Yorkshire terrier

Pod uroczą fasadą kryje się żywiołowy temperament teriera

Yorkshire terrier to brytyjski terier miniaturowy. Niech was jednak nie zmyli jedwabista, lśniąca sierść i urocza mordka małego yorka: są to żywiołowe i odważne teriery, które nikomu nie dają sobie w kaszę dmuchać. Yorki zarabiały na życie jako szczurołapy, zanim stały się psami salonowymi arystokracji w czasach wiktoriańskich.

Najważniejsze fakty

  • Drobny terier: wytrzymały, ale nie nadaje się dla zbyt małych dzieci
  • Stale rosnąca sierść: dobra dla alergików
  • Jedwabista, długa sierść: grzebień i fryzjer zawsze w pogotowiu
  • Temperament teriera = pewność siebie -> konsekwentne wychowanie
  • Wytrzymałość i mnóstwo energii = dużo ruchu
  • Nie kupuj miniaturek: podatne na choroby

Yorkshire terrier - profil rasy

Wielkość
18,0 - 23,0 cm
Waga
2,0 - 3,5 kg
Długość życia
13 - 16 lat
Klasyfikacja
Pies do towarzystwa
Pochodzenie
Wielka Brytania
Sierść
długa, jedwabista sierść
Charakter
żywiołowy, pewny siebie

Charakter

Żywy, pewny siebie, inteligentny i przyjazny

Yorkshire terriery, lub yorki, jak są zdrobniale nazywane, to bardzo żywe, wesołe, inteligentne i zazwyczaj przyjazne małe psy. Kochają zabawę, są figlarne i żywiołowe, a jednocześnie nieustępliwe i wytrwałe. Są bardzo lojalne i czułe wobec swoich właścicieli, jeśli są dobrze wychowane. Wymagają konsekwentnego szkolenia, aby zapanować nad typowymi dla terierów cechami.

Mały wielki pies, czyli zuchwałość zawsze zwycięża

Mimo swoich niewielkich rozmiarów nie są to jednak kanapowce, są bowiem niesamowicie wytrwałe i wytrzymałe, a przy tym posiadają w pełni wykształcony temperament teriera. Mają dużą potrzebę ruchu jak na swój rozmiar i york w dobrej kondycji bez problemu przejdzie nawet 25 km. Ich długa sierść, choć wygląda pięknie, jest na dworze po prostu niepraktyczna, ponieważ może szybko ulec skołtunieniu lub splątaniu. Krótka sierść jest bardziej naturalna i praktyczna, ale szczególnie w zimie york powinien być chroniony ubrankiem, ponieważ bez podszerstka szybko marznie.

Potrzebują ruchu na świeżym powietrzu, bo w przeciwnym razie szybko wymyślają sobie w domu zajęcia, które nie leżą w interesie ich właściciela. Wiele psich sportów to dla yorków świetna zabawa, która stymuluje ich rozwój fizyczny i umysłowy. Ale aby zachować równowagę, której ten żywiołowy piesek zazwyczaj musi się dopiero nauczyć, równie ważne są dla niego okresy odpoczynku.

Znoszenie samotności trzeba trenować

Cierpliwe znoszenie samotności to też niekoniecznie ich mocna strona, bardzo lubią towarzyszyć swoim właścicielom i protestują, gdy mają zostać same. Dlatego należy to z nimi ćwiczyć odpowiednio wcześnie i konsekwentnie.

Przecenianie swoich możliwości

Yorkshire terriery są bardzo pewne siebie i odważne, ale mają tendencję do uporu i przeceniania się np. w kontakcie z większymi psami lub obcymi. Właściciel powinien więc mieć je na oku i nie pozwolić im przejąć komendy, co chętnie robią, gdy nie są konsekwentnie prowadzone.

Mały piesek z instynktem stróża

Pomimo swoich niewielkich rozmiarów, yorki mają niesamowity instynkt stróżowania, który, jeśli nie zostanie wykorzystany w pożądany sposób, może być bardzo uciążliwy, ponieważ pies staje się bardzo szczekliwy. Jak w przypadku wielu małych psów, york czuje się bardzo duży szczególnie na rękach u swojego właściciela i lubi wtedy obszczekiwać otoczenie.

