Pudel duży - profil rasy
45,0 - 62,0 cm
18,0 - 27,0 kg
11 - 13 lat
Pies do towarzystwa
Francja
Kręcone włosy, które trzeba strzyc
Inteligentny, zdolny do nauki, zabawny, ruchliwy
Najważniejsze fakty
- Piękność z lokami, która wymaga pielęgnacji
- Pudle występują w czterech rozmiarach i wielu kolorach
- Elegancki, wytrwały i aktywny: potrzebuje ruchu
- Bardzo inteligentny, przyjazny i bystry: potrzebuje zadań
- Problem z wizerunkiem: babciny piesek ze śmieszną fryzurą
- Odpowiedni dla wielu alergików
Charakter
Chęć przypodobania się w połączeniu z wysoką inteligencją i łagodnością
Ze względu na ich przyjazny i otwarty charakter, który z natury nie zna agresji, w połączeniu z ich figlarnością do późnej starości, inteligencją i lojalnością, pudle królewskie wyjątkowo dobrze nadają się na psy rodzinne i towarzyszące.
Pudle duże znane są z doskonałej umiejętności uczenia się i zdolności do szkolenia. Nie bez powodu często widuje się je w cyrkach i widowiskach rozrywkowych. Nie dość, że cechuje je duża inteligencja, to jeszcze chętnie współpracują i zawsze domyślają się, czego chce ich właściciel. Dlatego bardzo szybko się uczą, a zasad wspólnego życia nie trzeba często powtarzać.
Dla inteligentnego i żywiołowego pudla ważne są zadania, podczas których może wykazać się swoimi umiejętnościami i chęcią do nauki. Różne sporty dla psów sprawiają wielką radość pudlowi i jego właścicielowi.
Oczywiście pudla królewskiego - podobnie jak innych psów - nigdy nie należy zostawiać samego z małymi dziećmi. Już ze względu na samą swoją wielkość i ruchliwość mógłby przewrócić małe dzieci. Ogólnie jednak pudle wykazują się dużą dobrocią i cierpliwością w stosunku do dzieci.
Pudle królewskie to wesołe psy, które nawet w podeszłym wieku są wciąż chętne do zabawy i potrafią być bardzo szybkie i sprytne. Są też bardzo przymilne i uwielbiają się przytulać - nawet na kanapie, jeśli się na to pozwoli.
Tak, pudle królewskie mogą mieć również ambicje myśliwskie
Pierwotnie duże pudle były hodowane jako psy myśliwskie do polowania na ptactwo wodne. Jednak pudle królewskie od dawna nie są hodowane do polowań. Instynkt łowiecki może być u pudla królewskiego bardziej lub mniej rozwinięty. Jednak zainteresowanie wodą jest wspólne dla większości pudli, choć zdarzają się wyjątki. Podobnie większość pudli królewskich będzie reagować na bodźce wzrokowe, zwłaszcza ze strony ptaków. Ponieważ jednak są one łatwe do wytresowania, przy odrobinie pracy powinny być w stanie przezwyciężyć swój instynkt łowiecki. W ostateczności może pomóc szkolenie antyłowieckie.
Czujni towarzysze, którzy są również dobrymi obrońcami
Pudle są czujne i uważne. Z reguły bardzo dobrze zapowiadają obcych. Niektóre pudle mają również tendencję do ujadania, ale można je tego oduczyć przy zachowaniu konsekwencji. Duże pudle, zwłaszcza silne samce, to także dobre psy stróżujące. Tutaj, jak w przypadku każdego psa stróżującego, szczególnie konieczne jest konsekwentne szkolenie.
Żywiołowi i wytrwali miłośnicy sportu
Pudle królewskie, jak wszystkie pudle, są bardzo wysportowane i żywiołowe. Przy odpowiednim treningu mogą być niezwykle wytrzymałe. Dla wyszkolonego i w pełni dojrzałego pudla dużego długie przejażdżki rowerowe, spacery i jogging nie stanowią żadnego problemu, a wręcz radosną aktywność. Potrzebują więc nie tylko wysiłku umysłowego, ale także dużo ruchu i aktywności.
