Golden retriever

Dżentelmen o złocistym futrze i pogodnym usposobieniu

Cechy charakterystyczne golden retrievera: długa, miękka, złota sierść, temperament i przyjacielskie usposobienie.
Angielski czasownik „to retrieve” znaczy aportować, przynosić, odzyskiwać. „Retriever” to więc aporter, a „golden” oczywiście odnosi się do złocistego umaszczenia.

Najważniejsze fakty

  • Typowe dla goldenów: długie, miękkie, złote futro
  • Dobroduszny, przyjazny i radosny pies rodzinny
  • Pasje: aportowanie i jedzenie
  • "will to please" = zapał do pracy i inteligencja
  • Różnice w charakterze między linią pracującą i wystawową
  • Lubi wodę i zimno, ma dobry nos i lekki instynkt łowiecki

Golden retriever - profil rasy

Wielkość
51,0 - 61,0 cm
Waga
25,0 - 34,0 kg
Długość życia
11 lat
Klasyfikacja
Aporter, pies wodny i do towarzystwa
Pochodzenie
Wielka Brytania
Sierść
Złota sierść średniej długości
Charakter
przyjazny, zrównoważony

Charakter

Przyjazny, uprzejmy, chętnie aportuje

W opisach charakteru, golden retrievery są przedstawiane jako psy inteligentne, posłuszne i chętne do nauki. Większość z nich jest przyjazna, miła i ufna.

Są uważane za oddanych towarzyszy, którzy nie tylko kochają własną rodzinę, ale są równie otwarci i przyjaźni wobec obcych ludzi i psów. Jednocześnie są one opisywane jako sportowcy z temperamentem, którzy potrzebują dużo ruchu w formie pływania i biegania, a także zabawy w aportowanie lub psich sportów, aby zachować sprawność psychiczną i fizyczną. Podkreślany jest również ich doskonały nos.

Podobnie jednak jak w przypadku labradorów występują duże różnice między liniami hodowlanymi i oczywiście każdy pies jest zawsze indywidualną jednostką, która jest nie tylko uwarunkowana genetycznie, ale zawsze też silnie kształtowana przez swoje doświadczenia.

Golden retrievery są nadal używane jako psy myśliwskie i aportujące, ale coraz częściej również jako psy rodzinne i do towarzystwa. Jednak są one także doskonałymi sportowcami, przewodnikami, terapeutami i ratownikami, a ze względu na swój dobry węch są nawet wykorzystywane jako psy do wykrywania narkotyków.

Znaczące różnice w charakterze w zależności od linii hodowlanej

Istnieją duże różnice w zakresie hodowli golden retrieverów, wyróżniamy dwie bardzo różne linie hodowlane. Różnice dotyczą temperamentu, atletyzmu, ale także przyjazności i chęci do pracy. Potrzeby i cechy poszczególnych goldenów mogą się więc bardzo różnić. 

Powstały następujące linie hodowlane, które mogą się od siebie znacznie różnić:

  1. Linia pracująca (Field Trial)
    Psy są lżejsze, bardziej atletyczne i długonogie. Chcą uszczęśliwić swojego człowieka i dla niego pracować. Są one zazwyczaj bardzo dobrze przystosowane do polowań. Niektóre goldeny z tej linii są bardziej skupione na swoich właścicielach i mogą rozwijać instynkt stróża. Jednocześnie są bardziej temperamentne, ale czasami niestety również bardziej nerwowe.

  2. Linia wystawowa
    Goldeny z linii wystawowej są masywniejszej budowy, krótkonożne, a ich hodowla skupia się na wyglądzie. Są mniej wysportowane, czasem wręcz kanapowe, przeważnie mniej chętne do pracy. Są wśród nich psy uparte i wręcz leniwe, ale bywają wśród nich także dobre psy pracujące.

  3. Typ Dual Purpose
    Te goldeny są hodowane zarówno ze względu na cechy użytkowe jak i wygląd. W związku z tym psy mogą być mieszanką powyższych cech lub mogą skłaniać się bardziej ku jednej lub drugiej linii.