Polować potrafi również zaskakująco dobrze

Nie należy lekceważyć łowieckiej przeszłości tego małego teriera: wiele yorków wykazuje się instynktem łowieckim, szczególnie jeśli chodzi o gryzonie, takie jak szczury i myszy oraz króliki, ale większa zwierzyna również może je zainteresować. Aby twój york mógł swobodnie biegać na dworze i nie zbaczał na każdym spacerze, powinieneś wcześnie i konsekwentnie go szkolić i wychowywać.

Mały, ale nie kanapowiec

York nie jest więc psem dla kanapowców i domatorów, nadaje się natomiast dla ludzi wysportowanych i aktywnych. Konsekwentne i cierpliwe szkolenie zapewni nam miłego towarzysza z manierami i pozwoli uniknąć szczekliwego i władczego rozrabiaki.

Inteligencja

Yorki są inteligentne i sprytne.

Koncentracja

Yorki są inteligentne i chętne do nauki.

Energia

Pomimo swojego niewielkiego rozmiaru, Yorkshire terriery charakteryzują się typową dla terierów energią i stosunkowo dużą potrzebą ruchu. Nie nadają się one do joggingu czy biegania obok roweru, ale są stworzone do pieszych wędrówek czy nawet wycieczek górskich i przy dobrej kondycji mogą bez problemu pokonać dystans 25 km. Yorki to nie kanapowce, za które często są uważane, ale mali sportowcy, którzy potrzebują codziennie więcej ruchu niż półgodzinny spacer dookoła bloku.

Nakład czasu

Mimo niewielkich rozmiarów potrzebują codziennego ruchu i kontaktu z innymi psami. Sporty dla psów, które stanowią dla nich wyzwanie umysłowe i fizyczne, odpowiednio dobrane do ich wielkości, są dla nich świetną zabawą. Stosunkowo skomplikowana pielęgnacja sierści u tej rasy psów wymaga również czasu i wysiłku.

Szkolenie

Yorkshire terriery to inteligentne psy, podatne na szkolenie i chętne do współpracy.

Yorkshire terrier jest co prawda mały i uroczy, ale nie daj się zwieść: jest terierem z krwi i kości i wciąż ma we krwi polowanie na szczury i króliki. Jest również pewny siebie, uparty i bardzo temperamentny. Oznacza to, że york musi być od najmłodszych lat konsekwentnie i z miłością wychowywany, aby stać się przyjemnym towarzyszem z dobrymi manierami.

Pomimo swoich niewielkich rozmiarów yorki chętnie uprawiają psie sporty, o ile są one dostosowane do potrzeb małych psów:

  • Agility dla małych psów
  • Obedience
  • Taniec z psem
  • Nauka sztuczek
  • Aportowanie i trening z aportem napełnianym karmą
  • Dogoterapia

Wędrówki i wycieczki górskie z yorkiem

Niewielu ludzi wie, że wysportowany, zdrowy i dorosły york w dobrej kondycji może bez problemu wędrować z tobą 25 km lub towarzyszyć ci podczas górskich wycieczek. A jeśli nie jest w stanie iść dalej, można go bez problemu nieść ze względu na jego niewielką wagę.

Do mieszkania?

Yorkshire terriery bardzo dobrze nadają się do życia w mieszkaniu ze względu na swoje niewielkie rozmiary i umiarkowaną potrzebę ruchu. Regularny ruch i kontakt z innymi psami jest oczywiście mimo to warunkiem koniecznym. Aby york nie zmienił się w szczekliwego i jazgotliwego osobnika, konieczna jest wczesna socjalizacja. Czujność yorka może stać się problemem, zwłaszcza w blokach i domach wielorodzinnych, jeśli będzie reagować szczekaniem na każdy hałas. Można go tego oduczyć, ale wymaga to pracy.

