Czujny buldog francuski z typowymi uszami

Buldog francuski

Popularny niewielki buldog z uszami nietoperza i często za krótką kufą

Buldog francuski to krótkonożny i muskularny buldog miniaturowy z uszami jak u nietoperza i krótkim pyskiem. Bardzo przyjazny, żywy i chętny do zabawy, jest czujnym, inteligentnym psem, który rzadko szczeka. Jednak upór niektórych buldogów francuskich nie powinien być bagatelizowany. "Buldożki francuskie", jak są czule nazywane, są bardzo popularne, zwłaszcza jako psy miejskie, ponieważ łatwo przystosowują się do otoczenia i nie tolerują zbyt dużego wysiłku fizycznego. Krótka kufa i bardzo krępa budowa niosą ze sobą niestety pewne dolegliwości i ograniczenia, z których należy zdawać sobie sprawę. Buldogi francuskie często cierpią na niewydolność oddechową i dlatego nie są zbyt wytrzymałe, źle znoszą upały, zimno i wysoką wilgotność powietrza i są jednymi z niewielu psów, które potrafią pływać słabo lub wcale. Przy zakupie należy szukać odpowiedzialnej hodowli.

Najważniejsze fakty

  • Uwaga na pseudohodowle!
  • Nie potrafią pływać
  • Czujne, ale nie nadają się na obrońcę
  • Żywe i bardzo przyjacielskie
  • Wrażliwe i bardzo inteligentne: lubią rozrywki umysłowe
  • Rzadko szczekają, ale mimo to rzadko są cicho

Buldog francuski - profil rasy

Wielkość
24,0 - 35,0 cm
Waga
8,0 - 15,0 kg
Długość życia
8 lat
Klasyfikacja
pies do towarzystwa
Pochodzenie
Francja
Sierść
bardzo krótka szata, łatwa w pielęgnacji
Charakter
przyjazny, żywy, figlarny, czujny

Charakter

Wesołe i bardzo przywiązane do człowieka pieszczochy

Buldog francuski uwielbia być blisko swoich ludzi i bardzo lubi się przytulać, najchętniej na kanapie. I najlepiej przez cały dzień. Fizyczna bliskość i przepychanki w zabawie są bardzo cenione przez te małe bojowe pieszczochy.

Twój buldog chce być z tobą wszędzie i jest bardzo miłym towarzyszem. Zwykle jest w bardzo dobrym nastroju: jego mały ogonek obraca się wtedy z radości jak śmigło samolotu. Buldogi francuskie to psy wesołe, które lubią płatać figle. Wadą ich przywiązania jest jednak to, że nie lubią zostawać same.

Mały molos z domieszką teriera

Mimo, że buldogi francuskie mają za przodków dawnych wojowników, są całkowicie niegroźne i nie zaliczają się do ras niebezpiecznych. A to dlatego, że wraz z zakazem walk zwierząt około 1836 roku, ich przodkowie stali się psami do towarzystwa, a po skrzyżowaniu z terierami, także szczurołapami.

Buldog francuski po buldogu odziedziczył spokojny charakter, a po terierze temperament. Ich przodkowie początkowo byli psami bojowymi, ale to już zamierzchła przeszłość. Po wprowadzeniu zakazu walk psów, przodkowie buldogów francuskich stali się psami do towarzystwa. Jest prawie pewne, że do przodków buldogów francuskich zalicza się również mopsy, a to także wyjątkowo przyjazne i towarzyskie psy.

Te małe temperamentne i muskularne psy były niegdyś profesjonalnymi łapaczami szczurów w Paryżu, ale te czasy dawno minęły. Ten instynkt przetrwał jednak do dziś u niektórych z nich i dlatego są bardzo szczęśliwe, gdy gonią mysz, szczura, a nawet kota. O ile zdrowie pozwala im na tak ekscytującą pogoń.

Buldogi francuskie to bardzo wesołe, ciekawskie i figlarne psy. Uwielbiają bawić się z dziećmi i rozrabiać z nimi w ogrodzie. Są jednocześnie niezwykle cierpliwe w stosunku do dzieci i chętnie włączają się w rodzinne zabawy. Ze względu na swój przyjazny i wesoły charakter, bardzo dobrze sprawdzają się jako psy rodzinne.