Dlatego też, w zależności od tego, na co kładziony jest nacisk w hodowli, charakter goldena może wahać się od przyjaznego, wygodnego i upartego do wysportowanego, inteligentnego i czujnego. Przedstawiciele linii wystawowej mają tendencję do stoickiego spokoju, wielkiej życzliwości, ale także pewnej powolności, jeśli chodzi o wykonywanie zadań. Inteligencję, radość z pracy i atletyzm można łatwiej znaleźć w linii roboczej, która jednak jest mniej zrelaksowana i nie zawsze tak przyjazna dla wszystkich innych żywych stworzeń.

W rzadkich przypadkach zdarzają się u golden retrieverów nawet skłonności do zachowań agresywnych, które niestety, jak wynika z badań, są uwarunkowane genetycznie. Z pewnością rolę odgrywa tu popularność rasy i związane z nią pseudohodowle.

Jednak prawie wszystkie retrievery, a więc także golden retrievery, mają trzy cechy wspólne:

  1. Wielka miłość do jedzenia, a wraz z nią, niestety, skłonność do otyłości, której właściciele powinni przeciwdziałać.
  2. Wielka fascynacja wodą, którą właściciel goldena powinien wspierać.
  3. Pasja aportowania drzemie w goldenach praktycznie od urodzenia.

Inteligencja

Jako pies myśliwski i aportujący, golden retriever jest inteligentny i przyzwyczajony do samodzielnego rozwiązywania zadań.

Koncentracja

Golden retriever kocha być użyteczny i robi wszystko, aby zadowolić swojego właściciela. Istnieją jednak różnice między poszczególnymi liniami hodowlanymi: linia pracująca zwykle odznacza się wyższym zapałem do pracy niż linia wystawowa.

Energia

Golden retriever jest - oczywiście w zależności od osobnika i linii hodowlanej - psem dość energicznym, który codziennie potrzebuje dużej dawki ruchu. Goldeny bardzo dobrze radzą sobie z aportowaniem użytkowym, uwielbiają spacery i kąpiele w wodzie.

Nakład czasu

Temperament i zapotrzebowanie na zadania u goldenów sprawiają, że trzeba im poświęcać ok. 2 godzin dziennie.

Szkolenie

Psie sporty i aktywności odpowiednie dla psów rasy golden retriever:

  • Aportowanie użytkowe
  • Agility
  • Obedience
  • Nauka sztuczek
  • Pływanie

Goldeny są również szkolone do pracy jako:

  • Pies myśliwski
  • Pies ratownik
  • Pies tropiciel
  • Pies przewodnik dla niewidomych
  • Pies asystent
  • Dogoterapeuta
  • Pies do wyszukiwania narkotyków

Do mieszkania?

Jeśli zapewnimy mu odpowiednią ilość ćwiczeń umysłowych i fizycznych, golden nadaje się do mieszkania.

Golden lubi spędzać czas w błocie lub w wodzie, a niektóre lubią tarzać się w śmierdzących substancjach. Właściciel goldena musi więc wykazać się pewną dozą tolerancji.

Ponieważ golden retriever nie należy do lekkich psów, mieszkanie powinno znajdować się na parterze lub być dostępne za pomocą windy. Ciągłe wchodzenie po schodach uszkadza stawy goldenów. Jako szczeniak i młody pies nie powinien w ogóle wchodzić po schodach, aby chronić jeszcze nie w pełni rozwinięte kości i stawy. Na starość lub w przypadku choroby nie będziesz w stanie nosić goldena po schodach.

Wierność i przywiązanie

Golden retrievery są bardzo przywiązane do ludzi, bardzo lojalne i oddane swojemu właścicielowi.

Instynkt łowiecki

Goldeny były pierwotnie psami myśliwskimi i wykazują się w związku z tym nadal pewnym instynktem łowieckim, który jednak można opanować poprzez konsekwentne wychowanie.

Znoszenie samotności

Jeśli od szczeniaka poprzez konsekwentne, ale łagodne wychowanie przyzwyczaimy naszego goldena do zostawania bez nas w domu, nie powinno to stanowić problemu. Każde zwierzę jest jednak inne i strach przed porzuceniem może być u niektórych osobników silniejszy niż u innych.

Zasadniczo nie powinno się zostawiać psów samych na dłużej niż cztery godziny.

Szczekanie

Goldeny wykazują się niską lub średnią szczekliwością. Przedstawiciele linii pracującej szczekają zwykle więcej niż labradory z linii wystawowej.