Yorki nadają się również do mieszkania na wyższych piętrach bez windy, ponieważ można je bez problemu wnosić i znosić po schodach.

Wierność i przywiązanie

Yorkshire terriery lubią wszędzie towarzyszyć swoim właścicielom i są bardzo lojalne i oddane, gdy zapewni im się odpowiednie szkolenie i zajęcia.

Instynkt łowiecki

Wszystkie teriery są pierwotnie psami myśliwskimi, w tym york, który specjalizował się w polowaniu na gryzonie i króliki. Dlatego instynkt łowiecki jest u yorka zawsze obecny i musi być odpowiednio ukierunkowany.

Znoszenie samotności

Yorkshire terriery są bardzo czułe i uwielbiają towarzystwo swoich właścicieli. Dlatego z natury raczej niechętnie zostają same. Jak w przypadku wszystkich psów, kluczem do sukcesu jest tu wczesne, konsekwentne wychowanie. Teriery mają tendencję do szczekania, a nawet do niszczenia, gdy zostawia się je same - zwłaszcza jeśli nie zostały odpowiednio wychowane. Zasadniczo nie powinno się zostawiać psów samych na dłużej niż cztery godziny.

Szczekanie

Yorkshire terriery są dość czujne i lubią szczekać, czy to po to, aby powiadomić o pojawieniu się obcych, czy też po prostu aby kogoś obszczekać. Na rękach u swojego właściciela lub w koszyku rowerowym czują się szczególnie duże i mają skłonność do szczekania. Dlatego należy konsekwentnie oduczyć go jazgotania i szczekania, wtedy będziemy mieli więcej radości z obcowania z naszym psem.

Czujność

Mimo swoich niewielkich rozmiarów yorki są bardzo czujnymi psami i chętnie meldują pojawienie się przybyszy.

Obrońca

Ze względu na swój mały rozmiar yorki nie są oczywiście dobrymi obrońcami.

Inne psy

Yorkshire terrier jest generalnie przyjaźnie nastawiony do innych psów, pod warunkiem, że jest socjalizowany od najmłodszych lat. Yorki mają skłonność do przeceniania swoich możliwości i są śmiałe, a wręcz bezczelne nawet wobec znacznie większych psów. Należy o tym pamiętać, a właściciel powinien interweniować, gdy york przesadza.

Inne zwierzęta

Yorkshire terriera można przyzwyczaić do życia z kotami - to kwestia odpowiedniej socjalizacji. Króliki oraz szczury i inne gryzonie były jednak w przeszłości celem polowań teriera i to do dziś może sprawiać problemy.

Dzieci

Yorkshire terrier to przyjazny i czujny piesek. Potrafi jednak również bronić się zębami, jeśli jest nadmiernie nękany. Małe dzieci często nie potrafią się z małym pieskiem obchodzić wystarczająco delikatnie, dlatego nie zaleca się sprowadzania yorka do domu z maluszkami. Z jednej strony dziecko może niechcący zrobić pieskowi krzywdę, a z drugiej strony york może też ze strachu lub w obronie własnej ugryźć. Starsze dzieci, które nauczyły się jak obchodzić się z psem, nie stanowią natomiast żadnego problemu. Niemniej jednak dzieci zasadniczo nie powinny zostawać same z psami.

Obcy

Yorkshire terrier charakteryzuje się pewną czujnością, przez co może być początkowo powściągliwy wobec obcych, a nawet na nich szczekać. Ponieważ jednak ma na ogół przyjazne usposobienie, zwykle szybko przełamuje lody.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Oczy, skóra i trawienie to słabe strony yorków

Yorkshire terriery to psy zaskakująco krzepkie, ale podatne na problemy z oczami, skórą i układem pokarmowym, a także, ze względu na hodowlę coraz mniejszych osobników, na niektóre choroby charakterystyczne dla małych psów.

Ze względu na wysoką cenę i popularność tych psów, pojawili się pozbawieni skrupułów pseudohodowcy ze wszystkich części Europy, którzy oferują w szczególności yorki-miniaturki. Psy te są zwykle o wiele za wcześnie oddzielane od matek i trzymane w szkodliwych dla zdrowia i niegodnych warunkach.

