Beżowy mops z czarną maską

Mops

Bardzo uroczy piesek o za płaskim pysku

Ze względu na jego zrównoważony charakter, miłość do ludzi, chęć przypodobania się i czasami zabawny upór, ten krępy i najmniejszy z molosów jest tak popularny. Wiele o nim napisano, powstało wiele obrazów z jego podobizną i znalazł swoje miejsce w wielu kulturach. Ale niestety dzisiejsza hodowla jest często bardzo niezdrowa i np. zakazana w Holandii, ponieważ mopsy mają poważne problemy zdrowotne ze względu na krótkie pyski, wystające oczy i przysadzistą sylwetkę. Cieszy natomiast moda na retro-mopsy, które z założenia mają cieszyć się lepszym zdrowiem.

Najważniejsze fakty

  • Mops: skazany na cierpienie?
  • Mastif miniaturka lub najmniejszy molos świata
  • Mops: uroczy i dobroduszny towarzysz
  • Retro-mops: zdrowszy i bardziej atletyczny
  • Przyjacielski i zrównoważony charakter
  • Rasa psów z bardzo długą historią

Mops - profil rasy

Wielkość
25,0 - 28,0 cm
Waga
6,0 - 8,0 kg
Długość życia
12 - 14 lat
Klasyfikacja
pies do towarzystwa
Pochodzenie
Wielka Brytania
Sierść
krótka szata
Charakter
przyjazny, figlarny

Charakter

Dobroduszny, cierpliwy, prawie zawsze w dobrym nastroju i przyjazny dla ludzi

We wzorcu FCI, mops opisywany jest następująco: "Wielki urok, dostojeństwo, inteligencja. Zrównoważony, wesoły i żywy".

American Kennel Club (największa organizacja kynologiczna w Stanach Zjednoczonych) opisuje go jako psa "uroczego, psotnego i miłego, który lubi zaskakiwać, jest ciekawski i wesoły".

Mopsy są cenione przez swoich właścicieli za ich łagodny charakter, cierpliwość i opanowanie oraz za to, że prawie zawsze mają dobry humor. Te małe pieski chcą być kochane i wszędzie towarzyszyć swojemu właścicielowi, swojej rodzinie.

Mops jest bardzo wrażliwy, ale może mieć skłonności do upartości, co wymaga szczególnie kochającego i konsekwentnego wychowania.

Mopsy są również odważne, czasem wręcz zawadiackie i zuchwałe, gdy obserwuje się je z większymi psami.

Historia tych psów wskazuje, że zawsze były to psy do towarzystwa, ale nie należy zapominać, że w niektórych liniach hodowlanych mogą pojawić się cechy pinczera i ratlerka.

W zależności od linii hodowlanej, budowa ciała, a zwłaszcza temperament mopsów bardzo się różnią: podczas gdy retro-mops może być dość atletyczny i zwinny, bardziej kompaktowo zbudowane, krótkogłowe linie hodowlane mogą być mało ruchliwe i szybko się męczyć.

Inteligencja

Mopsy nie są co prawda najinteligentniejszymi psami, ale ich atutem jest inteligencja społeczna i niewątpliwy urok.

Koncentracja

Mopsy są czujne, ale mogą też wykazywać stoicki spokój, który ociera się aż o upór.

Energia

Mops bywa żywiołowy i figlarny, ale z reguły nie może się dużo ruszać i towarzyszyć właścicielowi w zajęciach sportowych ze względu na swoje ograniczenia fizyczne.

Dużo bardziej atletyczne i energiczne są za to "retro-mopsy", które mają dłuższe kufy i lubią ruch przez 2 godziny dziennie, jak każdy inny pies.

W zależności od kondycji mopsa potrzebuje on - jak każdy pies - ruchu, zajęć i możliwości zabawy z innymi czworonogami. Dzienna dawka ruchu i aktywności powinna wynosić około 1 godziny.

Nakład czasu

Mimo, że krótkogłowe i krótkonogie mopsy nie nadają się do uprawiania sportu ze względu na swoją budowę ciała i powinny być bezwzględnie chronione w wyższych temperaturach, potrzebują codziennej, około godzinnej porcji ćwiczeń, pielęgnacji, uwagi i zadań, które stanowią dla nich wyzwanie.