Inteligencja
Pudel królewski to pies niezwykle inteligentny i uważny, a co za tym idzie bardzo podatny na szkolenie. Nie należy jednak lekceważyć jego inteligencji: bardzo szybko uczy się również rzeczy, których nie powinien. Jednocześnie ich bystry umysł potrzebuje stosownego wysiłku.
Koncentracja
Pudle królewskie wykazują duży zapał do pracy, chcą współpracować ze swoim właścicielem i potrzebują odpowiedniej aktywności umysłowej i fizycznej.
Energia
Pudle królewskie są bardzo ruchliwe, wytrwałe i atletyczne. Jednocześnie są skore do zabawy, lubią wodę i są dobrymi pływakami. Dorosłe i zdrowe pudle królewskie są doskonałymi towarzyszami podczas joggingu, wędrówek i jazdy na rowerze.
Nakład czasu
Pudel potrzebuje dużo ruchu, a jego pielęgnacja również jest czasochłonna.
Szkolenie
Wysoka inteligencja połączona z ogromną wytrzymałością oraz bardzo duża pojętność i łatwość w szkoleniu sprawiają, że pudel królewski nadaje się do bardzo wielu zajęć sportowych, takich jak jogging, jazda na rowerze, wędrówki górskie i pływanie. Ale oczywiście sprawdza się też doskonale w niemal wszystkich psich sportach:
- Agility
- Tropienie
- Obedience
- Nauka sztuczek
- Taniec z psem
- Aportowanie
- Aportowanie użytkowe
- Aportowanie torebki z przysmakiem
- Wyścigi psów
Pudle królewskie są z powodzeniem szkolone w następujących „zawodach”:
- Tropienie użytkowe
- Psy ratownicze
- Psy przewodnicy osób niewidomych
- Pies cyrkowy (wszystkie rozmiary pudli)
- Psy terapeutyczne
Ciekawostka: duże pudle odnosiły nawet znaczne sukcesy w międzynarodowych wyścigach sań.
Do mieszkania?
Jeśli zapewnimy pudlowi codziennie odpowiednią dawkę ruchu oraz wysiłku umysłowego, jego spokojna i przyjazna natura sprawia, że doskonale nadaje się do życia w miejskim mieszkaniu. Niektóre duże pudle mogą mieć skłonność do szczekania.
Mieszkanie powinno być na parterze lub z windą, ponieważ duży pudel nie powinien stale chodzić po schodach, a są też sytuacje, kiedy w ogóle nie powinien lub nie może po nich chodzić. Szczenięta i młode psy nie powinny jeszcze wchodzić po schodach, aby ich miękkie kości i stawy nie były nadmiernie obciążone. Duże rasy psów nie powinny też stale chodzić po kilku piętrach schodów dziennie ze względu na duże obciążenie ich kości i stawów. I zawsze warto się zastanowić: jak w razie choroby lub na starość wniosę swojego dużego pudla kilka razy dziennie po schodach na górę i w dół, aby wyjść na spacer?
Wierność i przywiązanie
Pudle królewskie to wierne psy rodzinne, bardzo lojalne i oddane swoim właścicielom.
Instynkt łowiecki
Pierwotnie pudle królewskie były hodowane do polowań na ptactwo wodne. Jednak ich historia myśliwska dawno się skończyła i pudle królewskie nie są już hodowane do polowań. Pudle królewskie mogą mieć nadal silny instynkt łowiecki, zwłaszcza w stosunku do ptaków i ptactwa wodnego. Jeśli dobrze wyszkolisz swojego pudla królewskiego i zapewnisz mu zajęcie, instynkt łowiecki może być zasadniczo skutecznie kontrolowany.
Znoszenie samotności
Jeśli pudel królewski miał okazję od małego ćwiczyć bycie samemu, nie rozwijając przy tym lęków, można go zostawiać samego w domu. Są jednak pudle, które w zależności od socjalizacji i rozwoju, są bardzo przywiązane i nie chcą przebywać bez swojego człowieka.
