Sznaucer miniaturowy

Czujny, uparty i aktywny mały członek rodziny

Uważny czarny sznaucer miniaturowy
Uważny czarny sznaucer miniaturowy
Wydaje mu się, że jest dużym psem i jest tak samo czujny i atletyczny jak jego więksi krewni. Po sznaucerze średnim odziedziczył również zamiłowanie do polowań, ale przy odrobinie wysiłku można ten instynkt kontrolować. Małe sznaucery potrzebują 1-2 godzin ruchu dziennie i lubią sprawdzać się w psich sportach. Jak na swoje rozmiary są zaskakująco wytrzymałe i krzepkie. Ponieważ prawie nie linieją, są odpowiednie dla wielu alergików. Z drugiej strony ich sierść wymaga dość czasochłonnej pielęgnacji.

Sznaucer miniaturowy - profil rasy

Wielkość
30,0 - 35,0 cm
Waga
4,0 - 8,0 kg
Długość życia
0 lat
Klasyfikacja
Pies rodzinny, domowy i do towarzystwa
Pochodzenie
Niemcy
Sierść
Szorstka okrywa z gęstym podszerstkiem, wymaga trymowania
Charakter
łagodny, czujny, żwawy

Najważniejsze fakty

  • Najmniejszy sznaucer = pies pełną gębą
  • Siła i wytrzymałość = potrzebuje zadziwiająco dużo ruchu jak na swój rozmiar
  • Silny instynkt stróżujący i łowiecki = nie jest to pies dla początkujących ani kanapowiec
  • Prawie nie linieje, odpowiedni dla wielu alergików = sierść wymaga pielęgnacji
  • Przyjazny i czuły = dobrze wychowany wspaniały towarzysz
  • Uparty i wrażliwy = niezbędne konsekwentne szkolenie

Charakter

Pewny siebie, czujny, inteligentny i atletyczny

Sznaucer miniaturowy w niczym nie ustępuje charakterem swoim większym odmianom - sznaucerowi średniemu i sznaucerowi olbrzymiemu. Mimo swoich niewielkich rozmiarów zdecydowanie nie jest typowym pieskiem kanapowym, ale psem z dużą ilością energii i czasem bardzo niezależnym charakterem. W przeciwieństwie do niektórych innych małych ras psów, jest bardzo odważny i nic go łatwo nie przestraszy.

We wzorcu rasy jego charakter opisany jest w następujący sposób: „Inteligencja, odwaga, wytrzymałość i czujność czynią ze sznaucera miniaturowego niekłopotliwego psa domowego, stróża i towarzysza, którego można bez problemów trzymać nawet w małym mieszkaniu.”

Silny instynkt stróżujący i łowiecki wymaga konsekwencji

Mimo że sznaucery miniaturowe nie mają skłonności do ujadania, meldują o obcych i są bardzo czujne. Obcy często przyjmowani są podejrzliwie i z pewną rezerwą.

Sznaucer miniaturowy na wystawie

Ale sznaucery miniaturki zwykle szybko przekonują się do obcych, gdy zauważą, że ci są mile widziani przez ich właścicieli. Aby zapobiec sytuacji, w której bardzo pewne siebie sznaucery miniaturowe same przejmują dowodzenie i zbyt poważnie traktują swoje obowiązki stróża, należy wcześnie przyzwyczaić je do obcych i bardzo konsekwentnie szkolić.

Polowanie jest we krwi sznaucerów miniaturowych, ponieważ nie wszyscy ich przodkowie byli kanapowcami, ale często musieli zdobywać jedzenie, zabijając szczury i myszy, podobnie jak w przypadku terierów. Dlatego też wiele sznaucerów miniaturowych do dzisiaj ma mniej lub bardziej silny instynkt łowiecki. Oczywiście nie gonią za jeleniami czy dzikami - nawet sznaucerki nie są aż takimi megalomanami - ale ptaki, króliki, gryzonie wszelkiego rodzaju i koty budzą ich wielkie zainteresowanie.

Ponieważ sznaucery miniaturowe, podobnie jak małe teriery lub jamniki, mogą być dość uparte, należy traktować je bardzo poważnie i konsekwentnie szkolić. Jest to niezbędne do harmonijnego życia razem. Wtedy będziesz miał wspaniałego towarzysza i absolutnie kochanego członka rodziny.

