Sznaucer olbrzym - profil rasy
60,0 - 70,0 cm
35,0 - 47,0 kg
11 - 13 lat
Pies użytkowy i do towarzystwa
Niemcy
szorstka, gęsty podszerstek, wymaga trymowania
Dobroduszny, czujny, pewny siebie, atletyczny
Najważniejsze fakty
- Duży, silny i zwinny pies = potrzebuje dużo ruchu
- Silny instynkt stróża = nie jest to pies dla początkujących
- Uparty i wrażliwy = konieczne bardzo konsekwentne wychowanie
- Prawie nie linieje, odpowiedni dla wielu alergików = sierść wymaga regularnej pielęgnacji
- Przyjazny i czuły = dobrze wychowany świetny pies do towarzystwa
- Długo dojrzewa i jest figlarny = nie dla rodzin z małymi dziećmi
Charakter
Czujny, energiczny, ale też uparty i wrażliwy
Sznaucery olbrzymy znane są ze swojej miłości do ruchu, radości z zajęć oraz z pewnej siebie czujności. Ale co to oznacza dla właściciela?
Wulkany energii, które potrzebują dużo ruchu i zabawy
Sznaucery olbrzymy to bardzo ruchliwe, zwinne i żywiołowe psy. Te wytrzymałe i atletyczne psy potrzebują 1-2 godzin ćwiczeń dziennie, ponieważ kiedyś przez cały dzień biegały obok wozów. Dorosły sznaucer olbrzym może towarzyszyć ci podczas długich pieszych wędrówek, joggingu, a nawet podczas przejażdżek rowerowych.
Czujność wymaga dobrego wychowania i socjalizacji
Przez wieki były stróżami dobytku swoich właścicieli, którzy cenili ich czujność połączoną z dobrodusznością. Nawet dzisiaj sznaucery olbrzymy mają silny instynkt terytorialny i mogą poważnie traktować ochronę własności swoich właścicieli.
Nie są agresywne, ale będą zaciekle bronić swojej własności lub własności ich właścicieli, jeśli zobaczą, że jest zagrożona. Większość sznaucerów olbrzymich jest z natury podejrzliwa wobec obcych. Dlatego szczególnie ważne jest oswajanie ich z wieloma osobami w młodym wieku i bardzo konsekwentne szkolenie. Oprócz dobrego szkolenia jako psa do towarzystwa, można z nim np. trenować posłuszeństwo lub pracę z nosem.
Nie jest to pies dla początkujących - konieczne bardzo konsekwentne szkolenie
Sznaucery olbrzymy są bardzo pewne siebie i długo dojrzewają i zwłaszcza w okresie dojrzewania lubią kwestionować, czy aby na pewno to, co chcesz, aby zrobili, jest słuszne. Ponieważ lubią mieć zajęcie, ale nie mają presji na przypodobanie się swoim ludziom, konieczne jest bardzo konsekwentne i kochające wychowanie. Bo w tym dużym psie drzemie czuła i wrażliwa dusza. Jeśli czegoś nie rozumieją lub czują, że są źle traktowane, będą głośno szczekać, aby dać ci znać. Surowość sprawi tylko, że sznaucer olbrzym zamknie się w sobie. Dotyczy to jednak prawie wszystkich ras psów. Jeśli jednak nie będziesz konsekwentny, sznaucer olbrzym szybko wejdzie ci na głowę. Sznaucery olbrzymy bywają zwinne jak małe teriery i uparte, krnąbrne i wrażliwe jak wiele buldogów. Dlatego nie są to psy dla początkujących. Jeśli jednak jesteś pewnym siebie przewodnikiem, sznaucer olbrzym będzie wspaniałym towarzyszem.
Instynkt łowiecki
Sznaucery olbrzymy mają mniej lub bardziej nasilony instynkt łowiecki, w zależności od hodowli. Wiele z nich lubi polować na gryzonie, koty i ptaki, mniej chętnie na sarny i dziki. Przy dobrym przywołaniu i odrobinie treningu instynkt łowiecki daje się jednak zwykle kontrolować.