Ma temperament i chce się przypodobać

Buldogi francuskie są inteligentne i chcą się podobać swoim właścicielom. Dlatego też, przy odrobinie cierpliwości, konsekwencji i dużej ilości pozytywnych wzmocnień, stosunkowo łatwo jest je wyszkolić. Mają w sobie coś w rodzaju "chęci przypodobania się", ale nie domagają się wspólnej pracy. W grze i zabawie są bardzo żywe i aktywne, a jednocześnie w domu mogą emanować spokojem i opanowaniem.
Pod warunkiem, że pochodzą z dobrej hodowli, te małe siłacze mogą być bardzo zwinne, wytrwałe i wysportowane - ale nie są wyczynowcami. Jeśli jednak cierpią z powodu zbyt krótkiej kufy lub są zbyt małe, po prostu nie są w stanie fizycznie odzwierciedlać swojego temperamentu, co jest oczywiście smutne.

Niezależny i samodzielny: niektórzy nazywają go upartym

Buldogi francuskie są przyjazne i bardzo wrażliwe. Nie tolerują kar i nacisków, zamykają się wtedy w sobie, co niektórzy interpretują jako upór. Niektóre z nich odziedziczyły więcej temperamentu teriera: żywiołowość, instynkt łowiecki, a także upór. Gdy się na coś uprą, potrafią być bardzo kreatywne i wytrwałe w dążeniu do celu, czasem ku utrapieniu swoich właścicieli.
Cechą wspólną wszystkich buldogów, a także bullterrierów jest ich niezależność. Jeśli czegoś nie chcą, to tego nie zrobią. Chyba, że uda się je zachęcić zabawą. Niemniej jednak, wesołe i małe buldogi francuskie mogą być bardzo dobrze prowadzone nawet przez początkującego, zmotywowanego hodowcę.

Czujny, ale nie obrońca

Buldogi francuskie są ciekawskie i jednocześnie czujne. Jednak te małe psy, które zazwyczaj są bardzo przyjazne nawet wobec obcych, nie są obrońcami. Niektóre z nich czasami zaczynają bronić przedmiotów lub jedzenia. Należy natychmiast temu zapobiegać lub znaleźć dobrego trenera.

Inteligencja

Buldogi francuskie są wyjątkowo bystre i inteligentne.

Koncentracja

Buldogi francuskie są czujne, ale mogą też przejawiać upór.

Energia

Buldogi francuskie to psy żywe i skore do zabawy, ale ze względu na swoje predyspozycje fizyczne zazwyczaj nie są w stanie dużo się ruszać i towarzyszyć właścicielowi w zajęciach sportowych.

Nakład czasu

Ze względu na swój temperament i figlarność, buldogi francuskie lubią dużo się ruszać, ale niestety nie zawsze mogą to robić w ciepłe dni ze względu na swoje ograniczenia zdrowotne. Jako inteligentne psy potrzebują rozrywek umysłowych, które zapewnią im zajęcie.

Szkolenie

Buldogi francuskie są inteligentne i potrzebują ćwiczeń umysłowych tak samo jak fizycznych, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę ich pochodzenie - ich przodkowie byli myśliwymi, którzy musieli myśleć strategicznie i rozwiązywać problemy. Niestety ich inteligencja i chęć do nauki często nie zostają odpowiednio wykorzystane w codziennym życiu.

Poniższe sporty i aktywności dla psów świetnie nadają się dla buldogów francuskich, którym często nie służy nadmiar ruchu, ale które mimo to lubią być zajęte:

  • Nauka sztuczek
  • Obedience
  • Podporządkowanie
  • Agility dla małych psów: z niskimi przeszkodami i nie na czas
  • Buldogi francuskie nadają się również jako psy terapeutyczne

Do mieszkania?

Buldogi francuskie bardzo dobrze nadają się do życia w mieszkaniu. Istnieje jednak kilka ograniczeń i warunków, które muszą zostać spełnione.

Chodzenie po schodach to nic dla buldogów francuskich: ich wrażliwe stawy oraz skłonność do zadyszki ze względu na za krótką kufę nie pozwalają na codzienne chodzenie po schodach. Ich waga wynosi ok. 15 kg, co pozwala na noszenie ich w razie potrzeby, ale na pewno nikt nie chce nosić tak ciężkiego psa codziennie kilka razy dziennie. Dlatego do mieszkania dla buldoga francuskiego powinna prowadzić winda lub powinno się ono znajdować na parterze. 

Buldogi francuskie niechętnie zostają same w domu i potrafią przeraźliwie wyć i „płakać”, gdy czują się opuszczone. To na pewno nie spodoba się współlokatorom i sąsiadom i dlatego należy konsekwentnie ćwiczyć z psem zostawanie w domu już od małego.

Właściciel mieszkania lub wspólnota mieszkaniowa, a pies w domu

Zasadniczo właściciel wynajmowanego mieszkania ma prawo umieścić zakaz lub ograniczenia w trzymaniu zwierząt w umowie najmu. Jeśli takiego zapisu w umowie najmu nie ma, lokator ma prawo mieć psa i nie musi pytać właściciela o zgodę. W ramach dbania o dobre relacje z właścicielem mieszkania, warto mimo wszystko poinformować go o planach zakupu czy adopcji psa.