Małe sznaucery są bardzo energiczne, ale nie nerwowe, są dość rozważne i mają mocne nerwy. Są szczęśliwe, gdy mają zajęcie, a także chętnie współpracują podczas szkolenia. Egzamin psów towarzyszących, obedience czy agility i zabawy w szukanie to dla nich idealna okazja, by pokazać, na co je stać.

Wytrzymałe sznaucery miniaturowe potrzebują 1-2 godzin aktywności dziennie i mogą towarzyszyć ci podczas spacerów, wędrówek, a nawet joggingu. Jednocześnie są bardzo figlarne i łagodne, co czyni je również atrakcyjnymi dla rodzin z dziećmi. Chętnie spędzają dzień ze swoimi ludźmi, ale nie są kanapowcami.

Inteligencja

Sznaucery miniaturowe to mądre, małe psy.

Koncentracja

Sznaucery miniaturowe nie są uważane za tak uparte jak sznaucery średnie, ale również są bardzo pewne siebie. Nie chcą co prawda za wszelką cenę się przypodobać, ale konsekwentnie szkolone pracują ciężko i chętnie.

Energia

Mimo że sznaucery miniaturowe są niewielkie, nie należy lekceważyć ich potrzeby ruchu i wytrzymałości. Spacer wokół bloku to dla nich za mało, bo z przyjemnością mogą iść na 1-1,5 godzinny spacer dziennie.

Nakład czasu

Szkolenie, codzienne ćwiczenia i pielęgnacja sznaucerów miniaturowych wymaga czasu każdego dnia.

Szkolenie

Ponieważ sznaucery miniaturowe mogą mieć instynkt łowiecki, należy dobrze wyszkolić przywołanie i traktować trening poważnie, aby nie weszły nam na głowę.

Sznaucery miniaturowe są krzepkie i wytrzymałe i z przyjemnością będą ci towarzyszyć podczas długich spacerów, pieszych wędrówek, a nawet joggingu.

Poniższe psie sporty mogą być odpowiednie dla sznaucera miniaturowego:

  • Pies towarzyszący
  • Agility (dla małych psów)
  • Obedience
  • Aportowanie
  • Nauka sztuczek
  • Szukanie
  • Tropienie

Do mieszkania?

Sznaucery miniaturowe świetnie nadają się do mieszkania, o ile dobrze je wychowasz, bo mogą być bardzo czujne. Przy wadze 4-8 kg można je nosić po schodach np. w razie choroby.

Wierność i przywiązanie

Sznaucery miniaturowe są bardzo lojalne i przywiązane, gdy traktuje się je poważnie.

Instynkt łowiecki

Większość sznaucerów miniaturowych ma skłonność do gonienia gryzoni, kotów i ptaków. Zależnie od psa ta skłonność może być mniej lub bardziej nasilona.

Znoszenie samotności

Jeśli odpowiednio wcześnie i łagodnie nauczysz sznaucera miniaturowego zostawania w domu, będzie bez problemu zostawał sam.

Żaden pies nie powinien zostawać sam na dłużej niż 4 godziny.

Szczekanie

Sznaucery miniaturowe są tak samo czujne jak ich więksi krewni - sznaucer średni i sznaucer olbrzym. Lubią zgłaszać obecność obcych, ale nie mają tendencji do ujadania.

Czujność

Sznaucery miniaturowe mają bardzo silny instynkt pilnowania i same z siebie chronią mienie swoich właścicieli. Właściciele powinni kierować czujność sznaucera w pożądanym kierunku poprzez konsekwentne szkolenie i wczesną socjalizację.

Obrońca

Sznaucery miniaturowe uważają się za duże psy, ale ze względu na swoje małe rozmiary po prostu nie nadają się na obrońców. Nawet jeśli w sytuacji zagrożenia dałyby z siebie wszystko, by cię obronić.

Inne psy

Sznaucery miniaturowe zazwyczaj dobrze dogadują się z innymi psami, ale nie unikają konfrontacji. Jak już wspominałam, mają poczucie, że są sznaucerami olbrzymami, co nie zawsze jest zaletą.

Inne zwierzęta

Ptaki, gryzonie i koty w gospodarstwie domowym mogą stać się obiektem polowań dla sznaucera miniaturowego. Przy intensywnym treningu wspólne mieszkanie może się udać.