Nie daj się skusić na miniaturkę

Wybierając psa rasy yorkshire terrier należy zwrócić uwagę na jego wagę i wielkość, ponieważ również wśród tej rasy rozpowszechniła się niezdrowa moda na jak najmniejsze okazy. Miniaturki (które nie są oficjalnie uznaną odmianą) pochodzą zwykle z podejrzanych hodowli i mają często liczne problemy ze zdrowiem. Godny zaufania hodowca nie będzie dążył do uzyskania wagi niższej niż podana we wzorcu. Waga dorosłego yorka powinna mieścić się w przedziale 2,4-3,5 kg.

Wytrzymałość

Pomimo swoich niewielkich rozmiarów, yorki są niesamowicie wytrzymałymi psami o żywiołowym temperamencie typowym dla terierów.

Choroby

Następujące choroby występują częściej u yorków niż u innych ras psów:

  • Zapadanie tchawicy
  • Zwichnięcie rzepki
  • Choroby oczu:
    • Zaćma (katarakta)
    • Zespół suchego oka
    • Postępujący zanik siatkówki
    • Entropion – podwinięcie powieki
  • Wrażliwa skóra, podrażnienia lub alergie
  • Zaburzenia układu trawienia:
    • Nieswoiste zapalenie jelit
    • Zapalenie trzustki
  • Kamień nazębny
  • Zespolenie wrotno-oboczne

Rzadsze choroby występujące trochę częściej u yorków niż u innych ras psów:

  • Wodogłowie
  • Otwarte ciemiączko
  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Dysplazja nerek
  • Kamienie pęcherza moczowego

Niektóre z tych chorób można rozpoznać przeprowadzając odpowiednie badania. Należy dokładnie wypytać hodowcę o choroby rodziców szczeniaka i poprosić o pokazanie wyników badań.

Znoszenie upału

Yorkshire terriery stosunkowo dobrze znoszą upały, ponieważ nie mają podszerstka. Jeśli jednak pies jest regularnie narażony na silne działanie promieni słonecznych, należy uważać z przycinaniem jego włosów: zbyt krótka sierść szybko grozi poparzeniem słonecznym, właśnie dlatego, że york nie posiada ochronnego podszerstka.

Znoszenie zimna

Yorkshire terriery nie mają podszerstka i mogą dodatkowo szybko marznąć z powodu niewielkich rozmiarów ciała. Nie należy ich wystawiać na działanie zbyt niskich temperatur bez odpowiedniej ochrony. Szczególnie w zimie niezbędne jest więc dla yorka funkcjonalne ubranko.

Pielęgnacja

Ilość zabiegów pielęgnacyjnych zależy od długości sierści yorka. Długie włosy wymagają czasochłonnego codziennego czesania. York z długimi włosami wymaga również częstszego kąpania. Krótsza sierść jest praktyczniejsza w życiu codziennym, ale wymaga regularnego skracania. Można nauczyć się tego samemu lub skorzystać z usług profesjonalnego groomera.

Ponieważ yorki często cierpią z powodu kamienia nazębnego, zęby muszą być odpowiednio czyszczone. Należy również odgarnąć włosy z oczu. Pazury powinny być regularnie sprawdzane i w razie potrzeby przycinane. Uszy należy również regularnie sprawdzać i czyścić.

Kąpiel

Kąpiel jest przeważnie doraźnym zabiegiem pielęgnacyjnym u psów (po tarzaniu się w padlinie, po tym, jak miały pchły itp.), ale sierść yorka jest bardzo podobna do włosów człowieka i dlatego toleruje kąpiele częściej. Szczególnie jeśli włosy są długie, należy psa regularnie kąpać, ale nie częściej niż raz w tygodniu. Niektórzy właściciele yorków używają olejków, aby odżywić dłuższe włosy, kiedy są suche.

Czesanie i szczotkowanie

Sierść yorka powinna być regularnie czesana, w przypadku długich włosów nawet codziennie, aby zapobiec kołtunom.