Psy generalnie nie powinny być pozostawiane same na dłużej niż cztery godziny.
Szczekanie
Nienauczone dobrych manier pudle mogą mieć tendencję do szczekliwości. Na szczęście konsekwentne wychowanie przynosi w przypadku tych psów dobre efekty.
Czujność
Pudle królewskie cechuje bardzo wyczulona czujność.
Obrońca
Pudel olbrzymi, zwłaszcza silny samiec, jest całkiem dobrym obrońcą.
Inne psy
Pudle królewskie są bardzo łagodne i - o ile były wcześnie oswajane z innymi psami i nie miały złych doświadczeń - bardzo zgodne z innymi psami i nieskłonne do kłótni.
Inne zwierzęta
To jak pudle królewskie dogadują się z innymi zwierzętami jest kwestią przyzwyczajenia i wczesnej socjalizacji. Jednak ze względu na ich instynkt łowiecki względem ptaków, mogą gonić koty i inne zwierzęta domowe.
Dzieci
Pudle królewskie to niezwykle oddane psy rodzinne.
Obcy
W stosunku do obcych pudle królewskie mogą być nieufne i dopiero po jakimś czasie przełamują lody.
Krótka charakterystyka
Zdrowie i pielęgnacja
Bardzo zdrowy i wytrzymały z niewielkimi słabostkami
Pudle królewskie to wciąż stosunkowo pierwotna, zdrowa i wytrzymała rasa psów. Jest to kolejny powód, dla którego często są one krzyżowane z innymi rasami psów.
Niemniej jednak istnieją również pewne choroby u pudli, które występują u tej rasy psów częściej niż u innych.
Pudle królewskie mogą mieć problemy ze stawami, choroby oczu, a przede wszystkim problemy z kamieniem nazębnym. Niektóre pudle królewskie cierpią na problemy skórne lub z moczowodami.
Wytrzymałość
Pudel duży z odpowiedzialnej hodowli, w której przeprowadzono badania i wykluczono choroby dziedziczne, będzie z dużym prawdopodobieństwem bardzo wytrzymałym i zdrowym psem.
Choroby
Poniższe choroby występują częściej u pudla królewskiego niż u innych ras psów. Na obecność niektórych z nich hodowca może przeprowadzić testy u rodziców, aby zmniejszyć prawdopodobieństwo ich wystąpienia u szczeniąt. Najlepiej poprosić hodowcę o szczegółowe przedstawienie, na co zostali przebadani rodzice.
- Skręt żołądka
- Sebadenitis (zapalenie gruczołów łojowych)
- Dysplazja stawu biodrowego
- Ektopia moczowodów - wrodzone nietrzymanie moczu, które można leczyć
- Zaćma (katarakta)
- Jaskra
- Kamień nazębny, zapalenie przyzębia
- Zapalenie ucha z powodu infekcji grzybiczych
Poniższe choroby, choć rzadkie, występują nieco częściej u dużych pudli niż u innych ras psów:
- Choroba von Willebranda, zaburzenie krzepnięcia krwi
- Padaczka idiopatyczna
- Kamienie moczowe
- Encefalopatia okołoporodowa
- Kardiomiopatia rozstrzeniowa
- Choroby tarczycy
- Mielopatia zwyrodnieniowa
- Gangliozydoza
Znoszenie upału
Duże pudle bardzo dobrze znoszą upały, gdyż nie mają podszerstka. W gorące lato ich sierść może być po prostu krócej strzyżona. Nie należy jednak strzyc ich zbyt krótko nawet latem, bo psy również mogą ulec poparzeniom słonecznym.
Znoszenie zimna
Ze względu na swoje włosy i zgrabną sylwetkę pudle królewskie źle znoszą zimno, chyba że mają możliwość poruszania się. W zimie powinny nosić dłuższą sierść i mieć możliwość ogrzania się poprzez ruch. Duże pudle bardzo dobrze radzą sobie z zimnem, jeśli zapewni się im odpowiednie warunki, np. w wyścigach psich zaprzęgów, nawet na Alasce.