Czujność

Mówi się, że golden retrievery witają się przyjaźnie z każdym, także z włamywaczami. Ich instynkt stróżowania w zasadzie nie istnieje, choć oczywiście zdarzają się wyjątki: w linii pracującej mogą czasem występować czujne psy.

Obrońca

Ze względu na swoje rozmiary, golden retrievery nadawałyby się na obrońców, ale w większości przypadków są zbyt przyjazne i grzeczne.

Inne psy

Goldeny są przeważnie przyjazne i otwarte w stosunku do innych psów, może to się jednak różnić w zależności od socjalizacji i linii hodowlanej.

Inne zwierzęta

Jeśli golden retriever jest przyzwyczajony do innych zwierząt, takich jak koty, jest bardzo prawdopodobne, że będą się dobrze dogadywać. Jego naturalny instynkt łowiecki jest jednak zawsze obecny i w przypadku braku właściwej socjalizacji, koty lub inne zwierzęta domowe mogą stać się jego celem.

Dzieci

Golden retrievery są niezwykle przyjazne dla ludzi i są idealnymi psami rodzinnymi, które kochają dzieci. Pod warunkiem oczywiście, że pies jest dobrze wychowany i wyszkolony. Ponieważ goldeny nie są małe, należy uważać, żeby nie przewróciły małych dzieci.
Dzieci nigdy nie powinny zostawać same z psami.

Obcy

Golden retrievery są generalnie przyjaźnie nastawione do ludzi. Nie na darmo istnieje powiedzenie: Golden nie przegoni włamywacza, tylko ucieszy się z wizyty i pomoże gościowi wynieść z domu kosztowności.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Stawy, oczy, a także skóra podatne na choroby

Goldeny są pierwotnie zdrową i bardzo wytrzymałą rasą psów. Jednak ze względu na ich popularność, w hodowli nie zawsze przykładano odpowiednią wagę do zdrowia psów.

Dlatego warto poszukać renomowanego hodowcy i poczekać na zdrowego szczeniaka. Szanujący się hodowca odpowie również na wszystkie pytania dotyczące zdrowia rodziców. Na wiele chorób przeprowadza się testy genetyczne lub badania lekarskie rodziców. Poproś o wyniki!

Szczególnie stawy stały się niestety słabym punktem u golden retrieverów. Łokcie, biodra, a także chrząstki są podatne na choroby, które powodują wiele cierpienia i kosztów. Oszczędź sobie i swojemu psu tego cierpienia i wybierz poważną hodowlę.

 

Wytrzymałość

Goldeny są z natury wytrzymałymi, silnymi i żywiołowymi psami - pod warunkiem, że nie cierpią na żadną z chorób, które dotykają je częściej niż inne psy.

Choroby

Następujące choroby występują częściej u golden retrieverów niż u innych ras psów:  

  1. Dysplazja stawu biodrowego
  2. Dysplazja stawu łokciowego
  3. Epilepsja
  4. Entropion – podwinięcie powieki

Dalsze choroby występujące trochę częściej u golden retrieverów niż u innych ras psów:

  1. Nowotwór śledziony (naczyniakomięsak)
  2. Zanik mięśni (atrofia mięśniowa)
  3. Postępujący zanik siatkówki
  4. Dysplazja siatkówki
  5. Osteochondroza 
  6. Zapaść powysiłkowa
  7. Nowotwory komórek tucznych
  8. Ichtioza
  9. Alergie pokarmowe
  10. Zapalenie skóry

Znoszenie upału

Goldeny pochodzą z Kanady, mają gęstą sierść i są przyzwyczajone do pływania w zimnym Oceanie Atlantyckim. Dlatego źle znoszą upały i uwielbiają chłodzić się w wodzie.

Znoszenie zimna

Goldeny pochodzą z Kanady, mają gęstą sierść i są przyzwyczajone do pływania w zimnym Oceanie Atlantyckim. Dlatego doskonale znoszą zimno i zazwyczaj nie potrzebują w zimie żadnej dodatkowej ochrony.

Pielęgnacja

Wymagania pielęgnacyjne goldenów nie są zbyt wygórowane, ale trochę pracy nas czeka. Gęsta, wodoodporna sierść powinna być od czasu do czasu szczotkowana. Wraz ze zmianą sierści na letnią i zimową, szczotkowanie powinno być dokładne i częstsze, aby wyczesać martwy podszerstek.