Linienie

Yorkshire terriery nie zrzucają sierści, ich włosy ciągle rosną, ale nie wypadają.

Strzyżenie i trymowanie

Ponieważ włosy Yorkshire terrierów stale rosną, należy je od czasu do czasu przycinać. Zaleca się wizytę u psiego groomera co 2-3 miesiące.
Aby uniknąć podrażnienia oczu przez włosy, należy regularnie sprawdzać i przycinać włosy wokół oczu. Wiele yorków nosi również na głowie kokardę/spinkę, aby zapobiec wpadaniu włosów do oczu.

Odpowiedni dla alergików

Yorki mają włosy, a nie sierść podlegającą linieniu i są dzięki temu nieco bardziej odpowiednie dla wielu alergików niż inne rasy psów.

Należy jednak podkreślić, że nie ma rasy psa, która byłaby w 100% hipoalergiczna, tzn. nie powodowałaby alergii u ludzi. Czytaj więcej: Psy dla alergików: Życie z psem mimo alergii

Ślinienie się

Yorkshire terriery mają stosunkowo długą kufę i nie mają skłonności do ślinienia się.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Yorki mają tendencję do problemów z układem trawienia

Dieta Yorkshire terriera - podobnie jak w przypadku wszystkich żywych stworzeń - ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie.

Yorkshire terriery uwielbiają jeść i niestety niektóre z nich mają wrażliwy układ pokarmowy. Dlatego też zbilansowana i naturalna dieta jest szczególnie ważna w przypadku yorków.

Należy również uważać, aby nie przekarmić tego małego psa, ponieważ ze względu na swoją niewielką wagę potrzebuje on po prostu bardzo małych porcji. Najlepiej rozłożyć je na dwa posiłki dziennie i zarówno przed jak i po posiłku yorkie powinien odpoczywać.

Właściciel powinien odpowiedzialnie zadbać o to, aby pies utrzymywał zdrową wagę, spożywając przy tym wszystkie ważne składniki odżywcze w optymalnej ilości i rodzaju. Dlatego też ilość karmy i sposób żywienia powinien być dostosowany do wielkości psa i stopnia aktywności fizycznej. Ponieważ nadwaga nie rzuca się w oczy z powodu długiej sierści, zaleca się regularne ważenie.

Łakomstwo

Yorkshire terriery lubią jeść a ze względu na swoje niewielkie rozmiary potrzebują bardzo mało pokarmu. Ilość karmy powinna być zawsze proporcjonalna do wysiłku fizycznego i wielkości psa.

Wygląd

Mały pyszczek, długa sierść

Yorkshire terriery to bardzo małe, stosunkowo drobne, ale krzepkie psy o uroczym pyszczku i dobrych proporcjach. Stalowoniebieska ciemna sierść od karku do nasady ogona pięknie kontrastuje z jasnozłotym odcieniem na głowie, klatce piersiowej i łapach.

Osiągają od 18 do 23 cm i wagę 2,4-3,5 kg. Ich sierść nie przestaje rosnąć, podobnie jak ludzkie włosy, dlatego yorki są zazwyczaj długowłose.

Yorkshire terriery są pewne siebie i zazwyczaj charakteryzują się wyprostowaną postawą. Mają małe, stojące uszy, a ich ogon jest bardzo owłosiony. Chód yorków jest bardzo zwinny i sprężysty.

Sierść

Sierść Yorkshire terriera jest podobna do ludzkich włosów: stale rośnie, lśni, kiedy jest dobrze pielęgnowana i jest jedwabista w dotyku. Nie ma podszerstka i jest absolutnie prosta, nigdy nie falowana. Na głowie i wokół pyska włosy są zazwyczaj dłuższe i mają złotobrązowy kolor. Kolor ten nie powinien rozprzestrzeniać się na kark i nie powinien mieszać się z ciemnym stalowym umaszczeniem korpusu.