Szkolenie

Wszystkie psy potrzebują ćwiczeń umysłowych tak samo jak fizycznych, co jest zrozumiałe, biorąc pod uwagę ich pochodzenie - ich przodkowie byli myśliwymi, którzy musieli myśleć strategicznie i rozwiązywać problemy. Niestety ich inteligencja i chęć do nauki często nie zostają odpowiednio wykorzystane w codziennym życiu.

Poniższe sporty i aktywności dla psów świetnie nadają się dla mopsów:

  • Obedience
  • Nauka sztuczek
  • Szukanie
  • Spacery

Zdrowe retro-mopsy mogą również uprawiać:

  • Agility dla małych psów

Do mieszkania?

Mopsy bardzo dobrze nadają się do życia w mieszkaniu, ponieważ nie potrzebują zbyt wiele ruchu i mało szczekają. Chodzenie po schodach to jednak nic dla mopsy: ich wrażliwe stawy oraz skłonność do zadyszki ze względu na za krótką kufę nie pozwalają na codzienne chodzenie po schodach. Ich waga wynosi do 8,1 kg, co pozwala na noszenie ich w razie potrzeby, ale na pewno nikt nie chce nosić tak ciężkiego psa codziennie kilka razy dziennie. Dlatego do mieszkania dla mopsa powinna prowadzić winda lub powinno się ono znajdować na parterze.

Wierność i przywiązanie

Mopsy są bardzo przyjacielskie i uwielbiają spędzać czas ze swoim właścicielem lub ze swoją rodziną.

Instynkt łowiecki

Mówi się, że małe psy, w tym mopsy, mają znikomy instynkt łowiecki, ale w rzeczywistości może być zupełnie inaczej, jeśli np. silniej ujawni się u nich jedna z ras krzyżowanych niegdyś z mopsami - ratler (czyli pies na szczury) lub terier u retro-mopsów.

Ten instynkt u atletycznych retro-mopsów powinien być kontrolowany poprzez konsekwentne wychowanie. Podstawą jest dobre szkolenie już od szczeniaka.

Znoszenie samotności

Mopsy są z natury bardzo wierne i najchętniej zawsze towarzyszyłyby swojemu właścicielowi lub rodzinie. Przebywanie w samotności musi być z nimi trenowane szczególnie intensywnie i od małego.

Żaden pies nie powinien zostawać sam w domu dłużej niż cztery godziny.

Szczekanie

Mopsy nie szczekają w ogóle, lub bardzo rzadko. Oczywiście i tu wyjątek może potwierdzać regułę, ale prawdopodobieństwo jest niewielkie.

Czujność

Mopsy to psy do towarzystwa, które mało szczekają. Mogą jednak wykazywać się pewną czujnością.

Obrońca

Ze względu na swój niewielki rozmiar i przeważnie bardzo przyjazną naturę, te małe psy nie nadają się na psy stróżujące.

Inne psy

Większość mopsów dobrze dogaduje się z innymi psami i odważnie podchodzi również do dużych psów.

Nietypowe odgłosy, które wydają (przy oddychaniu), mogą być irytujące dla innych psów, a czasem nawet błędnie interpretowane jako agresja. Przed zbyt natarczywymi dużymi psami należy chronić mopsa, prosząc jego właścicieli o ich przywołanie.

Warunkiem koniecznym jest tutaj dobra socjalizacja i wychowanie - jak w przypadku wszystkich psów.

Inne zwierzęta

Mopsy są bardzo zrównoważone i dobroduszne i często bardzo dobrze dogadują się z kotami, pod warunkiem, że są przyzwyczajane do kotów od samego początku.

Dzieci

Ze względu na ich zrównoważony, przyjazny i dobroduszny charakter, mopsy są bardzo dobrymi psami rodzinnymi, które bardzo dobrze dogadują się z dziećmi. Ponieważ są małe i nie ważą zbyt wiele (do 8,1 kg), nie ma też niebezpieczeństwa, że przewrócą małe dzieci. Mimo to małe dzieci zasadniczo nie powinny zostawać same z psami.