Nawet jeśli jesteś właścicielem mieszkania, powinieneś upewnić się, czy wspólnota właścicieli lub spółdzielnia mieszkaniowa w regulaminie porządku domowego nie poczyniła jakiś ograniczeń dotyczących trzymania psów w lokalach.

Wierność i przywiązanie

Buldogi francuskie są bardzo towarzyskie i uwielbiają spędzać czas ze swoją rodziną.

Instynkt łowiecki

Mówi się, że buldogi francuskie mają znikomy instynkt łowiecki, ale w rzeczywistości może być zupełnie inaczej, jeśli np. silniej ujawni się u nich jeden z ich przodków - terier.

Wiele buldogów francuskich ma naturalny instynkt łowiecki, który może dotyczyć myszy, szczurów, kotów, królików, a nawet jeleni. Jednak ten instynkt powinien być kontrolowany poprzez konsekwentne wychowanie. Podstawą jest dobre szkolenie już od szczeniaka. Wiele buldogów francuskich chciałoby polować, ale niestety nie może z powodu skłonności do zadyszki i problemów z oddychaniem, co dla niektórych z nich jest bardzo frustrujące.

Znoszenie samotności

Buldogi francuskie są z natury bardzo wierne i najchętniej zawsze towarzyszyłyby swojemu właścicielowi lub rodzinie. Przebywanie w samotności musi być z nimi trenowane szczególnie intensywnie i od małego.

Żaden pies nie powinien zostawać sam w domu dłużej niż cztery godziny.

Szczekanie

Buldogi francuskie są bardzo czujne, ale rzadko szczekają. Oczywiście i tu wyjątek może potwierdzać regułę, ale prawdopodobieństwo jest niewielkie.

Jednak, gdy buldogi francuskie są przestraszone lub coś im się bardzo nie podoba, również im zdarza się szczekać. Niektórzy mówią nawet, że "śpiewają", ponieważ ich szczekanie lub wycie może brzmieć niemal melodyjnie i przejmująco.

Czujność

Buldogi francuskie są żywe, inteligentne i czujne

Obrońca

Ze względu na swój niewielki rozmiar i przeważnie bardzo przyjazną naturę, te małe psy nie nadają się na psy stróżujące.

Inne psy

Większość buldogów francuskich dobrze dogaduje się z innymi psami. Nietypowe odgłosy, które wydają (przy oddychaniu), mogą być irytujące dla innych psów, a czasem nawet błędnie interpretowane jako agresja.

Krótki ogon dodatkowo utrudnia komunikację z innymi psami.

Ich "brawura" i zwinność sprawiają, że lubią czasami rzucać się na inne psy, którym nie zawsze się to podoba. Ponadto, z powodu problemów z oddychaniem, często nie są tak sprawne fizycznie, jak by chciały. Jest to dla nich frustrujące i mogą wyładowywać tę frustrację na innych psach.

Warunkiem koniecznym jest tutaj dobra socjalizacja i wychowanie - jak w przypadku wszystkich psów. W kłótniach niektóre buldogi francuskie nie dają „sobie w kaszę dmuchać" i mogą nawet ugryźć.

Inne zwierzęta

Instynkt łowiecki u buldogów francuskich uznawany jest za słabo rozwinięty, ale wcale nie musi tak być. Buldog francuski również może czerpać przyjemność z gonienia kotów lub gryzoni. Należy więc postawić na przyzwyczajenie, trening i czujność.

Dzieci

Ze względu na ich przyjazny i wesoły charakter, buldogi francuskie są bardzo dobrymi psami rodzinnymi, które bardzo dobrze dogadują się z dziećmi. Ponieważ są małe i nie ważą zbyt wiele (do 15 kg), nie ma też niebezpieczeństwa, że przewrócą małe dzieci.

Dzieci powinny nauczyć się, jak obchodzić się z psem, a także jak zapewniać mu przerwy i czas odpoczynku. Rozbawiony buldog francuski sam nie zna swoich fizycznych ograniczeń.

Niektóre buldogi francuskie są nieco władcze i skupiają się na jednej osobie w domu. Może to prowadzić do agresywnej obrony przedmiotów lub jedzenia przed dziećmi.

Małe dzieci zasadniczo nie powinny zostawać same z psami.

Obcy

Buldogi francuskie są czujne, ale zazwyczaj pozostają przyjazne wobec obcych.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Krótkogłowie i krępa budowa ciała to istotne słabości

Niestety, buldog francuski nie należy do zdrowych, naturalnych ras psów i szczególnie z powodu swojej krępej budowy i zbyt krótkiej głowy (brachycefalia) może cierpieć z powodu różnych ograniczeń i chorób. Często konieczne są operacje, aby umożliwić tej rasie psów w miarę normalne oddychanie w dorosłym życiu.