Dzieci

Sznaucery miniaturowe nie są tak małe i wątłe, by trzeba je było chronić przed dziećmi. Jednocześnie są łagodne i bardzo figlarne, co sprawia, że zazwyczaj dobrze dogadują się z dziećmi. Oczywiście dzieci powinny również wiedzieć, jak obchodzić się z psem.

Z zasady małe dzieci nie powinny być zostawiane same z psami.

Obcy

Wobec obcych sznaucery miniaturowe wykazują pewną nieufność i pozostają czujne, ale są z natury łagodne.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Odpowiedzialny hodowca = zdrowy i odporny sznaucer miniaturowy

U sznaucerów miniaturowych może niestety wystąpić wiele chorób. Niektóre z nich występują dość rzadko, inne niestety częściej.

Wielu chorobom można zapobiec poprzez badania genetyczne rodziców. Dlatego koniecznie należy zapytać hodowcę o badania rodziców szczeniaka.

Sznaucer miniaturowy ze zdrowej hodowli to pies bardzo wytrzymały i mało podatny na choroby.

Wytrzymałość

Zdrowy sznaucer miniaturowy jest krzepki i wytrzymały.

Choroby

Poniższe choroby występują częściej u sznaucera miniaturowego niż u innych ras psów:

  • Zespolenie wrotno-oboczne (choroba wątroby)
  • Zespół chorego węzła zatokowo-przedsionkowego (niebezpieczne spowolnienie bicia serca)
  • Zwężenie tętnicy płucnej
  • Zapalenie trzustki
  • Niedoczynność tarczycy
  • Przełyk olbrzymi
  • Nowotwory, zwłaszcza rak płaskonabłonkowy (rak palców) u czarnych sznaucerów
  • Atopowe zapalenie skóry (AZS)
  • Kamica moczowa
  • Cukrzyca
  • Hiperlipidemia (zespół zaburzeń metabolicznych, podwyższony poziom tłuszczu we krwi)
  • Choroby oczu
    • Postępujący zanik siatkówki
    • Zaćma (katarakta)
    • Jaskra
  • Padaczka idiopatyczna
  • Niedokrwistość hemolityczna autoimmunologiczna, prowadzi do anemii
  • Mykobakterioza układowa - zwiększona wrażliwość na bakterie
  • Miotonia wrodzona (mutacja genów mięśni szkieletowych)
  • Zespół Jarcho i Levina (wady rozwojowe kręgosłupa i żeber, ale także czaszki i palców od szczenięcia)
  • Zaskórniki czyli zatkanie mieszków włosowych

 

Znoszenie upału

Sznaucery miniaturowe nie lubią ciepłych i gorących temperatur. Od 22 stopni stają się mniej aktywne i należy je oszczędzać.

Znoszenie zimna

Zdrowe sznaucery miniaturowe bardzo dobrze radzą sobie z zimną pogodą, ponieważ mają gęsty podszerstek. Powinny jednak mieć możliwość swobodnego poruszania się w celu rozgrzania się. Starsze lub chore sznaucery miniaturowe mogą łatwiej się przeziębić, ponieważ po prostu nie są zbyt duże.

Pielęgnacja

Sierść sznaucera miniaturowego wymaga nieco więcej pielęgnacji. Należy ją regularnie szczotkować i trymować, aby zapobiec plątaniu się sierści.

Kąpiel

Kąpiele tak naprawdę nie są konieczne z punktu widzenia psa, chyba że sznaucer miniaturowy zacznie śmierdzieć, bo się w czymś wytarzał. W takim przypadku najlepiej zastosować nawilżający i najlepiej naturalny szampon dla psów. Ponieważ ludzie mają inne pH skóry niż psy, szampony dla ludzi są nieodpowiednie i wysuszają skórę.

Czesanie i szczotkowanie

Gęsty podszerstek i szorstka sierść sznaucera miniaturowego muszą być szczotkowane lub trymowane co najmniej raz w tygodniu. Gęsty podszerstek stanie się sfilcowany, jeśli nie będziesz regularnie usuwać martwych włosów. Jeśli podszerstek jest zbity, skóra nie może już swobodnie oddychać i mogą pojawić się choroby skórne.

Linienie

Sznaucery miniaturowe prawie nie linieją, gdyż nie gubią martwych włosów.