W bardzo mroźne zimy przy małej ilości ruchu (stare lub chore duże pudle) przydatne może być założenie pudlowi dużemu płaszcza.
Pielęgnacja
Regularna pielęgnacja pudla królewskiego
Pielęgnacja jest w przypadku pudla królewskiego bardziej wymagająca ze względu na ich sierść, która wymaga regularnego strzyżenia co 4-10 tygodni i czesania kilka razy w tygodniu. Pielęgnacja zębów może być również nieco bardziej skomplikowana niż w przypadku niektórych innych ras psów. Po kąpieli sierść nie schnie szybko i trzeba ją wysuszyć. Za to odpada konieczność częstego odkurzania, które występuje przy rasach psów z futrem.
Pielęgnacja łap: Łapy pudla królewskiego powinny być regularnie sprawdzane i w razie potrzeby pielęgnowane. Zbyt długie pazury trzeba skrócić, a sierść skrócić, zwłaszcza pod łapami, by pies nie ślizgał się na śliskich podłogach. Więcej informacji: Pielęgnacja łap u psów.
Pielęgnacja oczu: Zaglądaj codziennie do oczu swojego pudla królewskiego i czyść je w razie potrzeby. Może wystąpić niewielka skłonność do zapalenia spojówek. Jeśli zauważysz jakieś zmiany lub stan zapalny, to jest to sprawa dla weterynarza, zwłaszcza że pudle królewskie są podatne na niektóre choroby oczu i zmiany mogą być pierwszymi oznakami. Więcej informacji: Pielęgnacja oczu u psów.
Pielęgnacja uszu: Uszy pudla królewskiego mogą stać się podatne na stany zapalne z powodu długiej sierści i zamiłowania do pływania. Można temu zapobiec, przycinając włosy w uszach, utrzymując uszy w suchości i pielęgnując je. Więcej informacji: Pielęgnacja uszu u psów.
Pielęgnacja zębów: Duże pudle mają niestety skłonność do kamienia nazębnego i paradontozy, dlatego o ich zęby należy dbać już od szczenięctwa. Oto nasze wskazówki: Pielęgnacja zębów psa.
Ochrona przed kleszczami i pchłami: Powinieneś chronić swojego pudla królewskiego przed pasożytami, takimi jak kleszcze i pchły, ponieważ mogą one być nie tylko uciążliwe, ale również przenosić niebezpieczne choroby. Więcej porad w artykule: Ochrona przed kleszczami: jak chronić psa przed kleszczami.
Kąpiel
Psy nie muszą być regularnie kąpane. Ale jeśli twój pudel królewski lubi biegać w błocie lub tarzał się w rzeczach, które nie pachną zbyt dobrze, takich jak padlina itp., to kąpiel się należy.
Wielu właścicieli pudli kąpie swoje pudle częściej niż właściciele innych ras psów, a szczególnie po strzyżeniu, bo sierść jest wtedy bardziej błyszcząca, mniej splątana i lepiej leży. Hodowcy zalecają wypełnienie uszu watą, aby zapobiec dostawaniu się wody do uszu. Odżywka nie jest konieczna, ale niektórzy lubią jej używać.
Wskazówka: Koniecznie stosuj szampon dla psów!
Podczas mycia należy używać naturalnego szamponu dla psów, który jest dostosowany do wartości pH skóry psa, które jest znacznie wyższe niż u nas, ludzi. Twój pies będzie ci wdzięczny za naturalne dodatki i niewiele substancji zapachowych. W przeciwnym razie skóra może się przesuszać i mieć tendencję do swędzenia.
Ponieważ kręcone włosy nie schną szybko, a psy mogą marznąć, warto je potem wysuszyć suszarką.