Jednak oprócz zaburzeń oddychania, które ujawniają się dopiero w dorosłym życiu, istnieje również wiele innych chorób wtórnych związanych z krótką głową.

Buldogi francuskie bardzo cierpią z powodu swojego krótkiego pyska.

 

U większości buldogów francuskich występują problemy z oddychaniem. Objawy te zwykle pojawiają się dopiero u dorosłych osobników i nasilają się nieleczone. Psy nie są już pełne życia i coraz mniej się ruszają, bo nawet niewielki wysiłek sprawia, że brakuje im tchu i są wyczerpane. Zimno i upał to tortury dla biednych buldogów francuskich.

Nie bez powodu ubezpieczenie zdrowotne dla buldogów francuskich kosztuje prawie dwukrotnie więcej niż dla innych ras psów, a często psy te nie są w ogóle przyjmowane.

Krótkogłowie z kufą, która jest mniejsza niż jedna trzecia głowy, prowadzi do typowych chorób, zwłaszcza układu oddechowego, chorób oczu, problemów stomatologicznych, ale także problemów skórnych i żołądkowych. Zwierzęta nie są zbyt wytrzymałe, dużo śpią. Objawy nasilają się podczas upałów i mrozów. Takie mogą być konsekwencje zdrowotne:

  1. Brachycefaliczny zespół oddechowy (BOAS)
    Górne drogi oddechowe są zbyt krótkie, małżowina nosowa, krtań i podniebienie miękkie nie są prawidłowo wykształcone. Często konieczna jest operacja, aby umożliwić zwierzęciu normalne oddychanie. Im wcześniej zostanie podjęte leczenie, tym lepiej. W przeciwnym razie problemy z krtanią mogą się rozwinąć aż do zapaści krtaniowej. Może to również prowadzić do podrażnienia błon śluzowych i wyściółki żołądka.
  2. Choroby oczu
    Ze względu na odsłonięte oczy, są one bardziej podatne na urazy i choroby: 
    - Syndrom keratopatii ekspozycyjnej: urazy i zapalenia oczu
    - Zespół suchego oka, „suche oko”
    - Entropion, entropium – podwinięcie powieki
    - Ektropion, ektropium – odwinięcie powieki
    - Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki (wiśniowe oko)
    - Pierwotne zwichnięcie soczewki
    - Zaćma (katarakta)
    - Nieprawidłowości rzęs (rosnące do wewnątrz lub na zewnątrz)
  3. Problemy stomatologiczne
    Ze względu na skróconą głowę, która jednak musi pomieścić całe uzębienie, dochodzi do wad zgryzu, chorób zębów i wad rozwojowych szczęki.
  4. Problemy skórne
  5. Silna wrażliwość na temperaturę
    Ponieważ rasy krótkoczaszkowe nie potrafią dobrze regulować temperatury ciała, mają problemy, gdy jest im za gorąco lub za zimno. W upale mogą szybko doznać udaru cieplnego, a w zimnych temperaturach nasilają się ich problemy z oddychaniem.

Trudności z oddychaniem u buldogów francuskich są zazwyczaj niezauważalne u szczeniąt i młodych psów. Problemy zaczynają się dopiero w wieku dorosłym, a wtedy niestety często szybko się nasilają.

Wytrzymałość

Buldog francuski to wesoły i pierwotnie również wytrzymały pies, ALE..... ze względu na swoją budowę ciała oraz na popularność i wiążącą się z nią nieprofesjonalną hodowlę, niestety często nie są to psy zdrowe i mogą one posiadać wiele ograniczeń fizycznych i chorób.

Choroby

Następujące choroby występują u buldogów francuskich częściej niż u innych ras psów:

  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Dysplazja stawu łokciowego
  • Zwichnięcie rzepki
  • Wrodzone zmiany w kręgosłupie (kręgi połowicze), które mogą powodować ból i problemy z poruszaniem się. Mogą również powodować problemy z wypróżnianiem i oddawaniem moczu w podeszłym wieku.
  • Choroby tarczycy
  • Choroby serca
  • Nieswoiste zapalenie jelit
  • Nowotwory mózgu
  • Wodogłowie
  • Zespół von Willebranda-Jürgensa
  • Ciężkie porody (cesarskie cięcie)
  • Nie wszystkie samce mogą rozmnażać się naturalnie (sztuczna inseminacja)
  • Uwaga: Buldogi francuskie nie potrafią pływać wcale lub tylko bardzo źle!