Pies rodzinny i do towarzystwa?
Dobrze wychowane sznaucery olbrzymy są przyjemnymi psami do towarzystwa. Szorstkowłose brodacze są bardzo przyjazne i lojalne wobec swojej rodziny, ale także rozbrykane i swawolne, gdy są młode. Nie zawsze jest to najlepsze rozwiązanie dla małych dzieci, więc może być rozsądne, aby poczekać, aż będą w wieku co najmniej szkolnym.
Inteligencja
Sznaucery olbrzymy to inteligentne psy, które potrafią zachowywać się bardzo niezależnie.
Koncentracja
Sznaucerom olbrzymom nie zależy na zadowoleniu swoich właścicieli tak jak np. labradorom, ale są przeważnie bardzo chętne do pracy i uważne, jeśli odpowiednio je poprowadzisz. Ich pewność siebie i upór mogą frustrować niektórych właścicieli, zwłaszcza w pierwszych latach, ale warto pozostać konsekwentnym w szkoleniu.
Energia
Sznaucery olbrzymie są bardzo aktywne i potrzebują 1-2 godzin ruchu dziennie.
Nakład czasu
Ponieważ sznaucery olbrzymy potrzebują dużo ruchu i konsekwentnego szkolenia ze względu na swój rozmiar, czujność i instynkt łowiecki, trzeba im codziennie poświęcić sporą dawkę czasu. Na dodatek sznaucery olbrzymy długo dojrzewają i wymagają czasochłonnego wychowania, zwłaszcza w pierwszych trzech latach życia. Świetnie nadają się do psich sportów, których wspólne uprawianie pomoże ci zbudować wspaniałą więź ze sznaucerem olbrzymem.
Sierść sznaucerów wymaga regularnego czesania i trymowania co najmniej trzy razy w roku. W ten sposób unikniesz za to uciążliwego sprzątania sierści w domu.
Szkolenie
Poniższe sporty są bardzo odpowiednie dla sznaucera olbrzyma:
- Jogging
- Towarzyszenie przy jeździe konnej
- Kolarstwo
- Wędrówki, długie spacery
Sznaucery olbrzymie bardzo dobrze sprawdzają się w większości psich sportów. Agility nie jest tak godne polecenia ze względu na wagę psów. Jednak szczególnie ważne jest wyszkolenie dobrego przywołania ze względu na instynkt łowiecki.
Następujące psie sporty szczególnie dobrze nadają się dla sznaucerów olbrzymów:
- Egzamin na psa towarzyszącego
- Obedience
- Tropienie użytkowe
- Aportowanie
- Sporty psów użytkowych
- Tropienie
- Podporządkowanie
- Ochrona
Sznaucery olbrzymy są również wykorzystywane jako psy policyjne, poszukiwawcze i ratownicze.
Do mieszkania?
Sznaucery olbrzymy nie są stworzone do życia w miejskim mieszkaniu. Po pierwsze sznaucery olbrzymy są bardzo czujne i potrzebują dużo ruchu, po drugie wchodzenie po schodach nie jest na dłuższą metę zdrowe dla tych dużych i ciężkich psów. Szczenięta i młode psy i tak nie powinny wchodzić po schodach, a w przypadku choroby lub na starość nie byłbyś w stanie wnieść tak dużego i ciężkiego psa po schodach.
Dlatego sznaucery olbrzymie lepiej nadają się do życia w domu, chociaż mieszkanie na parterze lub z windą byłoby możliwe, jeśli zapewni się im wystarczającą ilość ruchu.
Wierność i przywiązanie
Sznaucery olbrzymy to bardzo czułe i lojalne psy, które często skupiają się na jednej osobie.
Instynkt łowiecki
Większość sznaucerów olbrzymich ma instynkt łowiecki, ale prawie zawsze można go dobrze kontrolować dzięki konsekwentnemu i przyjaznemu treningowi. Mimo swoich rozmiarów częściej uganiają się za kotami i gryzoniami niż np. tropią jelenie i dziki.