 

Obcy

Mopsy są zazwyczaj przyjaźnie nastawione do obcych i dobrze się z nimi dogadują.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Biedny mops: krótkogłowie i problemy ze stawami utrudniają mu życie - retro-mops jako możliwe rozwiązanie

Niestety, ze względu na popyt na psy z coraz krótszymi pyskami i coraz mniejszymi, krępymi ciałami, mopsy nie są zaliczane do zdrowych ras psów. Najgorsze są problemy z oddychaniem, ale także choroby oczu z powodu wystających oczu i choroby stawów. Podczas gdy ich właściciele uważają chrapanie, sapanie i wytrzeszczone oczy za urocze, mopsy męczą się przez swoje chorowite życie.

Jednak jeszcze w ubiegłym wieku, kiedy nie miał krótkiego pyska, mops był bardzo zdrowym psem, jak pokazują ilustracje z tamtego czasu.

Tak zwane "retro-mopsy" to wynik niedawnych wysiłków hodowlanych mających na celu przywrócenie psom ich pierwotnego kształtu i zdrowia.

Dlatego zawsze warto wybrać hodowcę, który przywiązuje dużą wagę do zdrowia i dba o to, aby kufy lub głowy mopsów miały zdrowy rozmiar.

Wytrzymałość

Mops to właściwie wytrzymały pies, ALE..... ze względu na swoją budowę ciała oraz na popularność i wiążącą się z nią nieprofesjonalną hodowlę, niestety często nie są to psy zdrowe i mogą one posiadać wiele ograniczeń fizycznych i schorzeń.

Choroby

Następujące choroby występują u mopsów częściej niż u innych ras psów:

U większości mopsów występują poważne problemy z oddychaniem i bardzo dokuczliwe schorzenia stawów. Objawy te pojawiają się jednak dopiero u dorosłych mopsów. Nieleczone, stale się pogarszają. Mops nie jest już pełen życia i coraz mniej się rusza, bo nawet niewielki wysiłek sprawia, że brakuje mu tchu i jest wyczerpany. Zimno i ciepło to tortury dla biednego mopsa. Wielu uważa chrapanie i rzężenie za normalne i urocze u mopsów, ale zaburzenia oddychania nie są urocze.

Ubezpieczenie zdrowotne i od operacji jest w przypadku mopsów przeważnie bardzo drogie z powodu chorób charakterystycznych dla rasy. Nierzadko konieczna jest bowiem operacja, aby umożliwić mopsowi normalne oddychanie.

W teście wydolnościowym zmierzono tętno spoczynkowe, a także tętno po przejściu 1 km w 11 minut u mopsów, retro-mopsów i beagli. Szokujący wynik: ponad 50% mopsów miało zbyt wysokie spoczynkowe i dlatego nie przeszło testu, 48% mopsów nie przeszło pomyślnie testu wysiłkowego. Natomiast wszystkie retro-mopsy uzyskały dobry wynik.

Krótkogłowie z kufą, która jest mniejsza niż jedna trzecia głowy, prowadzi do typowych chorób, zwłaszcza układu oddechowego, chorób oczu, problemów stomatologicznych, ale także problemów skórnych i żołądkowych. Zwierzęta nie są zbyt wytrzymałe, dużo śpią. Objawy nasilają się podczas upałów i mrozów. Takie mogą być konsekwencje zdrowotne:

  1. Brachycefaliczny zespół oddechowy (BOAS)
    Górne drogi oddechowe są zbyt krótkie, małżowina nosowa, krtań i podniebienie miękkie nie są prawidłowo wykształcone. Często konieczna jest operacja, aby umożliwić zwierzęciu normalne oddychanie. Im wcześniej zostanie podjęte leczenie, tym lepiej. W przeciwnym razie problemy z krtanią mogą się rozwinąć aż do zapaści krtaniowej. Może to również prowadzić do podrażnienia błon śluzowych i wyściółki żołądka.
    Uwaga: U psów ras krótkoczaszkowych, takich jak mops, stwierdzono zwiększone ryzyko zachorowania na raka płuc, jeżeli mops mieszka w domu, w którym pali się papierosy, a więc jest biernym palaczem. Dlatego właściciele mopsów nie powinni być palaczami.
  2. Choroby oczu
    Ze względu na odsłonięte oczy, są one bardziej podatne na urazy i choroby
    - Syndrom keratopatii ekspozycyjnej: urazy i zapalenia oczu
    - Zespół suchego oka, „suche oko”
    - Entropion, entropium – podwinięcie powieki
    - Ektropion, ektropium – odwinięcie powieki
    - Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki (wiśniowe oko)
    - Pierwotne zwichnięcie soczewki
    - Zaćma (katarakta)
    - Nieprawidłowości rzęs (rosnące do wewnątrz lub na zewnątrz)
  3. Problemy stomatologiczne
    Ze względu na skróconą głowę, która jednak musi pomieścić całe uzębienie, dochodzi do wad zgryzu, chorób zębów i wad rozwojowych szczęki.
  4. Problemy skórne
    Sofern die Haut im Gesicht Falten bildet, kann sich schnell eine Dermatitis in den Falten bilden. Dies ist bei Maltesern aber eher nicht der Fall. 
  5. Silna wrażliwość na temperaturę
    Ponieważ rasy krótkogłowe nie potrafią dobrze regulować temperatury ciała, mają problemy, gdy jest im za gorąco lub za zimno. W upale mogą szybko doznać udaru cieplnego, a w zimnych temperaturach nasilają się ich problemy z oddychaniem.

Dalsze choroby występują u mopsów częściej niż u innych ras psów:  

  • Problemy przy porodzie: głowy szczeniąt są za duże, konieczne jest cesarskie cięcie
  • Mielopatia zwyrodnieniowa
  • Dysplazja stawu biodrowego
  • Dysplazja stawu łokciowego
  • Hipertermia złośliwa
  • Niedobór kinazy pirogronianowej
  • Choroba Legga-Calvégo-Perthesa
  • Nowotwory, takie jak nowotwory komórek tucznych

Poniższe choroby występują co prawda rzadko, ale częściej niż u innych ras psów: 

  1. Martwicze zapalenie mózgu - "mopsie" zapalenie mózgu (PDE)
  2. Dysplazja stawu łokciowego

Na co powinieneś zwrócić uwagę, kupując mopsa:

  1. Kupuj od odpowiedzialnego hodowcy, którego psy poddawane są odpowiednim badaniom i spełniają wymogi hodowlane. Zalecane, choć nieobowiązkowe badania:
    • Test wydolności układu oddechowego
    • Test DNA
    • Badanie na martwicze zapalenie mózgu
    • Badanie rzepki (Wynik: Stopień 0)
  2. Aby zapobiec późniejszym objawom zespołu oddechowego (BOAS), rodzice kupowanego szczeniaka nie powinni w dorosłym życiu wykazywać objawów tego zespołu. Niestety, nie zawsze da się to stwierdzić wyłącznie poprzez obserwację, a nawet dłuższe kufy (około 1/3 długości głowy) nie gwarantują, że psy mogą dobrze oddychać. Dlatego też istnieją badania, w ramach których bada się rodziców szczenięcia::
    • Test wydolnościowy
    • Tomografia komputerowa całego układu oddechowego rodziców jest najlepszym sposobem, aby to stwierdzić. Jest to jednak drogie i nieobowiązkowe badanie.
  3. Krzyżówki zdrowszych ras (np. Parson Russell terriera) z mopsem są kontrowersyjne w związkach hodowców, ale niektórzy miłośnicy rasy są do nich bardzo przekonani. Wynikiem takich krzyżówek jest np. retro-mops.
  4. Nie kupuj psów o nietypowej, ale modnej maści, może to wiązać się z dodatkowymi schorzeniami.
  5. Nie kupuj od hodowców hobbystów, którzy nie mają świadectw zdrowia i dokładnie sprawdzaj świadectwa zdrowia. Jeśli np. zaświadczenie o szczepieniu pochodzi z zagranicy, zalecana jest absolutna ostrożność!
  6. Odwiedź hodowców i poproś o obejrzenie co najmniej matki psa i jej świadectw zdrowia.
  7. Rodzice szczeniaka powinni mieć rozmiar odpowiadający wzorcowi rasy. Miniaturki tej rasy nie są oficjalnie uznane i ich hodowla często wiąże się z cierpieniem i chorobami.
  8. Nie kupuj szczeniąt przez internet, bo wielu okrutnych hodowców dobrze się tam kamufluje. Kończy się to przeważnie tak, że kupujący zostaje z chorym szczeniakiem i płaci wysokie rachunki u weterynarza, a dodatkowo kosztuje go to wiele nerwów. Zakup szczeniaka z pseudohodowli dokłada ponadto cierpień rodzicom psiaka, którzy są tam trzymani w potwornych warunkach.