Na co powinieneś zwrócić uwagę, kupując buldoga francuskiego:

  1. Kupuj od odpowiedzialnego hodowcy, którego psy poddawane są odpowiednim badaniom i spełniają wymogi hodowlane. Zalecane, choć nieobowiązkowe badania:
    • Test wydolności układu oddechowego
    • USG/Echo serca
    • Badanie kręgosłupa
    • Testy genetyczne
    • Badanie RTG rzepek kolanowych
    • Wymogi, zgodnie z którymi suki mogą mieć średnio tylko jeden miot w roku i tylko w wieku od 15 miesięcy do 8 lat.
  2. Aby zapobiec późniejszym objawom zespołu oddechowego (BOAS), rodzice kupowanego szczeniaka nie powinni w dorosłym życiu wykazywać objawów tego zespołu. Niestety, nie zawsze da się to stwierdzić wyłącznie poprzez obserwację, a nawet dłuższe kufy (około 1/3 długości głowy) nie gwarantują, że psy mogą dobrze oddychać. Dlatego też istnieją badania, w ramach których bada się rodziców szczenięcia:
    • Test wydolności układu oddechowego
    • Tomografia komputerowa całego układu oddechowego rodziców jest najlepszym sposobem, aby to stwierdzić. Jest to jednak drogie i nieobowiązkowe badanie. 
  3. Krzyżówki zdrowszych ras z francuskim buldogiem są kontrowersyjne w związkach hodowców, ale niektórzy miłośnicy rasy są do nich bardzo przekonani. Na przykład, Frenchton jest zdrową krzyżówką buldoga francuskiego i boston terriera.
  4. Odwiedź hodowców i poproś o obejrzenie co najmniej matki psa i jej świadectw zdrowia.
  5. Nie kupuj psów o nietypowej, ale modnej maści, może to wiązać się z dodatkowymi schorzeniami.
  6. Rodzice szczeniaka powinni mieć rozmiar odpowiadający wzorcowi rasy. Miniaturki tej rasy nie są oficjalnie uznane i ich hodowla często wiąże się z cierpieniem i chorobami.
  7. Nie kupuj szczeniąt przez internet, bo wielu okrutnych hodowców dobrze się tam kamufluje. Kończy się to przeważnie tak, że kupujący zostaje z chorym szczeniakiem i płaci wysokie rachunki u weterynarza, a dodatkowo kosztuje go to wiele nerwów. Zakup szczeniaka z pseudohodowli dokłada ponadto cierpień rodzicom psiaka, którzy są tam trzymani w potwornych warunkach.
  8. Nie kupuj od hodowców hobbystów, którzy nie mają świadectw zdrowia i dokładnie sprawdzaj świadectwa zdrowia. Jeśli np. zaświadczenie o szczepieniu pochodzi z zagranicy, zalecana jest absolutna ostrożność!

Znoszenie upału

Ze względu na krótką głowę i związane z tym trudności w oddychaniu, buldogi francuskie nie tolerują wysiłku fizycznego w upale.

Często drogi oddechowe są zbyt krótkie, a podniebienie miękkie, krtań i małżowina nosowa nie są prawidłowo rozwinięte. W wyniku tego buldog francuski nie może regulować temperatury ciała jak inne psy z normalnym pyskiem.

Ponieważ nie mogą one chłodzić się przez błony śluzowe, jak inne psy z dłuższą głową, ryzyko udaru cieplnego jest u nich znacznie podwyższone. Dlatego kategorycznie należy unikać ruchu i sportu w upale, ponieważ może to stanowić zagrożenie dla życia buldożka.

Wniosek: Buldogi francuskie nie potrafią dobrze regulować temperatury ciała - upały mogą stanowić dla nich zagrożenie życia.

Znoszenie zimna

Ze względu na brak podszerstka i krótką sierść, buldogi francuskie stosunkowo szybko marzną i źle znoszą zimno, zwłaszcza, że nie mają też możliwości szybkiego przemieszczania się "na rozgrzewkę".

Zimno często zaostrza problemy z układem oddechowym, dlatego buldogi francuskie nie powinny przebywać w zbyt zimnych warunkach.

Wniosek: Buldogi francuskie są wrażliwe na zimno i trudniej im oddychać na mrozie.

Pielęgnacja

Jak pielęgnować buldoga francuskiego

Krótka, gładka sierść buldoga francuskiego wymaga jedynie sporadycznego szczotkowania.

Buldogi francuskie są jednak podatne na infekcje fałdów skórnych (np. pod oczami i nad nosem), ponieważ są one stosunkowo głębokie, a ich sierść jest raczej cienka. Po spacerach i aktywności, fałdy na twarzy i szyi należy najpierw oczyścić wilgotną szmatką, a następnie bardzo dobrze osuszyć. W przeciwnym razie może dojść do dość długotrwałych i trudnych do wyleczenia infekcji skóry, które mogą wymagać nawet interwencji chirurgicznej.