Znoszenie samotności
Sznaucery olbrzymie są bardzo przywiązane do swojej rodziny, ale jednocześnie bardzo niezależne. Jeśli odpowiednio wcześnie delikatnie przyuczysz je do zostawania samemu, to nie powinno być problemu.
Psów nigdy nie należy zostawiać samych na dłużej niż 4 godziny.
Szczekanie
Sznaucery olbrzymy są bardzo czujne i zgłaszają nadejście obcych, ale nie ujadają. Mimo to sznaucery nie są spokojnymi psami. Jeśli czegoś nie rozumieją lub chcą „podyskutować”, lubią też wyrażać to szczekaniem.
Czujność
Sznaucery olbrzymy mają silnie rozwinięty instynkt stróżowania i same chronią mienie swoich właścicieli. Poprzez dobre szkolenie i wczesną socjalizację właściciele powinni kierować czujność sznaucera olbrzymiego w pożądanym kierunku.
Obrońca
Sznaucery olbrzymy rewelacyjnie sprawdzają się w roli obrońców ze względu na swoją czujność oraz wielkość i siłę.
Inne psy
Większość sznaucerów olbrzymów bardzo dobrze dogaduje się z innymi psami, pod warunkiem, że miały okazję poznać je wcześnie i zebrać pozytywne doświadczenia. Ponieważ sznaucery olbrzymy są z natury dość duże, a w młodości mogą być bardzo temperamentne i skore do zabawy, należy chronić mniejsze psy przed ich niekiedy burzliwą zabawą.
Tak jak w przypadku wszystkich psów, konflikty zdarzają się przede wszystkim wśród osobników tej samej płci. Sznaucery olbrzymy są pewne siebie i bywają czasami zadziorne, ale nie są typem psa, który wszczyna awantury.
Inne zwierzęta
Sznaucery olbrzymy mają instynkt łowiecki i lubią gonić koty i gryzonie. To, czy dogadają się z nimi jako zwierzęta domowe, zależy w dużej mierze od wczesnej socjalizacji i konsekwentnego szkolenia.
Dzieci
W swojej rodzinie sznaucery olbrzymy są z natury przyjazne i czułe. Dobrze wychowany sznaucer olbrzym bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi. Ponieważ jednak jest bardzo dużym psem, dzieci w rodzinie nie powinny być zbyt małe, gdyż mogą zostać przewrócone przez psa.
Generalnie małe dzieci nie powinny zostawać same z psami.
Obcy
Z natury sznaucery olbrzymy są bardzo czujne i nieufne wobec obcych. Konieczne jest wczesne i konsekwentne szkolenie i socjalizacja z innymi ludźmi, aby nieufność nie przerodziła się w agresję.
Przy dobrej socjalizacji i szkoleniu sznaucery olbrzymy są zwykle obojętne wobec obcych, ale z zapałem bronią własności swoich właścicieli.
Krótka charakterystyka
Zdrowie i pielęgnacja
Sznaucery olbrzymy są odporne i dość zdrowe
Sznaucery olbrzymy należą jeszcze do zdrowych ras psów. Należy jednak upewnić się, że u rodziców nie występuje dysplazja stawów biodrowych. Niestety, szczególnie czarne sznaucery są podatne na nowotwory łap.
Choroby
Poniższe choroby występują częściej u sznaucera olbrzyma niż u innych ras psów:
- Dysplazja stawów biodrowych
- Hiperurykozuria
- Erkrankungen der Pfoten:
- Onychodystrofia toczniowa
- Rak płaskonabłonkowy (kolczystokomórkowy) palców i pazurów
- Niedoczynność tarczycy
- Choroby nowotworowe
- Choroby oczu
- Postępujący zanik siatkówki
- Dysplazja siatkówki
Znoszenie upału
Sznaucery olbrzymy niezbyt dobrze radzą sobie z silnymi upałami, a nawet z ciepłem i powinny być oszczędzane przy temperaturze powyżej 22 stopni.