Czesanie i szczotkowanie
Regularne szczotkowanie jest niezbędne przy kręconych włosach pudla królewskiego, które ciągle rosną, aby nie uległy splątaniu. Jedynie przy bardzo krótkim strzyżeniu szczotkowanie nie jest konieczne. W przeciwnym razie, w zależności od długości, należy je dokładnie czesać i szczotkować co najmniej 2-3 razy w tygodniu.
Najlepiej najpierw szczotkować pod włos od ogona do głowy, a potem iść ze szczotką z włosem. Następnie dobrze jest przeczesać włosy najpierw grzebieniem o grubych zębach, a następnie grzebieniem o drobnych zębach. Regularne dokładne szczotkowanie i czesanie zapobiega plątaniu się sierści.
Linienie
Pudel duży prawie w ogóle nie będzie zrzucał sierści, jeśli będziesz go regularnie czesać i szczotkować. Martwe włosy pudla pozostają w sierści ze względu na strukturę włosa i mogą zostać wyczesane lub wyszczotkowane.
Strzyżenie i trymowanie
Sierść dużych pudli nie przestaje rosnąć. Dlatego trzeba je strzyc regularnie co 4-10 tygodni, w zależności od fryzury.
Strzyżenie możesz wykonywać samodzielnie lub regularnie odwiedzać salon fryzjerski dla psów.
Odpowiedni dla alergików
Pudle królewskie mają włosy podobne do ludzkich, które ciągle rosną i nie ulegają linieniu. Ponieważ pudle nie zrzucają sierści, są uważane za bardziej odpowiednie dla wielu alergików niż inne rasy psów, które linieją.
Należy jednak podkreślić, że nie ma rasy psów, która byłaby w 100% hipoalergiczna. Zasadniczo każdy człowiek i jego alergia jest indywidualna i zawsze wskazane jest przetestowanie tego przed nabyciem wybranego psa, jeśli alergia istnieje lub istnieje jej podejrzenie.
Ślinienie się
Pudle królewskie mają długą kufę i nie mają tendencji do ślinienia się.
Zdrowie i pielęgnacja w skrócie
Żywienie
Naturalne i zrównoważone żywienie
Dieta pudla królewskiego - podobnie jak w przypadku wszystkich żywych stworzeń - ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie. Dlatego należy wybrać zbilansowaną i naturalną dietę, która będzie indywidualnie dostosowana do obciążenia psa pracą, jego wieku i ewentualnych problemów zdrowotnych.
Niektóre pudle są dość wybredne i mogą odmawiać jedzenia. Inne są prawie tak łakome jak labradory. Ponadto wiele pudli chętnie zapracuje na smakołyki. Należy je odliczyć od dziennej racji żywnościowej.
Pudle są nieco podatne na cukrzycę, więc mądrze jest unikać diety bogatej w cukier lub węglowodany.
Uważaj, aby twój pudel królewski zachował zdrową wagę, spożywając wszystkie ważne składniki odżywcze w optymalnych ilościach i rodzajach. Szczególnie jeśli twój pudel ma nieco dłuższą sierść, nie zawsze będziesz w stanie stwierdzić, czy ma on niedowagę czy nadwagę. Dlatego najlepiej jest regularnie go ważyć.
Dieta dużych pudli powinna też uwzględniać kwestie związane z zębami: ponieważ pudel duży jest podatny na kamień nazębny, należy mu regularnie podawać przekąski do chrupania, np. marchewkę, dzięki czemu będzie naturalnie ścierał kamień nazębny.
Łakomstwo
Duże pudle bywają dość wybredne i zdarza im się odmawiać jedzenia. Z tego powodu niektóre mają tendencję do niedowagi, ale oczywiście nie dotyczy to wszystkich pudli. Znam pudle królewskie, które są równie żarłoczne jak labradory.
Wygląd
Szczupły, długonogi, z kręconymi włosami
Pudle królewskie są stosunkowo lekkiej budowy jak na swój rozmiar i kiedy ich sierść jest krótko ostrzyżona, wielu jest zdumionych ich atletyczną smukłością. Poruszają się bardzo lekko i elegancko, wręcz dumnie i tanecznie. Dorastają do wysokości 43-62cm, a ich waga waha się w granicach 18-32 Kg. Istnieją jednak także znacznie większe pudle królewskie, które mogą dorastać do 72 cm wzrostu i ważyć odpowiednio 32 kg, są po prostu większe niż nakazuje wzorzec.