Strzyżenie i trymowanie

Dla zdrowia i wyglądu: sznaucery miniaturowe muszą być regularnie trymowane

Gęsty i szorstki włos sznaucera musi być trymowany. Oznacza to regularną pielęgnację, ponieważ martwe włosy muszą być usuwane.

Hodowcy zalecają usuwanie luźnych włosów za pomocą tępego trymera. W szczególności ważne jest, aby usunąć martwy podszerstek, ponieważ sznaucer sam go nie zrzuci. Jeśli podszerstek nie zostanie wytrymowany, stanie się zbity i sfilcowany, skóra nie będzie już wystarczająco wentylowana i mogą pojawić się wysypki skórne. Poza tym pies wygląda bardzo nieładnie. Zbyt długie włosy na głowie można skrócić za pomocą nożyczek.

Ważne: Sznaucerów nie należy golić, ponieważ uszkadza to strukturę ich włosa. 

Jeśli nie chcesz wykonywać tej pracy samodzielnie, możesz też odwiedzić zaufanego groomera co najmniej 2-3 razy w roku. Jeśli chcesz, aby twój pies zawsze wyglądał na zadbanego, trymowanie należy wykonać co 4-6 tygodni, ale możesz to również zrobić samodzielnie.

Odpowiedni dla alergików

Sznaucery miniaturowe prawie w ogóle nie zrzucają sierści i nie podlegają sezonowemu linieniu. Należy regularnie usuwać martwe włosy z ich sierści (trymowanie), ponieważ nie wypadają one samoistnie. Dlatego sznaucery mogą być bardziej odpowiednie dla alergików niż inne rasy psów. Jednak żadna rasa psów nie jest hipoalergiczna (gwarantuje, że nie wywoła alergii u ludzi), a alergicy różnie reagują nie tylko na rasy psów, ale nawet na poszczególne psy danej rasy.

Jeśli mimo alergii chciał(a)byś mieć psa, przeczytaj nasz artykuł: Psy dla alergików: życie z psem mimo alergii.

Ślinienie się

Sznaucery mają długi pysk i nie mają tendencji do ślinienia się, chyba że są wpatrzone w jedzenie.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Uwaga na nadwagę

Łakomstwo

Sznaucery miniaturowe są dość łakome, dlatego należy obserwować ich wagę.

Wygląd

Mały, wysportowany pies z charakterystyczną brodą

Sznaucery miniaturowe wyglądają jak małe kopie swoich większych krewnych - sznaucerów średnich i olbrzymich. Ich ciała są niewielkie, o wzroście 30-35 cm i wadze 4-8 kg, ale silnie i harmonijnie zbudowane. Są mniej więcej tak samo wysokie jak długie. Sierść jest gęsta i szorstka, znaki rozpoznawcze to broda ochronna

Uszy są w kształcie litery V i osadzone wysoko, jednakowo załamane wiszące. Ogon nie jest już kopiowany, pożądany sierpowaty lub szablasty.

Kolor oczu

Sznaucery miniaturowe mają ciemne oczy.

Sierść

Sierść sznaucera miniaturowego jest bardzo gęsta, a jednocześnie szorstka, a w dotyku bardzo twarda i ma gęsty podszerstek. Zewnętrzna warstwa może być nieco dłuższa, ale nie powinna być falista.

Maść

Sznaucery miniaturowe występują w czterech odmianach umaszczenia, a maść biała występuje wyłącznie u sznaucera miniaturowego:

  1. Czysto czarna z czarnym podszerstkiem
  2. Pieprz i sól z szarym podszerstkiem, dozwolone są odcienie od ciemno szarego, żelazistego, po srebrno szary. Okrywa koloru pieprzu powinna być dobrze pigmentowana i jednolicie rozłożona, zawsze z ciemną maską w odcieniu harmonizującym z barwą tułowia. Wyraźne jasne znaczenia na głowie, piersi i kończynach są niepożądane.
  3. Czarno srebrna - czarna okrywa i czarny podszerstek. Białe znaczenia nad oczami, na policzkach, na brodzie, spodzie szyi, w postaci dwóch trójkątów na piersi, na łapach do nadgarstka, po wewnętrznej stronie tylnych kończyn i wokół odbytu.
  4. Biała z białym podszerstkiem

Historia i pochodzenie

Od szorstkowłosego pinczera miniaturowego do sznaucera miniaturowego

Wzorzec FCI

Numer: 183

Pochodzenie

Niemcy

Historia

Sznaucer miniaturowy jest najmniejszą odmianą dzisiejszej rodziny sznaucerów i podobnie jak sznaucer olbrzymi wywodzi się od sznaucera średniego. Jednak sznaucery miniaturowe istniały na długo przed sznaucerem olbrzymim.