Pazury - jak u wszystkich psów - powinny być regularnie sprawdzane i w razie potrzeby przycinane.
Pielęgnacja oczu, uszu i zębów powinna być oczywistą sprawą u każdego psa.

Kąpiel

Buldogi francuskie zdecydowanie nie wymagają regularnego kąpania i mycia szamponem. Jeśli jednak śmierdzą, bo sierść zbytnio się przetłuściła lub pies tarzał się w czymś śmierdzącym, to z punktu widzenia właściciela kąpiel jest po prostu konieczna.

Najlepiej jest używać szamponu dla psów z naturalnymi składnikami, który uwzględnia różne wartości pH skóry psa i ma działanie regenerujące. Szampon dla ludzi (nawet taki bardzo delikatny dla niemowląt) nie jest odpowiedni, ponieważ pH ludzkiej skóry jest inne niż psów, a w szamponach często znajdują się substancje chemiczne. Jest to szczególnie szkodliwe dla psów, ponieważ mogą one resztki produktu zlizać.

Pamiętaj, aby bardzo dobrze osuszyć fałdy skórne na twarzy i szyi, ponieważ są one podatne na infekcje.

Czesanie i szczotkowanie

Ponieważ buldog francuski ma krótką, gładką sierść bez podszerstka i nie ma skłonności do intensywnego linienia, rzadko wymaga szczotkowania.

Linienie

Buldog francuski podlega sezonowej wymianie sierści, ale gubi jej stosunkowo niewiele.

Strzyżenie i trymowanie

Buldog francuski nie musi być strzyżony ani trymowany.

Odpowiedni dla alergików

Buldogi francuskie nie gubią co prawda dużej ilości włosów, ale podlegają sezonowym zmianom sierści i dlatego nie są bardziej odpowiednie dla alergików niż inne rasy psów.

Polecamy lekturę: Jeśli szukasz psa, który wywołuje mniej alergii u ludzi lub mieszkasz z psem pomimo alergii na psa, koniecznie przeczytaj ten artykuł:Psy dla alergików: Życie z psem mimo alergii

Ślinienie się

Buldogi francuskie mogą mieć skłonność do ślinienia się.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Uwaga na nadwagę

Dieta buldoga francuskiego, podobnie jak w przypadku wszystkich żywych stworzeń, ma bardzo duży wpływ na ich zdrowie. Powinny być żywione zrównoważoną, zróżnicowaną i naturalną dietą.

Buldogi francuskie mogą mieć tendencję do nadwagi. Nadwaga pogłębia istniejące problemy zdrowotne, takie jak problemy z oddychaniem i wynikające z nich problemy żołądkowo-jelitowe.

Właściciele powinni skrupulatnie dbać o to, aby ich buldożek utrzymywał zdrową wagę, spożywając wszystkie ważne składniki odżywcze w optymalnych ilościach i rodzajach

Ilość karmy i sposób odżywiania powinny być odpowiednio dostosowane do wielkości psa i stopnia jego aktywności fizycznej. Szczególnie w gorących porach roku, buldogi francuskie częściej odpoczywają, do czego również należy dostosować ilość podawanego im pożywienia. Wiele buldogów francuskich ma ponadto skłonności do alergii i wrażliwy przewód pokarmowy, co wymaga szczególnie naturalnej i mięsnej karmy.

Łakomstwo

Buldogi francuskie mogą być bardzo żarłoczne, ale nadwaga jest dla ich zdrowia jeszcze bardziej szkodliwa niż w przypadku innych ras psów. Ze względu na ich krótką kufę, może to prowadzić do zwiększonych problemów z oddychaniem.

Wygląd

Mały molos z uszami nietoperza i często za krótką kufą

Buldog francuski jest typowym niewielkich rozmiarów molosem, czyli psem w typie doga.

Ma bardzo krzepkie, krótkie i przysadziste ciało z okrągłą głową i krótką kufą i z natury bardzo krótkim ogonem.

Sierść również jest krótka, a znakiem rozpoznawczym tego małego psa są duże sterczące uszy, przypominające uszy nietoperza.

Kolor oczu

Oczy buldoga francuskiego powinny być ciemnobrązowe.

Sierść

Sierść buldoga francuskiego składa się z przylegających do ciała, błyszczących i miękkich krótkich włosów i nie posiada podszerstka.

Maść

Według wzorca istnieje tylko kilka odmian kolorystycznych buldoga francuskiego, ale nieoficjalnie występuje wiele innych umaszczeń, które nie są uznawane, a więc mogą pochodzić z mniej profesjonalnych hodowli o podwyższonym ryzyku zdrowotnym.

