Seter irlandzki

Inteligencja

Setery irlandzkie to bardzo inteligentne psy, które uwielbiają się uczyć. Szczególnie do zadań myśliwskich, takich jak tropienie drobnej zwierzyny i ptaków, jak wystawianie zwierzyny i praca z myśliwym przydaje się ich inteligencja.

Koncentracja

Podczas polowań lub wykonywania zadań podobnych do polowań, które są odpowiednie dla seterów irlandzkich, są one bardzo czujne.

Jeśli trzymasz setera irlandzkiego jako psa rodzinnego lub do towarzystwa i nie zapewnisz mu odpowiednich zadań i szkolenia, twój pies będzie na dworze wydawał się raczej rozproszony i nieobecny. Na spacerze ludzie są dla setera dużo mnie interesujący niż wszystkie zapachy w otoczeniu. Można to jednak zmienić dzięki dobremu szkoleniu i konsekwentnemu wychowaniu, a także odpowiedniej aktywności.

Energia

Jako psy myśliwskie, setery irlandzkie mają ogromną potrzebę ruchu i potrzebują codziennie dużo aktywności na łonie natury. Są one nie tylko wytrwałe, ale i bardzo szybkie.

Nakład czasu

Ze względu na wielką potrzebę ruchu i codziennego wybiegania się w naturze, seterowi irlandzkiemu należy poświęcić wystarczająco dużo czasu każdego dnia. Powinny to być minimum dwie godziny dziennie. Dodatkowo, zwłaszcza na początku, potrzebny jest czas na wychowanie i szkolenie, które wykracza poza podstawowe posłuszeństwo. Ważne jest przecież, aby twój seter mógł swobodnie biegać na łonie natury i abyś w każdej chwili mógł go przywołać. Te inteligentne psy spragnione są ćwiczeń nie tylko fizycznych, ale i umysłowych. Nie mniej ważne jest to, że zarówno sierść jak i uszy powinny być regularnie pielęgnowane.

Szkolenie

Setery irlandzkie są bardzo przyjazne, inteligentne i chętne do nauki. Ważne jest, aby skierować ich pasję do polowania na pożądane ścieżki poprzez konsekwentne, pełne miłości szkolenie. Wymaga to więcej czasu niż szkolenie podstawowe. Podstawowym warunkiem szczęścia setera jest swobodny wybieg w naturze.

Odpowiednie szkolenia i zajęcia dla setera irlandzkiego to:

• Pies myśliwski

Jeśli nie chcesz z twoim seterem irlandzkim chodzić na polowania, polecamy następujące szkolenia, zadania i aktywności:

• Solidne szkolenie podstawowe z ćwiczeniami posłuszeństwa w zakresie kontroli impulsów silnego instynktu łowieckiego oraz nauka kładzenia się na komendę, czekania i zostawania, a także trening przywołania.
  • Grupa dla szczeniąt z pierwszymi ćwiczeniami (nie jest to grupa czysto zabawowa)
  • Kursy posłuszeństwa w klubach dla psów lub w kołach i obwodach łowieckich dla psów myśliwskich
  • Szkolenie antyłowieckie z dobrymi trenerami, jeśli pies już poluje

Zadania, które sprawiają radość seterowi irlandzkiemu: 

• Aportowanie użytkowe
• Tropienie
• Trening z wędką
• Trening w wodzie
• Aportowanie
• Field Trials
• Obedience
• Agility

Inne zajęcia sportowe, które uwielbia dorosły seter irlandzki:

• Wędrówki
• Jogging
• Bieganie przy rowerze lub koniu

Najlepiej jest znaleźć aktywność, którą chętnie będziecie wykonywać razem. 

Do mieszkania?

Setery irlandzkie kochają naturę i potrzebują codziennych długich spacerów po lasach, łąkach i polach. Seter irlandzki jest zatem bardziej psem wiejskim niż miejskim. Ogródek przy domu nie zapewni seterowi irlandzkiemu wystarczającej dawki ruchu.

Jeśli zapewnisz swojemu seterowi irlandzkiemu aktywność fizyczną i umysłową na świeżym powietrzu, mógłby on również zamieszkać w mieszkaniu. Ale duże psy nie powinny codziennie pokonywać kilku pięter do mieszkania. Dlatego mieszkanie powinno być na parterze lub mieć windę.