Znoszenie upału

Ze względu na krótką głowę i związane z tym trudności w oddychaniu, mopsy źle znoszą wysiłek fizyczny w upale.

Ponieważ nie mogą one chłodzić się przez błony śluzowe, jak inne psy z dłuższą głową, ryzyko udaru cieplnego jest u nich znacznie podwyższone.

Znoszenie zimna

Mopsy mają gęstą sierść z podszerstkiem, która dobrze utrzymuje ciepło.

W przypadku problemów z oddychaniem z powodu krótkiej głowy, zimno może sprawiać, że mops nie będzie chciał się ruszać. Wówczas występuje ryzyko wyziębienia i w razie potrzeby należy go chronić, np. poprzez dobranie niezbyt ciasnego płaszcza.

 

Pielęgnacja

Wymagania dotyczące pielęgnacji sierści mopsa są umiarkowane, ponieważ sierść jest krótka i gładka, ale powinna być regularnie szczotkowana. Mops może mieć jednak zwiększoną skłonność do podrażnień skóry (infekcje fałdów skórnych). Po spacerach i aktywności, fałdy na twarzy i szyi należy najpierw oczyścić wilgotną szmatką, a następnie bardzo dobrze osuszyć. Oczy należy regularnie kontrolować, ponieważ często wystają i mogą być narażone na urazy lub włosy z bruzdy nosowej mogą podrażniać oczy.

Pazury - jak u wszystkich psów - powinny być regularnie sprawdzane i w razie potrzeby przycinane.
Pielęgnacja oczu, uszu i zębów powinna być oczywistą sprawą u każdego psa.

Kąpiel

Mopsy zdecydowanie nie wymagają regularnego kąpania i mycia szamponem. Jeśli jednak śmierdzą, bo sierść zbytnio się przetłuściła lub pies tarzał się w czymś śmierdzącym, to z punktu widzenia właściciela kąpiel jest po prostu konieczna. Pamiętaj, aby bardzo dobrze osuszyć fałdy skórne na twarzy i szyi, ponieważ są one podatne na infekcje.

Czesanie i szczotkowanie

Mops ma co prawda krótką sierść, ale z podszerstkiem i ma skłonność do linienia, dlatego należy go regularnie 1-2 razy w tygodniu szczotkować.

Linienie

Mopsy mają silną tendencję do zrzucania i gubienia sierści przez cały rok.

Strzyżenie i trymowanie

Mops nie musi być strzyżony ani trymowany.

Odpowiedni dla alergików

Mopsy gubią dużo sierści i nie są psami hipoalergicznymi, które rzadziej wywołują alergie u ludzi.

Należy generalnie zaznaczyć, że nie ma rasy psów, która jest w 100% hipoalergiczna. Istnieją jednak rasy psów, które mogą być bardziej odpowiednie dla alergików, ponieważ tracą mniej sierści.

Ślinienie się

Mopsy nie mają tendencji do silnego ślinienia się.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Jak unikać nadwagi i zadbać o prawidłowe żywienie mopsa

Dieta mopsa, podobnie jak w przypadku wszystkich żywych stworzeń, ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie. Niestety, ze względu na krótkie głowy i krępą budowę ciała, psy te narażone są na wiele chorób. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na zbilansowaną i naturalną dietę.