Znoszenie zimna
Sznaucery olbrzymy mają gęsty podszerstek oraz szorstką i gęstą okrywę. Bardzo dobrze znoszą zimno i wilgoć i nie potrzebują dodatkowej ochrony, o ile mogą się swobodnie poruszać na zimnie.
Pielęgnacja
Pielęgnacja sznaucera olbrzyma skupia się zasadniczo na jego sierści. Należy ją regularnie szczotkować i trymować, aby uniknąć plątanie i utrzymać ładny wygląd.
Kąpiel
Kąpiel jest konieczna tylko wtedy, gdy nasz pies wytarzał się w czymś śmierdzącym. W tym przypadku należy użyć naturalnego szamponu dla psów i nie używać szamponu dla ludzi, ponieważ jest on wykonany dla innej wartości pH skóry.
Czesanie i szczotkowanie
Gęsty podszerstek i szorstka sierść wierzchnia muszą być szczotkowane co najmniej raz w tygodniu. Gęsty podszerstek stanie się sfilcowany, jeśli nie będziesz regularnie usuwać martwych włosów za pomocą trymera.
Linienie
Sznaucery olbrzymy nie zrzucają dużo sierści, gdyż nie tracą martwej sierści. Należy ją regularnie wyczesywać i trymować.
Strzyżenie i trymowanie
Dla zdrowia i wyglądu: sznaucer olbrzym musi być regularnie trymowany
Gęsty i szorstki włos sznaucera olbrzyma musi być trymowany. Oznacza to regularną pielęgnację, ponieważ luźne włosy muszą być usuwane.
Hodowcy zalecają usuwanie luźnych włosów za pomocą tępego trymera. W szczególności ważne jest, aby usunąć martwy podszerstek, ponieważ sznaucer sam go nie zrzuci. Jeśli podszerstek nie zostanie wytrymowany, stanie się zbity i sfilcowany, skóra nie będzie już wystarczająco wentylowana i mogą pojawić się wysypki skórne. Poza tym pies wygląda bardzo nieładnie. Trymować można gołymi palcami lub z użyciem specjalnych nakładek lub tępym trymerem, gdyż ostry nie usunie włosa w całości, tylko przetnie go i zniszczy.
Zbyt długie włosy na głowie można skrócić za pomocą nożyczek. Sznaucerów nie należy jednak golić, ponieważ uszkadza to strukturę ich włosa.
Jeśli nie chcesz wykonywać tej pracy samodzielnie, możesz też odwiedzić zaufanego groomera co najmniej 2-3 razy w roku. Jeśli chcesz, aby twój pies zawsze wyglądał na zadbanego, trymowanie należy wykonać co 4-6 tygodni, ale możesz to również zrobić samodzielnie.
Odpowiedni dla alergików
Sznaucery olbrzymy prawie nie zrzucają sierści i nie podlegają sezonowemu linieniu. Ich sierść musi być regularnie oczyszczana z martwych włosów (trymowanie), ponieważ nie wypadają one samoistnie. Dlatego sznaucery olbrzymy mogą być bardziej odpowiednie dla alergików niż inne rasy psów. Jednak żadna rasa psów nie jest hipoalergiczna, a alergicy różnie reagują nie tylko na rasy psów, ale nawet na poszczególne psy danej rasy.
Jeśli mimo alergii chcesz mieć psa, mamy dla ciebie ciekawy artykuł: Psy dla alergików: życie z psem mimo alergii.
Ślinienie się
Sznaucer olbrzym ma długi pysk i nie ma tendencji do ślinienia się, chyba że jest wpatrzony w jedzenie.
Zdrowie i pielęgnacja w skrócie
Żywienie
Uwaga na nadwagę
Łakomstwo
Wiele sznaucerów olbrzymów to łakomczuchy, które nie znają umiaru, jeśli chodzi o jedzenie. Dlatego ważne jest, aby utrzymywać zdrową wagę dla tych dużych psów, żeby ich stawy nie cierpiały.