Charakterystyczna dla pudli królewskich jest ich kręcona sierść, która nie przestaje rosnąć. Dlatego trzeba ją przycinać, a różne fryzury powodują też bardzo duże różnice w wyglądzie. Pudle królewskie mają opadające uszy i bardzo długą, wąską kufę. Ogon jest osadzony stosunkowo wysoko, wąski i noszony uniesiony.
Pudle występują w czterech różnych rozmiarach o następujących nazwach:
- Pudel duży (królewski)
- Pudel średni
- Pudel miniaturowy
- Pudel toy
Pudle są popularne między innymi dzięki dużej różnorodności kolorystycznej ich sierści.
Kolor oczu
Pudle mają bardzo ciemne oczy, prawie czarne lub ciemnobrązowe.
Sierść
Pudle królewskie mają wełnistą, kręconą sierść z pewną osobliwością: pudle nie mają futra, lecz włosy. Oznacza to, że sierść pudla musi być regularnie strzyżona. Istnieją dwie odmiany włosów, przy czym druga prawie już nie występuje:
- Włos lokowaty
obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze, bardzo kędzierzawy, elastyczny i odporny na ucisk dłoni. Powinien być gruby, gęsty, równej długości; powinien także tworzyć regularne loki. - Włos sznurowy
obfity, o delikatnej, wełnistej strukturze; gęsty, tworzący charakterystyczne sznury, które powinny osiągać długość przynajmniej 20 cm.
Ponieważ pudle nie zrzucają włosów, ich sierść ciągle rośnie i trzeba ją strzyc regularnie co 4-10 tygodni. Sposób ich strzyżenia zależy wyłącznie od ciebie. Jednak pewne okolice, takie jak oczy, odbyt, łapy i pysk powinny być jak najbardziej pozbawione sierści. Długowłose pudle duże wymagają szczotkowania kilka razy w tygodniu, aby sierść nie uległa zaplątaniu.
Strzyżenie pudli
Strzyżenie pudli nie było pierwotnie związane z modą, ale z jego przeszłością jako psa myśliwskiego, który pracuje również w wodzie: w Aby chronić płuca i serce przed zimnem wody, a jednocześnie uzyskać maksymalną przestrzeń na nogi do pływania, psy były strzyżone od połowy grzbietu. To strzyżenie spodobało się również na salonach i było coraz bardziej wyrafinowane i różnorodne. Niestety, zdarzały się też bardzo nienaturalne i wręcz śmieszne fryzury. W tamtych czasach pojawiały się wszelkiego rodzaju wzory, od herbów rodowych po monogramy, wzory kwiatowe, wąsy i brody czy nawet fryzury typu pompadour. Do dziś, zgodnie ze standardami FCI, niestrzyżone pudle nie mogą zdobywać tytułów na wystawach psów.
Do dziś spotyka się pudle z najróżniejszymi fryzurami, możliwości są niemal nieograniczone. Na szczęście w codziennym życiu rodzinnym coraz częściej odchodzi się od klasycznych fryzur, które sprawiały, że pies wyglądał nienaturalnie, a czasem wręcz śmiesznie.
Maść
Według wzorca u pudli królewskich dopuszczalne są następujące maści:
- jednolicie czarna
- biała
- brązowa: powinna być głęboka, raczej ciemna, jednolita i ciepła
- srebrna: maść ta została uznana dopiero w latach 60-tych XX wieku, pudle srebrne rodzą się czarne, a srebrny kolor przebija się dopiero w pierwszych miesiącach, ostateczny kolor uzyskują zazwyczaj w wieku 3 lat
- płowa: może występować w odcieniach od jasnopłowego do czerwonopłowego lub wręcz pomarańczowopłowego (morelowego)
Historia i pochodzenie
Pudle należą do najstarszych ras psów
Wzorzec FCI
Numer: 172
Pochodzenie
Według FCI odpowiedzialność za standard i rozwój rasy spoczywa na Francji.