Te kolory są oficjalnie dopuszczone w hodowli buldogów francuskich:

Umaszczenie buldoga francuskiego jest beżowe do jasnobrązowego ("płowe") i może być jednolite lub pręgowane z poprzecznym ciemnym pręgowaniem, co nadaje buldogom typowy „tygrysi” wzór. Zgodnie ze wzorcem możliwe jest również występowanie białych znaczeń. Nos jest zawsze czarny (nigdy brązowy lub "błękitny") niezależnie od koloru sierści.

  • Pręgowane: umaszczenie płowe z umiarkowanym poprzecznym ciemnym pręgowaniem, tworzącym „tygrysi” wzór, który nie może całkowicie przesłaniać podstawowego płowego umaszczenia. Pożądane występowanie czarnej maski. Dopuszczalne niewielkie białe znaczenia.
  • Jednolite: umaszczenie beżowe do jasnobrązowego ("płowe"), dopuszczalne jest jaśniejsze umaszczenie na spodnich partiach ciała. Pożądane występowanie czarnej maski. Dopuszczalne niewielkie białe znaczenia.
  • Umaszczenie z białymi znaczeniami:
    a) Pręgowane z umiarkowaną lub dużą ilością bieli: biel w najlepszym przypadku rozmieszczona równomiernie na całym ciele psa.
    b) Umaszczenie jednolite beżowe do jasnobrązowego ("płowe") z umiarkowaną lub dużą ilością bieli: biel w najlepszym przypadku rozmieszczona równomiernie na całym ciele psa.
    Tolerowane są nieliczne plamy pigmentu na skórze.

Nieuznawane i uznawane kolory, które mogą nieść ze sobą zwiększone ryzyko schorzeń (stan na październik 2019):

  • Osobniki całkiem białe (z czarną oprawą oczu i czarnym nosem) są dopuszczalne, ale niepożądane ze względu na ryzyko głuchoty.
  • Czarny
  • Czarny z czerwoną pręgą ("black and tan")
  • Mysioszary ("błękitny") bazuje, zgodnie z obecnym stanem wiedzy, na wadzie genetycznej, która może pociągać za sobą inne choroby.
  • Brązowy
  • Jasne pazury i białe "skarpetki" również sugerują zwiększone ryzyko dla zdrowia.

Historia i pochodzenie

Przodkami buldoga francuskiego są waleczne buldogi angielskie i molosy

Wzorzec FCI

Numer: 101

Pochodzenie

Krajem pochodzenia buldoga francuskiego jest Francja. Tam też definiowany jest ich wzorzec hodowlany.

Historia

Podobnie jak wszystkie dogi, buldog francuski prawie na pewno jest potomkiem molosów z czasów Imperium Rzymskiego i starożytnej Grecji. Od molosów pochodzą buldogi angielskie, które są przodkami dzisiejszego buldoga francuskiego.

W XVI i XVII wieku służyły one do zabawiania widzów podczas tzw. „bullbaitingu” (szczucia bydła) oraz walk psów na specjalnie wybudowanych arenach. Z tego okresu pochodzi również nazwa buldog. To, co dziś brzmi niewiarygodnie, w tamtych czasach było rodzajem popularnej rozrywki, a na wynik tych walk obstawiano wiele zakładów.

9 września 1835 r. walki psów zostały oficjalnie zakazane w Anglii i Walii. W większości innych krajów walki te również zostały zakazane najpóźniej na przełomie XIX i XX wieku. Nielegalne walki psów z pewnością gdzieniegdzie nadal odbywają się w podziemiu z powodu wysokich stawek zakładów.

Rośnie popyt na mniejsze i spokojniejsze psy: buldogi angielskie jako psy do towarzystwa w Londynie

Wraz z oficjalnym zakazem walk psów, hodowla i rola buldoga angielskiego przybrała nowy obrót. Zamiast dużych, silnych i niezbyt spokojnych psów bojowych, poszukiwano teraz mniejszych i spokojniejszych psów i tak powstał „toy bulldog”, który stał się popularny również w Belgii i Francji. We Francji te małe buldogi były krzyżowane z terierami i czasami używane do polowań. Już te psy były pręgowane, jak wiele dzisiejszych buldogów francuskich.

Buldog angielski był psem klasy robotniczej. W szczególności tkacze i koronkarze ze wschodniego Londynu i Nottingham upodobali sobie te psy. Kiedy w Calais powstały duże fabryki koronek, wielu angielskich koronkarzy wyemigrowało i zabrało ze sobą swoje psy. Do Francji przywieźli więc także swoje małe buldogi, które stały się psami rodzinnymi.