Wygląd
Duży, silny i atletyczny pies z charakterystyczną brodą i brwiami
Przy wzroście 60-70 cm i wadze 35-47 kg sznaucery olbrzymie należą do ras psów dużych. Te duże psy mają kwadratową i harmonijną sylwetkę, w której wysokość odpowiada mniej więcej długości. Sznaucery olbrzymy są silne i nieco przysadziste, mają szorstką sierść, charakterystyczną długą brodę i krzaczaste brwi. Kufa jest stosunkowo długa, uszy osadzone są wysoko i zaginają się lekko do przodu (wiszące). Ogon jest naturalny i ma lekko sierpowaty lub szablasty kształt. Kopiowanie ogona i uszu jest zakazane w Polsce od 1997 roku.
Kolor oczu
Sznaucer olbrzym ma ciemne oczy.
Sierść
Szata sznaucera olbrzymiego jest szorstkowłosa, gęsta i twarda w dotyku. Składa się z gęstego podszerstka i dłuższej, również twardej okrywy, która przylega do ciała. Szczególne cechy to długa broda i krzaczaste brwi.
Maść
Sznaucer olbrzym występuje w następujących dwóch odmianach umaszczenia:
- Czysto czarna z czarnym podszerstkiem
- Pieprz i sól z szarym podszerstkiem, dozwolone są odcienie od ciemno szarego, żelazistego, po srebrno szary. Okrywa koloru pieprzu powinna być dobrze pigmentowana i jednolicie rozłożona, zawsze z ciemną maską w odcieniu harmonizującym z barwą tułowia.
Umaszczenie czarno-srebrne jest genetycznie uzasadnione, jednak nie przewidziane w polskim wzorcu.
Historia i pochodzenie
Od psa zaganiającego do psa stróżującego i służbowego
Wzorzec FCI
Numer: 181
Pochodzenie
Niemcy
Historia
Sznaucery olbrzymy pochodzą z południowych Niemiec. Sznaucer olbrzym ma dwóch mniejszych kuzynów: sznaucera średniego i sznaucera miniaturowego. Historia sznaucera jest ściśle związana z historią pinczera, dopiero w 1917 roku szorstkowłosy pinczer został oficjalnie przemianowany na sznaucera. Sznaucer olbrzym jest najmłodszą odmianą i wywodzi się od pierwotnego sznaucera średniego.
Przodkowie sznaucera olbrzyma żyli w południowych Niemczech w gospodarstwach rolnych i górskich, gdzie przejmowali wiele zadań. Te szorstkowłose i brodate psy były wykorzystywane zarówno jako psy pasterskie, jak i stróżujące. Pędzili więc stada bydła oraz pilnowali gospodarstw i bydła. Często towarzyszyli wozom, a także wozom browarniczym, aby strzec zaprzęgów i wozów. Dzięki temu psy zyskały nazwę sznaucery piwne lub brodacze monachijskie. Niektórzy kynolodzy podejrzewali, że krzyżowano z nimi psy z Europy Wschodniej, takie jak owczarek węgierski lub rosyjski, co mogło doprowadzić do powstania przydomków sznaucer rosyjski lub sznaucer niedźwiedzi.
Bardzo stara niemiecka rasa psów
Historia dzisiejszego Pinscher-Schnauzer-Klub 1895 e.V. (Klubu pinczera i sznaucera) jest nieco zagmatwana, ponieważ stowarzyszenie to powstało z dwóch klubów, a sznaucery początkowo były prowadzone jako pinczery szorstkowłose. W 1895 roku Josef Berta założył Klub Pinczera, który zajmował się również pinczerami szorstkowłosymi - dzisiejszymi sznaucerami. W 1907 roku powstał Klub Sznaucera w Monachium, który rozpoczął hodowlę ówczesnego sznaucera monachijskiego lub sznaucera piwnego. Był to dzisiejszy sznaucer średni.
