Chihuahua

Inteligentne i bystre, chętnie się uczą

Chihuahua często są bardzo przywiązane do jednej osoby, której najchętniej nie opuszczałyby na krok. Psy te są czułe i bardzo wierne, ale lubią też skupiać na sobie uwagę, na co trzeba prawidłowo reagować. Gdy przyzwyczają się, że zawsze dostają to, czego chcą, szybko mogą stać się utrapieniem. Mogą również zacząć zazdrośnie was pilnować, co przestaje być śmieszne i urocze, gdy zaczynają warczeć na innych członków rodziny, którzy się do was zbliżają. Warto więc lepiej wykorzystać inteligencję i energię tych psów podczas wspólnych zabaw, psich sportów (np. agility i nauka sztuczek) i szkolenia, które sprawią radość psu i właścicielowi. Te małe psy często radzą sobie w tych obszarach lepiej niż duże psy.

Towarzyskie, nie lubią być same

Ciekawskie i towarzyskie chihuahua chcą z tobą poznawać świat. Chihuahua to psy do towarzystwa, które nie lubią samotności. Dzięki swoim małym rozmiarom mogą prawie wszędzie ci towarzyszyć, ale trzeba pamiętać, że w związku z tym zostawanie w domu trzeba trenować szczególnie konsekwentnie. Żaden pies nie jest stworzony do zostawaniu w domu na cały dzień, ale chihuahua niechętnie zostaje sam nawet tylko na kilka godzin. Pomóc może drugi pies w domu, z którym nasz chihuahua będzie się dobrze dogadywał.

Czujne i głośne?

Chihuahua o dobrych manierach, który akceptuje cię i ci ufa, nadal pozostaje czujny. Te małe psy to świetni obserwatorzy, których nawet najmniejszy hałas budzi z najgłębszego snu i którym nie umyka nic z tego, co się wokół nich dzieje. Obcych meldują szczekaniem i często są wobec nich nieufni, ale to wszystko kwestia właściwego wychowania. Nieśmiałe psy, którym nie zapewniono dość ruchu i aktywności, częściej mają skłonność do szczekania.

Chihuahua i inne psy

Chihuahua to towarzyskie psy, które chętnie żyją w stadzie. Najchętniej z innymi małymi psami, lub dużymi psami, które obchodzą się z nimi ostrożnie i delikatnie.

Przy wczesnej socjalizacji chihuahua dobrze dogadują się z obcymi psami i podchodzą do nich z właściwą pewnością siebie. Lepiej nie pozwalać odważnym chihuahua zbliżać się do dużych psów, które się bawią lub dziko harcują. Chcesz wszak chronić twojego malucha przed złymi doświadczeniami, więc zawsze uważnie obserwuj sytuację. Nie oznacza to jednak, że masz brać twojego pieska na ręce, jak tylko na horyzoncie pojawia się inny pies, ponieważ może to być źle zrozumiane przez oba psy i prowadzić do ujadania. Ale chihuahua biegający po polu lub łące może zostać przez inne psy pomylony z zającem, a to może być bardzo niebezpieczne.

Mimo ich odwagi i pewności siebie trzeba bowiem pamiętać, że chihuahua to małe i drobne pieski, które są bezbronne w spotkaniu z dziećmi lub większymi psami lub wśród tłumu, który nie patrzy pod nogi. Dlatego nie należy spuszczać ich z oczu, by zawsze mieć możliwość interwencji, gdy zajdzie taka potrzeba.

Na co szczególnie zwracać uwagę?

• Chihuahua są małe, ale to nie zabawki ani dodatki do torebki
• Potrzebują więcej ruchu na świeżym powietrzu niż ich mały rozmiar mógłby sugerować - przy odpowiedniej dawce ruchu dobrze nadają się do mieszkania.
• W małym ciele drzemie wielki duch - wymagają łagodnego, ale konsekwentnego wychowania, żeby nie zamieniły się w tyranów.
• Są czujne i nie każdego obcego darzą sympatią
• Zdarzają się sytuacje, w których trzeba chronić je przed dziećmi, dużymi psami lub nieuważnymi ludźmi
• Są ciekawskie i chętnie będą ci wszędzie towarzyszyć, ale nie lubią zostawać same
• Uwielbiają zabawę, naukę sztuczek i psie sporty
• Ich pożywienie musi być dostosowane do ich potrzeb, ponieważ wymagają treściwej żywności, ale z drugiej strony nie wolno ich przekarmiać
• Niektóre z nich muszą nauczyć się relaksowania, ponieważ z natury są bardzo ruchliwe i żywotne
• Małe psy zwykle nie przepadają za zimnem, ale póki pozostają w ruchu, dają sobie z nim radę
• Zbyt małe psy borykają się z problemami zdrowotnymi - znajdź odpowiedzialnego hodowcę, zadaj mu wiele pytań i wybierz psa, który w dorosłym wieku będzie ważył między 1,5 a 3 kg. Niestety jest zbyt wielu pseudohodowców, którzy trzymają i rozmnażają małe chihuahua w okropnych warunkach i dla których liczy się tylko zysk.