Francuzi polubili te małe, muskularne pieski. Były one bardzo popularne w robotniczych dzielnicach Paryża i często można je było spotkać na targowiskach i w rzeźniach.

Rasy psów są ze sobą krzyżowane, powstaje "Terrier Boules".

W tamtych czasach nie można było jeszcze mówić o uregulowanej hodowli. Małe buldogi były krzyżowane z innymi rasami. Wydaje się bardzo prawdopodobne, że były wśród nich także mopsy, na co wskazuje krótki zakręcony ogon i wystające oczy.

Ale prawdopodobnie również gryfony i inne teriery należą do przodków buldoga francuskiego, w owym czasie nadal nazywanego "Terrier Boules". Ludzie chcieli trzymać tego małego, umięśnionego psa zarówno jako towarzysza i stróża, ale także jako praktycznego łapacza szczurów. Na pierwszych wystawach psów były nawet konkursy łapania szczurów.

Również cecha szczególna tej rasy, "uszy nietoperza", została najpierw celowo wyhodowana we Francji, a następnie znacznie później w Anglii. Kiedy te małe buldogi wróciły do Anglii około 1900 roku, Anglicy nie byli wcale zadowoleni z tych uszu i napiętnowali je jako śmieszne. W Anglii wyhodowano również małe buldogi miniaturowe. Francuzi z kolei skrzyżowali je ponownie ze swoim "Terrier Boules".

Szczurołapy klasy robotniczej trafiają na salony

Jednak uszy te zostały bardzo przychylnie przyjęte w USA około 1888 roku i przodkowie buldogów francuskich kosztowali tam dużo pieniędzy. Przez długi czas były to psy klasy robotniczej, ale w końcu trafiły na salony. Król angielski Edward VII (1841-1910) nabył białego buldoga francuskiego z "nietoperzowatymi uszami", wygiętym ogonem i nieco krzywymi przednimi łapami. Córka cara Rosji, Tatiana, również miała małego buldoga francuskiego, który został później znaleziony w masowym grobie rodziny carskiej, zamordowanej w 1918 roku.


Buldog francuski stał się również bardzo popularny wśród wielu znanych osobistości ze świata sztuki i nauki w kolejnych dekadach:

  • pisarka Colette była właścicielką kilku buldogów
  • tenor Caruso jeździł na tournée ze swoim buldogiem
  • Josephine Baker była dumną właścicielką buldoga francuskiego
  • Anna Sacher, do której należała znana na całym świecie kawiarnia w Wiedniu, hodowała buldogi francuskie
  • Yves Saint Laurent miał buldoga francuskiego
  • księżniczka Karolina z Monako

Historia hodowli buldoga francuskiego w skrócie:

Za protoplastę obecnego typu uważa się samca "Loupi", który dożył około 15 lat i występuje w prawie wszystkich rodowodach.

1836 małe buldogi zostały po raz pierwszy pokazane na wystawie

1880 w Paryżu powstał pierwszy klub psów zwanych w tamtym czasie Terrier-Boules

1885 pierwsza księga hodowlana i pierwsze rejestracje

1887 pierwszy buldog francuski zaprezentowany na wystawie

1898 pierwszy wzorzec stworzony i uznany przez Société Centrale Canine

1904 uznanie przez brytyjski Kennel Club jako odrębnej rasy

1909 założenie "Międzynarodowego Klubu Buldogów Francuskich" w Monachium

Buldog francuski - podsumowanie

Przyjazny, inteligentny i zwinny, ale uwaga na pseudohodowle

Buldog francuski to inteligentny, wesoły i przyjazny mały pies, ale coraz częściej spotyka się osobniki z ograniczeniami zdrowotnymi i chorobami. Warto postawić na sprawdzonych hodowców, którzy hodują większe psy z dłuższymi kufami.

Buldog francuski zazwyczaj nie jest dobrym towarzyszem do uprawiania sportu. Jego właściciel powinien zapewnić mu zajęcia "umysłowe". Nie każdy buldog francuski jest pozbawiony instynktu łowieckiego, a inne psy nie zawsze są entuzjastycznie nastawione do burzliwej i hałaśliwej natury buldoga francuskiego. Linie lotnicze z reguły nie zabierają już na pokład samolotów psów z krótkimi głowami.

Przepisy

Psy z krótką głową, takie jak buldog francuski, nie są przewożone w luku bagażowym przez większość linii lotniczych. W kabinie pasażerskiej kontener transportowy wraz z psem może ważyć tylko 8 kg, a większość buldogów francuskich waży zdecydowanie więcej.

DigiDogs w innych krajach i językach:
Copyright © 2021 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Stopka redakcyjna - Polityka prywatności