Wierność i przywiązanie

Przy kochającym i konsekwentnym traktowaniu setery irlandzkie są bardzo wiernymi psami.

Instynkt łowiecki

Jako psy myśliwskie, setery irlandzkie mają naturalnie silny instynkt łowiecki. Jednak dzięki szkoleniu i zaangażowaniu można to skierować w pożądanym kierunku u tych bardzo posłusznych psów.

Znoszenie samotności

Setery irlandzkie, jak wszystkie psy, muszą stopniowo uczyć się zostawać same. Jeśli te wulkany energii mają dość aktywności i były przyzwyczajone do pozostawania w samotności od najmłodszych lat, nie powinno to stanowić problemu.

Szczekanie

Setery irlandzkie nie mają skłonności do szczekania.

Czujność

Setery irlandzkie nie są typowymi psami stróżującymi i zazwyczaj są przyjaźnie nastawione do obcych. Jednak niektóre z nich sygnalizują nieznane odgłosy.

Obrońca

Setery irlandzkie to bardzo przyjazne i miłe psy, nawet względem obcych. Dlatego większość z nich nie jest dobrymi psami obronnymi.

Inne psy

Większość seterów irlandzkich niezwykle dobrze dogaduje się z innymi psami. Mają przyjazne usposobienie i są zazwyczaj miłe wobec innych psów. Dobra socjalizacja jest tu oczywiście zawsze warunkiem koniecznym.

Inne zwierzęta

Jako psy myśliwskie, setery irlandzkie reagują na wszystkie małe zwierzęta, które się poruszają. Szczególnie ptaki, gryzonie, a także koty. Te bowiem w oczach setera należą do ich zdobyczy.

Z pewnością istnieją setery irlandzkie, które mogą żyć w gospodarstwie domowym z kotami, ale to może udać się tylko wtedy, gdy kot i pies są przyzwyczajeni do siebie od szczenięctwa i nawet to nie gwarantuje sukcesu.

Dzieci

Setery irlandzkie są bardzo czułe i przyjaźnie nastawione do dzieci. Bardzo dobrze nadają się jako psy rodzinne ze względu na brak agresji i miłą naturę. Ponieważ są one jedną z większych ras psów, na dodatek o dużym temperamencie, lepiej, żeby dzieci nie były zbyt małe.

Dzieci nigdy nie powinny zostawać same z psami.

Obcy

Setery irlandzkie są bardzo przyjazne wobec obcych. Zapewne przyjaźnie witaliby się nawet z włamywaczami. W najgorszym wypadku nie są zbytnio zainteresowani obcymi.

Wytrzymałość

Jako psy myśliwskie, które mogą przebywać na łonie natury przez cały dzień, setery irlandzkie są bardzo wytrzymałymi psami, pod warunkiem, że pochodzą ze zdrowej hodowli i zostały dobrze odchowane.

Choroby

Oto choroby, na które należy zwrócić uwagę przy zakupie setera irlandzkiego:

W przypadku seterów irlandzkich należy unikać chowu wsobnego, ponieważ pula genów tej rasy psów jest stosunkowo niewielka. Odpowiedzialni hodowcy dbają o to, by nie kryć zbyt bliskich krewnych, co widać w dokumentach psów.

Poniższe choroby występują częściej u seterów irlandzkich niż u innych ras psów:

• Dysplazja stawu biodrowego
  W przypadku seterów irlandzkich zdecydowanie należy zwrócić uwagę na zdrowe biodra, ponieważ dysplazja stawów biodrowych jest niestety powszechna u tej rasy psów.
• Postępujący zanik siatkówki
  Ta choroba oczu może prowadzić do ślepoty. Ale na szczęście są badania genetyczne, dzięki którym można ją wykluczyć z hodowli. Odpowiedzialni hodowcy poddają swoje psy hodowlane wcześniejszym badaniom.
• Defekt adhezji leukocytów, choroba, która jest dziedziczna u seterów irlandzkich i prowadzi do wczesnej śmierci. Na szczęście istnieje badanie genetyczne, więc w odpowiedzialnej hodowli można wcześniej przebadać rodziców.