Historia
Gdzie i kiedy dokładnie powstała rasa pudel nie sposób jednoznacznie ustalić - podobnie jak w przypadku niemal wszystkich ras psów. Ale faktem jest, że już ponad 2000 lat temu w Europie występował kudłaty pies wodny, od którego wywodzą się niektóre z dzisiejszych ras psów, w tym pudel.
Pudel był pierwotnie używany jako pies myśliwski do polowań na ptactwo wodne, głównie kaczki. Pudle są genetycznie bardzo blisko spokrewnione z barbetem, który jest aportującym psem dowodnym, często uważanym za przodka pudla.
Psy przypominające pudle były używane do polowania na ptactwo wodne już w XIV wieku i można je znaleźć na wielu renesansowych obrazach słynnych scen polowań. Pudle były malowane już przez Alfreda Dürera około 1500 roku i przez Goyę pod koniec XVIII wieku.
Skąd wzięła się nazwa pudel?
W języku francuskim pudel nazywany jest „caniche”, co wskazuje na jego pierwotne zastosowanie: nazwa wywodzi się bezpośrednio od słowa „cane” dla samicy kaczki i oznacza psa na kaczki (chien de canard).
Polska nazwa pudla wzięła się prawdopodobnie od staroniemieckiego słowa „puddeln” oznaczającego „pluskać się w wodzie”. To znaczenie jest również podobne do angielskiego terminu „poodle”, który z kolei pochodzi od „to puddle”, czyli pluskać, taplać. Pudle zawsze były w wodzie w czasie polowań na kaczki.
Nie da się jednoznacznie ustalić, czy pudle w swojej historii były również wykorzystywane jako psy pasterskie. Jednak już ok. 1555 r. Conrad Gessner wspomina o tzw. pudlu pasterskim, podobnie jak o „pięknym pudlu”, przez którego rozumie się dzisiejszego pudla.
Niemieckie psy dowodne
Możliwe, że to Niemcy są faktycznym krajem pochodzenia pudli, gdzie jeszcze w XIX wieku znane były jako psy dowodne. Przypuszcza się, że psy te trafiły podczas wojen z żołnierzami do Francji, zdobyły tam bardzo dużą popularność i zostały wyhodowane do obecnego gatunku.
Wysoka inteligencja i potulność sprawiły, że pudel był bardzo interesujący dla cyrków i teatrów rozmaitości. Jednym ze słynnych pudli był Munito II, który w XIX wieku objeżdżał cyrki i wesołe miasteczka i podobno potrafił nawet literować i liczyć.
Ludwig van Beethoven komponuje dla pudla
Różni kompozytorzy klasyczni komponowali muzykę na cześć pudla, jak na przykład Ludwig van Beethoven (1770-1827) z utworem „Elegia dla martwego pudla”, który skomponował w latach 1806-1809.
Słynny niemiecki filozof był wielkim miłośnikiem pudli
Filozof Arthur Schopenhauer (1788-1860) był zagorzałym miłośnikiem pudli i od czasów studenckich zawsze miał pudla, który towarzyszył mu podczas codziennych spacerów po Frankfurcie.
Nawiasem mówiąc, Schopenhauer był uważany za jednego z pierwszych, który stanął w obronie praw zwierząt i podziwiał wegetarian w Indiach, mimo że sam nie był wegetarianinem.
Jednego ze swoich pudli nazwał Atman, co oznacza duszę świata. Jego ostatni pudel, którego dobro zostało uwzględnione w testamencie Schopenhauera nawet po jego odejściu, miał na imię Butz. Butz był frankfurckim celebrytą, którego rysował również Wilhelm Busch i któremu później dedykowano komiks „Butz & Schopenhauer”.
Swoją drogą, gdy jego pudel stawał się nieco zbyt awanturniczy, filozof nazywał go „człowiekiem”.