Sporadyczne kąpiele mogą być konieczne, jeśli nasz golden wytarzał się w śmieciach lub spacerował w śmierdzącym błocie, co wielu przedstawicieli tej rasy uwielbia.

Pazury, uszy i oczy powinny być - jak u wszystkich psów - regularnie sprawdzane i w razie potrzeby pielęgnowane.

Kąpiel

Psy nie muszą być regularnie kąpane i myte szamponem. Ponieważ jednak goldeny lubią taplać się w błocie i wodzie, a czasami tarzać się w martwych rybach lub innych śmierdzących substancjach, okazjonalna kąpiel może być konieczna.

Czesanie i szczotkowanie

Stosunkowo długa i gęsta sierść golden retrievera powinna być regularnie czesana. Szczególnie gęsty podszerstek musi być regularnie wyczesywany.

Linienie

Golden retriever traci dużo sierści, szczególnie podczas jej wymiany wiosną i jesienią, dlatego należy go zwłaszcza wtedy regularnie szczotkować.

Strzyżenie i trymowanie

Golden retriever nie musi być strzyżony ani trymowany. Obserwuje się to jednak coraz częściej w gorące lata i należy to poddać bardzo krytycznej analizie, ponieważ strzyżenie przynosi często więcej szkody niż pożytku. Warto jednak bardzo dobrze wyczesać martwy podszerstek i w razie potrzeby zlecić to psiemu fryzjerowi. Można również lekko przyciąć warstwę wierzchnią sierści.

Odpowiedni dla alergików

Goldeny tracą dużo włosów i w związku z tym nie należą do ras hipoalergicznych, które mają powodować mniej alergii u ludzi.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Uważaj na nadwagę i dbaj o zbilansowaną dietę

Dieta golden retrievera - jak wszystkich żywych stworzeń - ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie. Zadbaj o to, aby dieta twojego psa była zbilansowana i naturalna, biorąc pod uwagę jego wiek, wagę i indywidualną kondycję.

Wiadomo, że większość golden retrieverów jest żarłoczna. Do właściciela należy odpowiedzialne dbanie o to, aby jego pies utrzymywał zdrową wagę, spożywając przy tym wszystkie niezbędne składniki odżywcze w optymalnych ilościach i rodzajach.

Ilość przyjmowanej energii nie powinna przekraczać zapotrzebowania energetycznego psa.

Nadwaga może prowadzić do wcześniejszej śmierci

Wieloletnie badania przeprowadzone wśród labradorów (które również należą do grupy retrieverów) wykazały, że psy z nadwagą mogą żyć nawet do 20% krócej. I oczywiście stawy, które i tak są często podatne na uszkodzenia, cierpią dodatkowo z powodu nadwagi. Dlatego też ilość karmy i sposób żywienia powinien być dostosowany do wielkości psa i stopnia aktywności fizycznej.

Łakomstwo

Goldeny bywają niezwykle żarłoczne i gdyby to tylko od nich zależało, mogłyby jeść bez przerwy. W związku z tym mają też tendencję do nadwagi, zwłaszcza gdy mają za mało ruchu.

Wygląd

Złota, miękka sierść, silny, średniej wielkości pies

Golden retriever jest silnym, ale harmonijnie zbudowanym psem o dość szerokiej głowie i przyjaznym obliczu. Ma długi i kudłaty ogon. Jego znakiem rozpoznawczym jest kolor sierści, który waha się od kremowego przez beżowy do żółtego lub złotego (stąd jego nazwa), a także dłuższa i stosunkowo miękka sierść z gęstym podszerstkiem.

W ostatnich latach powstało kilka linii hodowlanych golden retrievera, które mogą różnić się nie tylko charakterem, ale i wyglądem. Wyglądem różnią się również goldeny w Europie, Anglii i USA, chociaż kryteria hodowlane odnotowują podobne cechy.

Podczas gdy tak zwana linia wystawowa produkuje raczej masywne, krótkonogie i cięższe psy, goldeny z tak zwanej linii pracującej są lżejsze, smuklejsze i bardziej żywiołowe i zazwyczaj lepiej nadają się do uprawiania sportów z psami.

W zależności od płci i pochodzenia, golden retrievery ważą od 25-34 kg i osiągają wysokość od 51 do 61 cm, co czyni je psami średniej wielkości.

Kolor oczu

Oczy golden retrievera są ciemnobrązowe.