Mopsy mogą niestety mieć tendencję do nadwagi. Nadwaga pogłębia istniejące problemy zdrowotne, takie jak problemy z oddychaniem i wynikające z nich problemy żołądkowo-jelitowe.

Właściciele powinni skrupulatnie dbać o to, aby ich mops utrzymywał zdrową wagę, spożywając wszystkie ważne składniki odżywcze w optymalnych ilościach i rodzajach

Ilość karmy i sposób odżywiania powinny być odpowiednio dostosowane do wielkości psa i stopnia jego aktywności fizycznej. Wiele mopsów ma ponadto skłonności do alergii i wrażliwy przewód pokarmowy, co wymaga szczególnie naturalnej i mięsnej karmy.

 

Łakomstwo

Mopsy bywają bardzo żarłoczne, ale nadwaga jest dla ich zdrowia jeszcze bardziej szkodliwa niż w przypadku innych ras psów. Ze względu na ich krótką kufę, może to prowadzić do zwiększonych problemów z oddychaniem.

Wygląd

Mops to najmniejszy z molosów

Mopsy mają bardzo przysadzistą, kompaktową, wręcz "kwadratową" sylwetkę.

Mają bardzo zwarte proporcje i mówi się o nich, że są mocno umięśnione. Są najmniejsze z tzw. molosów i mają krótką, miękką sierść, bardzo krótką kufę, krótki kręcony ogon, załamane uszy i czarną maskę przy jaśniejszym umaszczeniu.

Kolor oczu

Oczy są ciemnobrązowe.

Sierść

Sierść mopsów jest gładka, krótka, ale delikatna i miękka i powinna być tak błyszcząca jak to tylko możliwe. Mają również podszerstek.

Maść

Większość mopsów jest beżowa (płowa) z czarną maską i czarną pręgą grzbietową.

Kolory mopsów oficjalnie uznane przez FCI:

  • Beżowy (płowy)
  • Srebrny
  • Czarny

Wszystkie inne kolory i kombinacje kolorów nie są zgodne z oficjalnymi wzorcami hodowlanymi, ale występują następujące kolory podstawowe: biały, niebieski i brązowo-czarny pręgowany. Stosunkowo rzadko spotyka się również czarne mopsy z białymi śliniakami lub białymi łapami. Ale uwaga: zwłaszcza nieuznawanym umaszczeniom mogą towarzyszyć dodatkowe choroby. 

Historia i pochodzenie

Opowieść o starożytnych Chinach, modzie na mopsy wśród europejskiej arystokracji i pierwszych retro-mopsach

Wzorzec FCI

Numer: 253

Pochodzenie

Krajem pochodzenia mopsa są Chiny, ich wzorzec hodowlany definiowany jest w Wielkiej Brytanii.

Historia

Mops najprawdopodobniej pochodzi z cesarskich Chin, gdzie ponad 2000 lat temu żyli jego przodkowie. W Chinach już wtedy popularne były gatunki psów krótkogłowych, chociaż ich głowy miały jeszcze całkiem zdrową długość w porównaniu z dzisiejszymi mopsami.

Pierwsza "hodowla psów" w Chinach już za czasów dynastii Tang i Ming

W starożytnych Chinach w IX wieku hodowla psów odgrywała już ważną rolę, a w zapisach z czasów dynastii Tang (około 950 r. n.e.) można znaleźć wzmianki o 8 rodzajach psów, które były już wtedy hodowane. Wśród nich był "Lo-Sze", który uważany jest za przodka dzisiejszych mopsów.

Około 1300 r. n.e. w Chinach znane były przede wszystkim trzy gatunki małych psów o krótkich głowach, które są przodkami dzisiejszych ras psów. Te z kolei były ze sobą kojarzone, stąd też istniały psy krótkowłose i długowłose w różnych kolorach:

  1. "Fu Lin", od którego prawdopodobnie pochodzą dzisiejsze pekińczyki
  2. "Shoku-Ken", który jest przypuszczalnie przodkiem dzisiejszych spanieli japońskich
  3. "Lo-Sze", który z kolei uważany jest za protoplastę mopsów i mocno przypomina pekińczyka, ale był krótkowłosy i bez kudłatego ogona.