Po pierwszej wojnie światowej w 1918 roku Klub Sznaucera w Monachium i Klub Pinczera połączyły się tworząc Pinscher-Schnauzer-Klub. Została on przemianowana w 1921 roku na Pinscher-Schnauzer-Klub 1895 e.V., który do dziś zajmuje się rasą sznaucerów w Niemczech.
Planowa hodowla sznaucera olbrzyma rozpoczęła się w 1913 roku
Około 1913 r. dr Calaminus z hodowli Kinzigtal wyhodował sznaucera olbrzymiego ze środkowo- i południowoniemieckich psów wiejskich i pasterskich. Nie ma pewności, z jakimi innymi rasami psów je krzyżował, ale kynolodzy podejrzewają dogi niemieckie, a także pudle królewskie i owczarki niemieckie, które dr Calaminus posiadał w tamtym czasie. Celem jego hodowli był zarówno pies rodzinny, jak i pies pracujący.
W 1925 roku sznaucer olbrzym został oficjalnie uznany za psa służbowego i jednocześnie zakazano krzyżowania go ze sznaucerami średnimi. Obok owczarków niemieckich i belgijskich malinois, sznaucery olbrzymie są popularne w policji jako psy służbowe. Wykorzystywane są zwłaszcza jako psy do szukania narkotyków, gotówki, broni i materiałów wybuchowych. Po II wojnie światowej szczególnie potrzebne były duże psy stróżujące, a hodowla sznaucera olbrzymiego rozwijała się na skalę międzynarodową.
Sznaucer olbrzym w Polsce
W Polsce pierwsze sznaucery olbrzymy pojawiły się jeszcze przed II wojną światową. W latach 50-tych XX wieku sprowadzono czarną suczkę z Czechosłowacji i kilka psów z NRD. Powstała wtedy również pierwsza amatorska hodowla: Z Czarnego Szlaku Zofii Wielowieyskiej.
W 1964 roku Władysław Kłodziński z hodowli Margo sprowadził z Niemiec czarną sukę o imieniu Ona von Hutberg, której szczenięta zostały podstawą polskiej hodowli. Pierwszego sznaucera maści pieprz i sól sprowadziła do Polski Ewa Dąbrowiecka w połowie lat 70-tych XX wieku.
Kamienie milowe w hodowli sznaucerów olbrzymich
- 1895 Josef Berta założył Klub Pinczera (gładko- i szorstkowłosego)
- 1907 Powstanie Klubu Sznaucera w Monachium, który skupiał się na średnich sznaucerach.
- 1913 Pierwsza księga hodowlana sznaucera olbrzyma
- 1918 Klub Sznaucera w Monachium i Klub Pinczera tworzą razem Klub Pinczera i Sznaucera.
- 1925 Uznanie sznaucera olbrzyma jako psa służbowego
- 1955 Uznanie sznaucera przez FCI, Międzynarodową Federację Psów Rasowych.
Sznaucer olbrzym - podsumowanie
Sznaucer olbrzym: dla doświadczonych i wysportowanych osób
Pełne temperamentu sznaucery olbrzymy potrzebują doświadczonych właścicieli, którzy potrafią konsekwentnie radzić sobie z uporem, czujnością i instynktem łowieckim. Uwielbiają ruch i zajęcia, dlatego potrzebują wysportowanego właściciela, który chętnie będzie z nimi trenował. Oprócz tendencji do dysplazji stawów biodrowych, sznaucery olbrzymy należą do bardzo zdrowych i odpornych ras psów. Ponieważ prawie nie linieją, dobrze nadają się dla wielu alergików. Dla doświadczonych właścicieli pełne energii, łagodne i figlarne sznaucery olbrzymie będą wspaniałymi towarzyszami.
DigiDogs w innych krajach i językach: DeutschlandGreat BritainUnited StatesPolska
Copyright © 2023 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Über uns -
Stopka redakcyjna -
Polityka prywatności