Sierść

Golden retriever ma dość długą, gładką lub lekko falistą, miękką sierść z wodoodpornym, gęstym podszerstkiem.

Maść

Golden retrievery występują tylko w jednym kolorze, ale w szerszej gamie umaszczenia od jasnokremowego do beżowego i złotego. Zgodnie z wzorcem nie są jednak dozwolone ani odcienie rude, ani brązowe (mahoniowe). Dozwolone są jednak pojedyncze białe włosy na klatce piersiowej. Od tego koloru sierści pochodzi również nazwa golden retrievera.

Historia i pochodzenie

Historia goldenów zaczyna się już w czasach Krzysztofa Kolumba

Wzorzec FCI

Numer: 111

Pochodzenie

Wielka Brytania, ale pochodzą od psów św. Jana z Kanady

Historia

Jak w przypadku większości ras psów, istnieje wiele opowieści i teorii na temat pochodzenia golden retrievera, które są trudne do sprawdzenia pod kątem ich prawdziwości. Ale najbardziej prawdopodobna teoria sięga czasów Krzysztofa Kolumba, kiedy to ok. roku 1500 Brytyjczycy podróżowali po wschodnim wybrzeżu Nowej Fundlandii w pobliżu St. John's w celach handlowych i zaczęli się tam osiedlać. Przypuszczalnie to Anglicy przywieźli ze sobą na Nową Fundlandię wiele różnych ras psów, takich jak psy wodne, bloodhoundy, psy pasterskie i spaniele, które następnie dały początek nowej rasie psów, która mogła najlepiej sprawdzić się na Nowej Fundlandii.

Ci sami przodkowie u wszystkich retrieverów i psów górskich

To właśnie od tych psów z Nowej Fundlandii wywodzi się nie tylko golden retriever jako współczesna rasa, ale także wszystkie inne retrievery lub uznane aportery:

  • flat-coated retriever
  • Chesapeake Bay retriever
  • labrador retriever
  • curly-coated retriever 
  • retriever z Nowej Szkocji
  • i właśnie golden retriever

Od tych przodków wywodzą się także nowofundlandy i landseery, które z kolei należą do psów górskich.

Już wtedy psy te posiadały cechy tak popularnego obecnie golden retrievera, miały bowiem bardzo zrównoważony i łagodny charakter, silne zamiłowanie do wody i do aportowania, były doskonałymi tropicielami i były średniej, a więc jeszcze poręcznej wielkości.

Psy św. Jana jako przodkowie retrieverów

Wszystkie retrievery mają wspólnych przodków: psy św. Jana, mniejszy wariant psów nowofundlandzkich, pochodzące ze wschodniego wybrzeża Kanady, z obszaru, który obecnie nazywa się Nowa Fundlandia i Labrador. Psy te, które uwielbiały pływać, pomagały rybakom w ich pracy od początku XXVII wieku, odzyskując liny i sieci i przynosząc ryby, które wypadły z sieci rybackich. Prawdopodobnie pies ten już wtedy był coraz częściej wykorzystywany również do polowań na ptactwo wodne i był doskonałym aporterem i psem wodnym. Psy te miały krótki, wodoodporny włos przystosowany do lodowatych wód północnego Atlantyku.

Odkrycie zalet psów św. Jana i „reimport” do Anglii

Cztery z dzisiejszych ras retrieverów zostały jednak wyhodowane dopiero w XIX wieku w Anglii. Na początku XIX wieku kwitł handel między Anglią a Nową Fundlandią, a angielski pułkownik o nazwisku Peter Hawker często podróżował po Nowej Fundlandii swoim szkunerem i donosił o dwóch typach psów: dużych „nowofundlandach” i mniejszych „psach św. Jana”, które opisał bardziej szczegółowo w książce w 1814 roku. Pułkownik Peter Hawker docenił zdolności tych psów, które radośnie aportowały nie uszkadzając zdobyczy, czyli miały tzw. „miękki pysk” i sprowadził kilka psów św. Jana do Anglii.