Modny pies europejskiej szlachty w XVII i XVIII wieku
W wyniku dalszej selekcji pudel stracił większość swoich zdolności łowieckich, ale radość z aportowania i inteligencja pozostały. Wśród europejskiej szlachty pudel stał się modny w XVII i XVIII wieku i był trzymany bardziej jako rozpieszczony pies kanapowy. Ten negatywny i nieuzasadniony wizerunek utrzymuje się niestety aż do dziś. Pudel był też często widywany na dworze króla Francji Ludwika XVI (1754-1793).
John Steinbeck wyruszył w podróż ze swoim pudlem i napisał o tym książkę
Amerykański pisarz John Steinbeck miał dużego pudla o imieniu Charley, który jest jego wiernym towarzyszem w autobiograficznej powieści „Podróże z Charleyem: W poszukiwaniu Ameryki”. W 1960 roku John Steinbeck, wówczas 58-letni, wyrusza w jedenastotygodniową podróż przez 34 stany Ameryki w towarzystwie swojego pudla Charleya.
Pudel w Polsce
Do Polski pudel trafił stosunkowo wcześnie, prawdopodobnie już w XV wieku, prosto na Wawel. Pierwszym znanym pudlem był pies o imieniu Bielik, który zagościł na dworze królewskim jako towarzysz Zygmunta Starego. Uwielbiany przez polskiego władcę psiak został umieszczony na obrazie Jana Matejki „Podniesienie dzwonu Zygmunta”. Prawdopodobnie modelem był własny pudel artysty. Rasa została również uwieczniona przez Bolesława Prusa w powieści „Lalka”: pudel Ir to nieodłączny i stale niedomagający towarzysz starego subiekta Ignacego Rzeckiego.
Tak jak w przypadku innych ras psów, I i II Wojna Światowa mocno przetrzebiły populację pudli. Dopiero po zakończeniu obu wojen psy tej rasy przeżywały kolejny okres świetności. W 1972 roku w Warszawie więcej niż pudli było tylko owczarków niemieckich.
Kamienie milowe w hodowli pudli:
- 1880 pierwszy wzorzec rasy został opracowany
- 1886 pierwszy Klub Pudli powstał w Anglii
- 1893 pierwszy Klub Pudli powstał w Niemczech
- 1904 pojawiła się pierwsza księga hodowlana pudli. Na początku hodowli występowały tylko pudle duże i małe, które były hodowane w kolorze jednolicie czarnym lub białym, ale można było też spotkać brązowe pudle.
- 1936 Kluby Pudli z Francji i Niemiec opublikowały nowy wzorzec pudla. W tym czasie wciąż nie było jasne, czy krajem pochodzenia pudla są Niemcy czy Francja. Dodano nowy rozmiar - pudla miniaturowego.
- W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku pudel zdobył wielką popularność niemal na całym świecie.
- 1977 kolor morelowy został uznany we wzorcu
- Dopiero w latach 90-tych XX wieku dodano nowy rozmiar - pudel toy, który został wyhodowany w Anglii.
Pudel duży - podsumowanie
Poszukiwane osoby aktywne i wysportowane, które lubią pracować ze swoim pudlem królewskim
Pudel królewski, który miał okazję nauczyć się dobrych manier i który ma zapewnioną wystarczającą dawkę aktywności umysłowej i fizycznej, jest fantastycznym psem rodzinnym i towarzyszącym. Jego ciekawość, a czasem i instynkt łowiecki powinny być skierowane w pożądane kanały. Poza tym nie zrzuca sierści, nie ślini się i prawie w ogóle nie pachnie. Jest przyjazny, a jednocześnie czujny i jest dobrym obrońcą. Ze względu na swoją sierść pudel wymaga nieco więcej pielęgnacji, ale jest dobrze tolerowany przez wielu alergików.
DigiDogs w innych krajach i językach: DeutschlandGreat BritainUnited StatesPolska
Copyright © 2023 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Über uns -
Stopka redakcyjna -
Polityka prywatności