Inne choroby, które u seterów irlandzkich występują nieco częściej niż u innych ras psów:

• Entropium – podwinięcie powieki
• Ektropium – odwinięcie powieki
• Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki (oko wiśniowe)
• Wypadanie włosów
• Nieswoiste zapalenie jelit
• Enteropatia z nadwrażliwości na gluten (celiakia)
• Choroba von Willebranda
• Choroba Krabbego (leukodystrofia globoidalna)
• Choroby tarczycy

Znoszenie upału

Setery irlandzkie nie są wyjątkowo wrażliwe na ciepło, ale jak wszystkie psy cenią sobie spokojne, zacienione miejsce w letnie upały. Setery uwielbiają wodę, więc kąpiel i pływanie to miły sposób na upał.

W przypadku żywiołowych seterów irlandzkich należy zadbać o to, by nie przesadzały z wysiłkiem, gdy jest zbyt ciepło.

Niektórzy ułatwiają przetrwanie lata szczególnie długowłosym seterom, lekko podcinając ich sierść.

Znoszenie zimna

Setery irlandzkie bardzo dobrze znoszą zimno, o ile mogą się swobodnie poruszać.

Pielęgnacja

Mimo zwykle długiej sierści seter irlandzki nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych. Należy regularnie sprawdzać oczy, uszy, łapy i pazury i w razie potrzeby pielęgnować je.

Wiszące uszy setera z długim włosem mogą być podatne na stany zapalne, dlatego należy o nie odpowiednio dbać. Niektóre setery są podatne na infekcje oczu, które zazwyczaj można wyleczyć domowymi sposobami. W przypadku poważnych infekcji oczu lub uszu pomoże tylko wizyta u weterynarza.

Kąpiel

Właściwie setery nie muszą być kąpane, chyba że śmierdzą lub strasznie się ubłociły. Wtedy zwykle należy się prysznic z szamponem.

Wskazane jest używanie naturalnego szamponu dla psów, a nie szamponu dla ludzi. Po pierwsze, wartość pH skóry psa jest inna niż człowieka, a po drugie, psy wylizują się po prysznicu, więc szampon powinien być pozbawiony szkodliwych substancji.

Czesanie i szczotkowanie

Setery irlandzkie powinny być dokładnie szczotkowane przynajmniej raz w tygodniu, a najlepiej codziennie po długich spacerach. Jeśli w długiej i jedwabistej sierści znajdują się kołtuny, przydatne może być wyczesanie ich grzebieniem o grubych zębach.

Linienie

Setery irlandzkie podlegają sezonowej zmianie sierści, a zrzucają ją szczególnie wiosną i jesienią.

Strzyżenie i trymowanie

Sierść pod łapami i między opuszkami powinna być regularnie przycinana, aby zimą nie osadzał się w niej brud ani drobne kamienie czy grudki lodu. Dodatkowo pies nie będzie się wtedy ślizgał na śliskich podłogach.

W zależności od długości, gęstości i faktury sierści setera irlandzkiego może być wskazane lekkie przycięcie sierści w lecie lub w celu pielęgnacji.

Odpowiedni dla alergików

Setery irlandzkie nie należą do hipoalergicznych ras psów, w okresie linienia zrzucają dużo sierści.

Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o alergiach na psy i życiu z psem pomimo alergii, przeczytaj ten artykuł: Psy dla alergików: życie z psem mimo alergii.

Ślinienie się

Setery irlandzkie mają tendencję do ślinienia się ze względu na swoje zazwyczaj długie fafle.

Łakomstwo

Większość seterów irlandzkich jest równie żarłoczna jak spaniele.

Kolor oczu

Ciemnobrązowe

Sierść

Ruda sierść jest krótka i jedwabiście delikatna na głowie i na przedniej części nóg. Pozostałe włosy są średniej długości i przeważnie proste, nie powinny mieć fal ani loków.

Na ogonie włosy są szczególnie długie.

Maść

Charakterystyczna dla setera irlandzkiego jest rudobrązowa, kasztanowa sierść. 

• Białe znaczenia na piersi, gardle i palcach, jak również mała gwiazdka na czole lub wąska strzałka na kufie lub czole nie powodują dyskwalifikacji.
• Bez śladu czerni.