W czasach dynastii Ming (1368-1644) Lo-Sze był prawdopodobnie psem chińskich cesarzy, którzy jako jedyni mogli go posiadać i głaskać. W tym czasie Lo-Sze był dostępny tylko w jasnych kolorach, tj. białym i pomarańczowym.

Import mopsów na początku XVI wieku rozpoczyna "modę na mopsy" wśród europejskiej arystokracji

Pod koniec XV wieku handel między Chinami a Europą zaczął się rozwijać, zwłaszcza za sprawą Holenderskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej. Mopsy przybyły do Europy na statkach handlowych i początkowo stały się bardzo popularne w Holandii, gdyż mówi się, że to Wilhelm I jako pierwszy przywiózł mopsa do Holandii. Ze względu na swój pomarańczowy kolor, mops stał się symbolem, a później nawet oficjalnym psem dynastii Orańskiej-Nassau. Wiąże się z tym następująca legenda, według której piesek miał uratować życie Wilhelmowi I: Około 1570 roku Wilhelm I (Cichy) posiadał psa o imieniu "Pompey", który zawsze mu towarzyszył. Był więc z nim także w obozie wojskowym i głośnym szczekaniem ostrzegał Wilhelma I przed hiszpańskimi zamachowcami.

Mopsy podbijają całą Europę

Kiedy Wilhelm III (1650-1702, prawnuk Wilhelma Cichego) wstąpił na tron i przywiózł ze sobą do Holandii całą sforę mopsów, moda na te psy powoli ogarnęła także inne europejskie dwory królewskie.

W następnych wiekach posiadanie mopsów stało się modne wśród szlachty, dlatego też były one często przedstawiane na obrazach, jako rzeźby z brązu i na porcelanie:

  • Jerzy IV (1762-1830), król Anglii i Hanoweru, został uwieczniony ze swoim mopsem na obrazie namalowanym na polu bitwy pod Waterloo.
  • W 1745 r. angielski malarz William Hogarth (1697-1764) uwiecznił na autoportrecie swojego psa "Trumpa".
  • Królowa Zofia Charlotta z Meklemburgii-Strelitz (1744-1818), która poślubiła angielskiego króla, również była właścicielką mopsa.
  • Na dworze hiszpańskim Francisco de Goya uwiecznił mopsa na swoim obrazie "Portret markizy de Pontejos" z 1786 roku.
  • Mops o imieniu "Fortuné" był wiernym towarzyszem Józefiny (1763-1814), żony cesarza Francuzów Napoleona.
  • Około 1850 roku pewien lord urządził przyjęcie dla 14 mopsów, które zostało uwiecznione na obrazie.

W tym czasie w Anglii zaczęto hodować mopsy, a rasa ta na dobre zagościła w sercach dam z bogatych i wpływowych domów.

Nowe kolory, pierwsze księgi hodowlane mopsów i nowa moda na mopsy wśród mieszczaństwa w latach 1815-1848

W pierwszej połowie XIX wieku wśród europejskiej klasy średniej modne było posiadanie mopsów. Do 1877 roku w Anglii znane były prawie wyłącznie psy o jasnym umaszczeniu, dopiero w 1877 roku sprowadzono z Chin czarne mopsy z małymi białymi znaczeniami. W pierwszej księdze hodowlanej angielskiego Kennel Clubu, założonego w 1871 roku, było już 66 wpisów poświęconych mopsom.

Później rozwinęły się dwie konkurujące ze sobą linie hodowlane mopsów: Willoughby (zwierzęta te miały szare umaszczenie z białymi znaczeniami, były większe i lżejsze, z mniejszymi oczami) i Morrisons (te mopsy wywodziły się od mopsów holenderskich i dlatego miały pomarańczowo-morelowe umaszczenie oraz bardziej przysadzistą sylwetkę). Linie te były później ze sobą krzyżowane.