Maść

Zasadniczo większość Yorkshire terrierów ma dwukolorowe umaszczenie stalowe i złote (ang.: tan). Stalowa sierść sięga od karku do nasady ogona, złocista znajduje się na głowie, klatce piersiowej i łapach.

Historia i pochodzenie

Szczurołap, który swoją jedwabistą sierścią oczarował arystokrację

Wzorzec FCI

Numer: 86

Pochodzenie

Wielka Brytania

Historia

Małe teriery myśliwskie

Już w średniowieczu szlachta w Europie zachowała wyłączne prawo do polowania w swoich posiadłościach. Do polowań używano głównie typowych, większych psów myśliwskich, których zwykłym ludziom nie wolno było trzymać. Tak było również w Anglii: ludziom nie wolno było polować w lasach i wolno im było trzymać tylko bardzo małe psy.
Był to jeden z powodów, dla których małe teriery były popularne wśród ludu, ponieważ można je było wykorzystywać do polowania na króliki i szczury, przestrzegając przy tym prawa. Z tych różnych małych ras terierów wyłoniła się znacznie później, w XIX wieku, rasa Yorkshire Terrier.

Yorkshire terrier – pierwotnie pracujący pies biednych ludzi

Pierwsza wzmianka o rasie Yorkshire terrier pojawiła się już około 1850 roku i jak sama nazwa wskazuje, rasa ta pochodzi z największego niegdyś hrabstwa północnej Anglii - Yorkshire. Był to czas rewolucji przemysłowej, która zmusiła biednych górników, tkaczy i robotników fabrycznych z północy kraju do pracy w miastach. Liczyli, że uda im się tam uciec od biedy i znaleźć pracę.

Szczególnie w miastach i miasteczkach było wtedy dużo szczurów i myszy, które przenosiły różne choroby. Wielu poszukujących pracy przywiozło ze sobą psy: jak najmniejsze i dzięki temu lepiej przystosowane do życia w miastach. Ich zadaniem było polowanie na szczury i myszy.

Popularne było również nielegalne wysyłanie ich na polowanie na króliki w celu zdobycia pożywienia. W tym czasie bardzo popularne były również nielegalne zakłady, które odbywały się w tak zwanych „szczurzych dołach”: zakładano się o to, ile szczurów terier zabije w określonym czasie.

Mały pies o długiej, jedwabistej sierści oczarował arystokrację

Hodowla tych małych piesków stała się jednak szczególnie atrakcyjna, gdy uwagę na nie zwróciła arystokracja, która wydawała duże pieniądze na małe pieski o jak najdłuższej jedwabistej sierści. Dzięki tej hodowli zubożali robotnicy i rolnicy mogli uzyskać znaczny dodatkowy dochód.

Yorkshire terrier – kim są jego przodkowie?

Nie wiadomo dokładnie, jakie rasy zostały skrzyżowane w procesie tworzenia rasy Yorkshire terrier. W XIX wieku psy te były znacznie większe od dzisiejszych yorków i miały krótszą sierść. Starano się więc wyhodować psy, które byłyby jak najmniejsze i miały dłuższą sierść.

Udowodniono, że wśród przodków Yorkshire terriera były różne stare rasy terierów miniaturowych ze Szkocji. Wśród nich były prawdopodobnie Skye terrier i Clydesdale terrier, zwany też Paisley terrier, rasa która już wymarła, a także Dandie dinmont terrier i waterside terrier.

Ze względu na jego jedwabistą sierść istnieje również teoria, że skrzyżowano także maltańczyka, który mógł przybyć do Anglii z ówczesnymi żeglarzami.

Już około 1870 roku rasa otrzymała swoją nazwę

Około 1870 roku rasa otrzymała nazwę Yorkshire terrier. Pierwsza księga hodowlana została opublikowana w 1874 roku, a rasa została oficjalnie uznana w 1886 roku. To dodatkowo zwiększyło popularność yorków wśród ówczesnych dam.