Pod koniec XIX wieku w Frankfurcie nad Menem żył piesek, który miał szorstką sierść i był bardzo mały. Nazywano go szorstkowłosym pinczerem miniaturowym, ponieważ w tamtych czasach pinczery i sznaucery zaliczano jeszcze do jednej kategorii rasowej. Historia sznaucera jest ściśle związana z historią pinczera, ponieważ do XX wieku pinczery i sznaucery były uważane za jedną rasę. Sznaucery miały szorstką sierść z powodu mutacji genetycznej i były nazywane szorstkowłosymi pinczerami.

Małe pinczery były „psami dla dam”

Szczególnie urodziwe i lekkie małe pinczery zostawały „psami dla dam” na salonach, podczas gdy większe osobniki wykonywały swoją pracę jako psy stajenne. Już około 1880 roku istniały miniaturowe odmiany ówczesnego pinczera.

Rasy pinczerów miniaturowych były jednak nadal bardzo różnorodne i dopiero później rozwinęły się z nich jako odrębne rasy sznaucer miniaturowy, pinczer miniaturowy i affenpinczer.

Sznaucera miniaturowego zawdzięczamy Josefowi Bercie

Kynolog, hodowca psów i sędzia wystawowy Josef Berta (1856-1936), który był współzałożycielem Klubu Pinczera, około 1897 roku prowadził kampanię na rzecz uznania szorstkowłosego pinczera miniaturowego i w ten sposób stworzył sznaucera miniaturowego. Jego celem było wyhodowanie sznaucera miniaturowego na podobieństwo sznaucera średniego. Rozdzielił hodowlę affenpinczerów i sznaucerów miniaturowych. Na jednej z wystaw znalazł żółtą suczkę, która odpowiadała jego wyobrażeniu o szorstkowłosym affenpinczerze, który miał być uznany za genezę sznaucera miniaturowego.

W 1899 roku pies Jocco-Fulda odpowiadał wizerunkowi sznaucera w miniaturze. Wraz z nim po raz pierwszy, jeszcze nieoficjalnie, pojawiła się nazwa sznaucer miniaturowy.

Kamienie milowe w hodowli sznaucerów miniaturowych:

  • 1880 ustalenie pierwszego wzorca pinczerów gładko- i szorstkowłosych
  • 1899 po raz pierwszy powstały dwie klasy dla szorstkowłosych pinczerów miniaturowych i dla affenpinczerów, powoli weszło w użycie określenie sznaucer miniaturowy
  • 1910 oficjalna nazwa sznaucer miniaturowy w księdze hodowlanej pinczera
  • 1931 pinczer miniaturowy oprócz maści pieprz i sól występował jeszcze w wielu kolorach: czarnym, czarno-srebrnym, a także brązowym
  • 1955 uznanie sznaucera miniaturowego przez FCI, Międzynarodową Federację Psów Rasowych
  • Do Polski pierwsze sznaucery miniaturowe sprowadzili niezależnie od siebie Elżbieta Chwalibóg i Władysław Kłodziński w latach 60-tych XX wieku.

Sznaucer miniaturowy - podsumowanie

Sznaucer miniaturowy: Poszukiwany wysportowany i wyrozumiały właściciel

Sznaucery miniaturowe to psy z krwi i kości i tak też chcą być traktowane. Te odważne maluchy są czujne i dość uparte, a przy tym figlarne i silne. Lubią długie spacery, a także psie sporty. Konsekwentne szkolenie jest podstawą harmonijnego życia razem z tym czujnym i ambitnym małym myśliwym. Figlarne sznaucery miniaturowe uwielbiają się przytulać i są świetnymi psami rodzinnymi i towarzyszącymi w wersji mini. Ponieważ prawie w ogóle nie linieją, mogą się dobrze nadawać dla alergików. Regularna pielęgnacja sierści lub wizyty u psiego fryzjera to absolutna konieczność.

DigiDogs w innych krajach i językach: DeutschlandGreat BritainUnited StatesPolska
Copyright © 2023 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Über uns - Stopka redakcyjna - Polityka prywatności