Dieta chihuahua, podobnie jak w przypadku wszystkich żywych stworzeń, ma bardzo duży wpływ na zdrowie psa.

Ponieważ małe psy mają intensywny metabolizm, należy karmić dorosłe osobniki dwa razy dziennie. Najlepiej rano i wieczorem. Pies powinien odpoczywać przed posiłkiem, a także co najmniej godzinę po nim.

Małe chihuahua, a zwłaszcza małe szczenięta, ze względu na swoje niewielkie rozmiary i szybki metabolizm, mogą łatwo wpaść w hipoglikemię i doznać potencjalnie niebezpiecznego szoku cukrowego. Poziom cukru we krwi spada u tych psów bardzo szybko. Dlatego sensownie jest znać objawy (osłabienie, skurcze, śpiączka) i mieć zawsze pod ręką albo trochę glukozy, albo roztwór cukru w tubce.

Zdarzają się bardzo żarłoczni przedstawiciele tej rasy i niestety część z nich ma również skłonność do cukrzycy. Ponadto, biorąc pod uwagę niewielkie rozmiary, bardzo ważne jest, aby nie przekarmić tego małego psa, ponieważ ze względu na małą wagę potrzebuje on po prostu bardzo małych porcji.

Jako właściciel powinieneś odpowiedzialnie zadbać o to, aby pies utrzymywał zdrową wagę, spożywając wszystkie ważne składniki odżywcze w optymalnej ilości i rodzaju. W końcu nadwaga prowadzi do chorób i udowodniono, że skraca życie psa nawet o 20%. Dlatego ilość karmy i sposób odżywiania powinny być dostosowane do wielkości psa i stopnia jego aktywności ruchowej.

Historia

Chihuahua to jedna z najstarszych ras psów na kontynencie amerykańskim, alle kiedy i jak dokładnie przybyła do Meksyku nie da się już wyjaśnić. Jej pochodzenia doszukuje się zarówno w Meksyku, jak i w Chinach. Nowsza teoria głosi, że pierwotnie rasa pochodzi z rejonu Morza Śródziemnego, a następnie dotarła do Ameryki Środkowej z Malty.

Święte psy cywilizacji Tolteków i Azteków?

Już w starożytnych cywilizacjach można spotkać wizerunki małych zwierząt przypominających chihuahua. W czasach cywilizacji Tolteków, między X a XII wiekiem, na terenie dzisiejszego Meksyku żyły podobno „techichi”. Zwierzęta te, bo nie jest nawet udowodnione, że były to psy, były znacznie większe i cięższe od dzisiejszych chihuahua. Podobno były one składane w ofierze podczas festiwali religijnych Tolteków. Późniejsze badania sugerują, że zwierzęta te były gryzoniami przypominającymi pieski preriowe.

Aztekowie, którzy w XII wieku pokonali Tolteków, mieli za to podobno trzymać małe pieski. Według indiańskich legend psy miały swoimi oczami wskazywać swoim właścicielom drogę przez dziewięć rzek śmierci do raju lub przejmować grzechy swoich właścicieli. Dlatego też Aztekowie czcili psy i hodowali zwłaszcza te o dużych oczach.

Krzyżówki z miniaturkami z Chin czy pierwotne rodzime małe rasy?

Psy Azteków były znacznie mniejsze i lżejsze. Istnieje teoria, że Aztekowie mogli w tym celu kojarzyć pierwotne psy pariasów, rodzime rasy nagich psów (albo techichi, które być może jednak były psami), z małymi chińskimi grzywaczami. W Chinach bowiem karłowacenie psów było już zaawansowane i te małe psy mogły przybyć do Meksyku wraz z hiszpańskimi handlarzami. Ale równie możliwe jest, że oryginalne psy zostały po prostu wyhodowane mniejsze lub że to Hiszpanie przywieźli swoje małe psy ze sobą do Azteków.

A może jednak pochodzą ze starożytnego Egiptu lub Europy?

Kynolog i brytyjska hodowczyni rasy chihuahua Eileen Goodchild opracowała w latach 70-tych XX wieku inną teorię, która również nie jest do końca jednoznaczna, ale możliwa. Próbowała udowodnić, że rasa przybyła na Maltę z Egiptu. Na Malcie znaleziono małe czaszki psów z otwartym ciemiączkiem, które miały pochodzić z VIII wieku. Ale mogły to być dowolne psy karłowate. Na fresku "Próby Mojżesza" Boticellego w Kaplicy Sykstyńskiej przedstawiony jest mały pies, w którym Goodchild widzi przedstawiciela rasy chihuahua. Ponieważ fresk pochodzi z 1481/1482 roku, w myśl tej teorii chihuahua musiały być już w Europie przed odkryciem Ameryki.