Początki hodowli Yorkshire terrierów

Bardzo wziętym hodowcą był w tym czasie Peter Eden (1825-1889), chemik, który hodował Yorkshire terriery. Jego pies Albert był pierwszym Yorkshire terrierem zarejestrowanym w Brytyjskim Związku Kynologicznym i odnosił sukcesy na wystawach w latach 1863 i 1864. Jest on przodkiem psa o imieniu Huddersfield Ben, który jest uważany za ojca założyciela rasy.

Przodek rasy Yorkshire terrier: Huddersfield Ben

Huddersfield Ben (1865-1871) jest uważany za praojca rasy. Huddersfield Ben był zarówno psem wystawowym, jak i zwycięzcą wielu „konkursów szczurołapów”, czyli bardzo skutecznym zabójcą szczurów na zawodach. Huddersfield Ben był szczególnie popularnym psem reproduktorem, ponieważ uważano, że jako pierwszy spłodził potomków w prawdziwym typie Yorkshire terriera. Chociaż sam był stosunkowo ciężki, waga jego potomstwa nie przekraczała 3,5 kg. W ciągu kilku dekad Yorkshire terriery zostały wyhodowane na znacznie mniejsze i lżejsze. Chociaż Huddersfield Ben zginął w wypadku samochodowym w wieku 6 lat, dzięki swojemu licznemu potomstwu położył podwaliny pod dzisiejszą hodowlę. 

Moda na Yorkshire terriery

Już w połowie XIX wieku Yorkshire terriery stały się modne zarówno wśród klasy robotniczej, jak i zamożniejszych brytyjskich dam.
Po II wojnie światowej liczba hodowli gwałtownie się zmniejszyła, a dopiero w latach 60. ubiegłego wieku ponownie znacząco wzrosła. Yorkshire terriery stały się znane i popularne na całym świecie. W USA i Japonii za Yorkshire terriera płacono duże sumy.
Do USA psy tej rasy trafiły już w latach 70. XIX wieku. Pierwszy yorkie zarejestrowany w American Kennel Club w 1885 r. nosił imię Belle.
Wielkość dzisiejszych yorków została osiągnięta dzięki coraz większej selekcji hodowlanej na mniejsze psy. Waga psów w tamtym okresie wahała się jeszcze w granicach 5,5-6,5 kg. W 1954 r. Yorkshire terrier został po raz pierwszy uznany przez FCI. Od lat 80. XX wieku Yorkshire terrier przeżywał prawdziwy boom i do dziś cieszy się ogromną popularnością w wielu krajach.

Kamienie milowe w hodowli Yorkshire terrierów

  • 1870 nazwa Yorkshire terrier została wprowadzona
  • 1874 pierwsza księga hodowlana
  • 1885 pierwszy yorkie został zarejestrowany w American Kennel Club
  • 1886 pierwszy wpis do księgi hodowlanej brytyjskiego The Kennel Club
  • 1954 uznanie przez FCI

Yorkshire terrier - podsumowanie

Wysportowani towarzysze dla konsekwentnych właścicieli

Yorki są żywiołowe, inteligentne i bardzo wytrwałe jak na małe psy. Są idealnymi towarzyszami, pod warunkiem, że podejmie się trud ich konsekwentnego wychowania i szkolenia. To pomoże ujarzmić ich instynkty łowieckie i stróżowania i zamiast irytującego szczekacza, będziesz mieć wspaniałego, zwinnego i lojalnego towarzysza na dobre i złe.

Przepisy

York może latać w kabinie samolotu

Ponieważ Yorkshire terriery są lekkie i nie należą do psów krótkogłowych, większość linii lotniczych zezwala na przewożenie ich w kabinie samolotu jako bagażu podręcznego. Oczywiście tylko w przeznaczonym do tego celu transporterze i po wcześniejszej rejestracji. W większości linii lotniczych pies, wraz z transporterem, nie może ważyć więcej niż 8 kg. Należy wcześniej zasięgnąć informacji u danej linii lotniczej oraz zapoznać się z przepisami wjazdowymi obowiązującymi w danym kraju.

DigiDogs w innych krajach i językach:
Copyright © 2021 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Stopka redakcyjna - Polityka prywatności