Kiedy mops dotarł do "zwykłych ludzi", stał się grubym psem samotnych pań i jego popularność zmalała tak, że prawie wyginął.

Pierwszy retro-mops pojawia się już w latach 20-tych XX wieku, ale nie wypiera mopsów z krótkimi głowami 

W latach 20-tych XX wieku, w celu zachowania populacji, krzyżowano mopsy z pinczerami i ratlerkami, dzięki czemu uzyskano zdrowsze psy o dłuższym pysku. Ich popularność w Europie wzrosła ponownie po I wojnie światowej. 

Niestety, krótkogłowe, krępej budowy psy znów stały się obiektem pożądania i począwszy od lat 80-tych XX wieku mopsy wróciły do mody.

Powrót retro-mopsa około roku 2000

Od 2000 roku, z powodu bardzo krótkiej kufy, krępej budowy i związanych z tą budową problemów zdrowotnych tej rasy, pojawiły się różne trendy w hodowli mające na celu powrót do zdrowszych, lżejszych zwierząt z dłuższymi kufami: tak powstał "retro-mops".

Z tego względu trudno mówić o mopsie jako takim, ponieważ również w przypadku tej rasy istnieje kilka linii różniących się budową, temperamentem i charakterem.

Mops - podsumowanie

Wspaniały charakter w często schorowanym ciele

Mopsy są bardzo miłe, cierpliwe i spokojne i uwielbiają towarzyszyć swoim właścicielom. Ich okazjonalny upór może być uroczy lub irytujący, w zależności od sytuacji. Ich charakter sprawia, że są idealnymi psami do towarzystwa, mają długą historię i wielu sławnych miłośników.

Mają krótką, pomarszczoną twarz z dużymi oczami, które są dla wielu ludzi atrakcyjne ze względu na "dziecięcy" wygląd. Niestety hodowla mopsów o takim wyglądzie bardzo często odbywa się kosztem zdrowia zwierząt.

Powinno nam dać do myślenia to, że wiele linii lotniczych nie przewozi już psów z krótkimi głowami w luku bagażowym, a w Holandii do hodowli dopuszczane są tylko mopsy z kufą o długości jednej trzeciej długości głowy.

Aby znaleźć zdrowego mopsa, który będzie mógł w pełni cieszyć się życiem, warto kupować szczenięta z renomowanej hodowli: mopsy z dłuższym pyskiem lub retro-mopsy.

Przepisy

Większość linii lotniczych zezwala na przewóz psów z krótkimi kufami na pokładach samolotów tylko w ograniczonym zakresie

Psy z krótkimi pyskami, takie jak mops, nie są już przewożone w luku bagażowym przez wiele linii lotniczych, ponieważ mają problemy z oddychaniem. Stres, wahania temperatury i ciśnienia w samolocie stanowią zagrożenie dla zdrowia i mogą nawet doprowadzić do śmierci mopsa.

Ale nawet jeśli linia lotnicza przewozi mopsy, a większość mopsów może nadal latać w kabinie ze względu na swoją wagę (w przypadku większości linii lotniczych dopuszczalna waga wynosi do 8 kg), powinieneś dokładnie przemyśleć, czy nie będzie to zbyt duży stres dla twojego psa.

W Holandii nie wolno już hodować psów z krótkimi pyskami

W Holandii w czerwcu 2019 roku zakazano hodowli psów z krótką kufą. Psy krótkopyskie to psy, u których długość pyska wynosi mniej niż jedną trzecią długości głowy. Ponieważ nos u mopsów zazwyczaj w ogóle nie występuje, holenderski związek hodowlany "Commedia", który jest częścią "Raad van Beheer", czyli holenderskiego związku kynologicznego, zaprzestał na razie hodowli mopsów i opracowuje nowe strategie hodowlane. Posiadanie mopsów nie jest zakazane w Holandii.

Również w innych krajach obrońcy praw zwierząt słusznie nalegają na wprowadzenie podobnego prawa.

 

DigiDogs w innych krajach i językach:
Copyright © 2021 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Stopka redakcyjna - Polityka prywatności