Skąd pochodzi nazwa chihuahua?

Można jednak z całą pewnością stwierdzić, że chihuahua zostały odkryte przez amerykańskich podróżników w Meksyku około 1895 roku i przywiezione do USA. Chihuahua jest największym stanem w Meksyku i liczy około 3,5 mln mieszkańców. Na północy graniczy bezpośrednio z USA.

Pierwsza fala mody na chihuahua

Małe chihuahua zostały entuzjastycznie przyjęte w USA i rasa uległa transformacjom. Do tego czasu istniały tylko krótkowłose chihuahua, odmiana długowłosa została wyhodowana w USA prawdopodobnie poprzez skrzyżowanie papillona i szpica miniaturowego.

Oficjalne uznanie rasy

• W 1908 roku pierwsza chihua o imieniu Beppie, została zarejestrowana w American Kennel Club (AKC). 
• W 1959 roku nastąpiło uznanie chihuahua krótkowłosych i długowłosych przez FCI.

Niezwykłe przedstawienia, cyrkowe sztuczki i pierwsze opisy rasy

Rosina V. Casselli (1869-1936) była artystką kabaretową, która nie tylko śpiewała i ekscentrycznie tańczyła, ale przede wszystkim słynęła z niezwykle dobrze wytresowanego stadka piesków rasy chihuahua. Była właścicielką co najmniej dwunastu chihuahua, tyle można zobaczyć z nią na jednym z nielicznych zdjęć. Jej występy musiały być wyjątkowe nie tylko jak na tamte czasy. Dostarczyła również teksty do książki „The Complete Chihuahua” i napisała pierwsze profile rasy.

Opis jej występu w Nowej Zelandii z 1909 roku:

„Jej trupa chihuahua to piękne zwierzęta, które zdawały się inteligencją dorównywać ludziom. Ich szoferem był mały, mądry piesek w małym samochodziku. Po przyjeździe na scenę wyskakiwał z pojazdu i szczekał radośnie, a gdy wszystkie pieski wysiadły, zjechał samochodem ze sceny. Potem zaczęło się przedstawienie: mali artyści wykonywali niemal niemożliwe wyczyny na drążkach, linach i trapezach. Na koniec przedstawienia autko ponownie odebrało pieski: psi kierowca wjechał na scenę, zaszczekał i wszystkie chihuahua wskoczyły do pojazdu.”

Moda na chihuahua w XX wieku

Hiszpańsko-kubańsko-amerykański muzyk Xavier Cugat, znany w latach 40-tych i 50-tych ubiegłego wieku, przyczynił się znacznie do sławy chihuahua, dedykując im piosenkę i występując na scenie z pieskami tej rasy w kostiumach.

Smutny syndrom Paris Hilton

Dla wielu hollywoodzkich celebrytów chihuahua stała się modnym dodatkiem na czerwonym dywanie. Paris Hilton, która niemal kolekcjonowała pieski rasy chihuahua, zapoczątkowała w Kalifornii modę na chihuahua, której konsekwencją są przepełnione schroniska.

Doszło nawet do tego, że obrońcy praw zwierząt zorganizowali transport powietrzny dla chihuahua, które znalazły nowy dom w innych stanach, takich jak Nowy Jork, gdzie nadal występuje zapotrzebowanie na te małe psy.

Ale również Britney Spears, Mickey Rourke, Hillary Duff, Tori Spelling i inne hollywoodzkie gwiazdy chętnie paradują ze swoimi chihuahua. Trend ten nie jest nowy, bo już Marilyn Monroe posiadała psa rasy chihuahua o imieniu Choo-Choo.

Smutne i okrutne rekordy hodowli miniaturowych psów

Suczka chihuahua o imieniu Miracle Milly z San Juan w Puerto Rico jest najmniejszym na świecie psem o wysokości zaledwie 9,65 cm. W chwili narodzin malutki piesek ważył podobno zaledwie 28,3 grama. Pod względem długości (jedyne 15,24 cm!) jeszcze krótsza jest inna chihuahua, Heaven Sent Brandy, która również trafiła do Księgi Rekordów Guinnessa. Te rekordowo małe rozmiary są bardzo szkodliwe dla zdrowia i hodowli chihuahua.

Moda na chihuahua trwa nadal (niestety?)

W hollywoodzkich filmach i serialach dość często pojawiają się przedstawiciele tej rasy psów: "Cziłała z Beverly Hills", "Legalna blondynka" czy "Seks w wielkim mieście". W USA istnieją również drużyny baseballowe, których nazwy pochodzą od chihuahua, a pod koniec lat 90-tych XX wieku w reklamie Taco Bell wystąpił piesek tej rasy.

Niestety niemal wszystkie te trendy przedstawiają chihuahua jako modny dodatek i sprawiają, że zapominamy, że to bardzo inteligentne i pełnowartościowe psy, które zasługują na poważne traktowanie.