Wysokie podatki od psów w Kanadzie - mniej psów św. Jana

W XIX wieku, szczególnie wysokie podatki od psów w Kanadzie doprowadziły do ograniczeń w ich hodowli. Angielskie przepisy dotyczące kwarantanny uniemożliwiły dalszy import psów do Anglii, tak że dzisiejsza rasa golden retriever rozwinęła się w Anglii, chociaż pierwotne psy pochodziły z Kanady. Cztery z sześciu dzisiejszych ras retrieverów zostały zdefiniowane i ustandaryzowane przez tych brytyjskich hodowców wywodzących się zwykle z ziemiaństwa.

Lord Tweedmouth jako praojciec golden retrieverów

W przypadku golden retrievera początki hodowli są bardzo dobrze udokumentowane, ponieważ w dobrym stanie zachowały się starannie prowadzone księgi hodowlane największego i pierwszego hodowcy golden retrievera. Zostałe one ponownie odnalezione w 1953 roku na strychu jego prabratanka. Tym pierwszym hodowcą był Sir Dudley Coutts Marjoribanks, późniejszy Lord Tweedmouth (29.12.1820-04.03.1874).

Był on bardzo zamożnym brytyjskim politykiem i zapalonym hodowcą psów, uważanym za założyciela rasy golden retriever. W 1864 r. kupił żółtego samca z miotu Wavy Coated Retrieverów i nazwał go Nous. Lord Tweedmouth nabył tego psa od szewca z Brighton, który podobno dostał go od leśniczego, który w ten sposób uregulował swoje długi. Nous był jedynym żółtym szczeniakiem wśród czarnego rodzeństwa. W 1868 roku Lord Tweedmouth skrzyżował tego samca ze swoją suczką Tweed Water Spaniela o imieniu Bell, która miała gęsto kręcone jasnobrązowe umaszczenie.

Na szczęście lord miał słabość do żółtych psów

W latach 50-tych XIX wieku w Anglii w modzie były czarne psy myśliwskie i aportujące, ale Lord Tweedmouth miał słabość do żółtych psów. Istniały już żółte psy św. Jana, ale były one oparte na genie recesywnym i były bardzo rzadkie. W latach 1868-1890 Lord Tweedmouth planowo krzyżował inne rasy psów: 1-2 labradory, czerwonego setera irlandzkiego, beżowego bloodhounda i inne Wavy Coat Retrievery. Do 1913 roku psy te nazywano golden Flat-Coated Retriever, potem golden lub yellow (żółty) retriever, a od 1920 roku do dziś golden retriever.

Czasami nazywano tę rasę również rosyjskim retrieverem lub rosyjskim retrieverem i tropicielem, ale jest to prawdopodobnie błędne określenie, oparte na legendzie, zgodnie z którą rosyjskie psy pasterskie z wędrownego cyrku miały zostać wykorzystane w hodowli. Nie ma jednak na to żadnych dowodów, a owczarki i retrievery mają bardzo mało podobieństw.

Pierwsze golden retrievery - jakie rasy psów tkwią w goldenach?

Według ksiąg hodowlanych Lord Tweedmouth skrzyżował następujące rasy psów, aby otrzymać golden retrievera:

  • Wavy Coated Retriever
  • pies św. Jana
  • Tweed Water Spaniel
  • labrador retriever
  • czerwony seter irlandzki
  • beżowy bloodhound

Skąd pochodzi nazwa golden retriever?

Golden retriever został wyhodowany jako pies myśliwski do aportowania postrzelonej zwierzyny na wodzie (kaczki) i na lądzie (bażanty i zające). Słowo „retriever” pochodzi z języka angielskiego i w luźnym tłumaczeniu oznacza aporter. „Golden” odnosi się oczywiście do jego lśniącej złotej sierści.

Golden retriever - podsumowanie

Przyjazne psy do towarzystwa, które uwielbiają wodę, aportowanie i ruch

Goldeny są oddanymi i miłymi towarzyszami i chcą się podobać swojemu człowiekowi i wykonywać stawiane im zadania. Istnieją duże różnice w temperamencie i usposobieniu u psów z poszczególnych linii hodowlanych. Warto sprawdzić, która z nich bardziej ci odpowiada. Wybierz odpowiedzialnego hodowcę, ponieważ niektóre choroby są bardziej rozpowszechnione u golden retrieverów niż u innych ras. Goldeny są dobrymi psami rodzinnymi, pod warunkiem, że ich potrzeba ruchu i aktywności zostanie zaspokojona.

DigiDogs w innych krajach i językach:
Copyright © 2021 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Stopka redakcyjna - Polityka prywatności