Ale spojrzenie!

Maltańczyk

Te białe piękności są inteligentne, chętnie się bawią i przytulają

Maltańczyki to włoska rasa małych psów. Są one bardzo wpatrzone w swoich ludzi, ciekawe świata i chętne do zabawy. Jako małe, niewiele szczekające pieski, maltańczyki dobrze nadają się dla rodzin i do mieszkania. Jak na swoją wielkość, są dość zdrowe i tracą niewiele włosów, co czyni je atrakcyjnymi dla alergików. Jedyna wada: ich długie, białe włosy wymagają codziennej pielęgnacji i zostawianie ich samych wymaga treningu.

Najważniejsze fakty

  • Lojalny i wierny pieszczoch = nie lubi zostawać sam
  • Pewny siebie, odważny = bywa uparty
  • Figlarny, żywy, ciekawski = przeciwieństwo nudy
  • Inteligentny, szybko się uczy = wymaga konsekwentnego wychowania
  • Białe, długie, jedwabiste włosy = czasochłonna pielęgnacja
  • Przyjazny dla dzieci, mały = może być zbyt delikatny

Maltańczyk - profil rasy

Wielkość
20,0 - 25,0 cm
Waga
3,0 - 4,0 kg
Długość życia
13 - 15 lat
Klasyfikacja
pies ozdobny i do towarzystwa
Pochodzenie
Włochy
Sierść
bardzo długa, biała szata
Charakter
przyjacielski, ciekawski i figlarny

Charakter

Żywy, delikatny, bardzo spokojny i inteligentny?

Maltańczyki zaliczane są do biszonów, co z języka francuskiego oznacza po prostu psy do towarzystwa. Przodkowie maltańczyków przez stulecia nie mieli innych zadań niż być czułymi towarzyszami swoich właścicieli.

Bardzo dawno temu maltańczyki wykorzystywano prawdopodobnie do łapania szczurów i myszy, ale obecnie nie mają już tego instynktu.

Wzorzec rasy nie zdradza niestety wielu szczegółów dotyczących charakteru i usposobienia tych małych, białych piesków: „Żywy, delikatny, bardzo spokojny i inteligentny”. To brzmi jak marzenie, ale czego naprawdę spodziewać się po maltańczykach? I czy „żywy” i „bardzo spokojny” nie wykluczają się nawzajem?

Nawet maltańczyk nie w każdej sytuacji zachowuje spokój

Maltańczyki są bardzo wiernymi psami i najchętniej zawsze i wszędzie towarzyszyłyby swoim właścicielom. To sprawia, że są chętnie wybieranymi psami do towarzystwa. Maltańczyki to pieszczochy, które uwielbiają być głaskane i towarzyszyć swojego człowiekowi w drzemce na kanapie. Pozostawianie ich samych trzeba ćwiczyć i może się to okazać wyzwaniem nawet dla doświadczonych psiarzy. Nie ma wtedy śladu po spokojnym piesku. Mimo, że takiego małego pieska prawie wszędzie można ze sobą zabrać, warto od małego ćwiczyć z nim zostawanie w domu bez ludzi.

 

Spotkania z innymi psami mogą przebiegać mniej spokojnie, gdy maltańczyk nie został dobrze wychowany. Wita się wtedy z innymi psami w sposób bardzo radosny, ale żywiołowy. Maltańczyki nie mają co prawda skłonności do ujadania, ale mogą dawać wyraz swojej radości lub chęci dostania się do innych psów poprzez szczekanie na smyczy.

Bardzo inteligentne psy - brzmi dobrze, ale często oznacza to również wyzwanie

Wiele maltańczyków chętnie współpracuje z ludźmi i szybko się uczy. Dla doświadczonych właścicieli psów pojętność maltańczyków to niewątpliwa zaleta, ale mniej doświadczonych psiarzy maltańczyki mogą szybko owinąć sobie wokół palca, jeśli nie będą oni wystarczająco konsekwentni.

To może prowadzić do tego, że maltańczyk będzie żebrał przy stole lub ukradnie jedzenie przeznaczone dla ludzi, ponieważ są to małe łakomczuchy. Maltańczyki szybko uczą się, jak dostać od swojego właściciela to, czego w danym momencie chcą. Dlatego tak ważne jest ich odpowiednie wychowanie. Smakołyki dobrze nadają się do pozytywnego szkolenia maltańczyków. Maltańczyki mogą stać się bardzo uparte i zawzięte, gdy na zbyt wiele im się pozwala.

Maltańczyki są co prawda małe, ale potrafią być bardzo pewne siebie

Nie widać tego po nich na pierwszy rzut oka, ale maltańczyki potrafią być bardzo odważne i pewne siebie. Jak inne małe psy, myślą, że są większe, niż są w rzeczywistości. To może prowadzić do niepożądanych zachowań i być uciążliwe w niektórych sytuacjach.

Ich odwaga i pewność siebie czyni z nich uważne psy pilnujące, które zapowiadają obcych. To może być pożądana cecha, która jednak niekontrolowana może prowadzić do tego, że maltańczyki będą nieufne wobec obcych lub np. również w restauracji będą zapowiadać wszystkich wchodzących. To jednak wyłącznie kwestia wychowania i nie musi dotyczyć każdego psa tej rasy.

Ich odwaga w stosunku do dużych psów może być dla nich niebezpieczna. Dobrze wychowany maltańczyk nie powinien rzucać się w stronę nieznanych, dużych psów, a bawić może się ze spokojniejszymi psami.

Żywe i figlarne maltańczyki cieszą się również z zadań do wykonania

Maltańczyki są bardziej wytrzymałe i odporne niż na to wyglądają i kochają zabawę, zarówno z ludźmi jak i innymi psami. W ten sposób świetnie pozbywają się nadmiaru energii, co pozwala im zachować równowagę. Maltańczyki nie potrzebują kilkugodzinnych spacerów, ale cieszą się ze spacerów bez smyczy, podczas których mogą spotkać się z innymi psami.

Nadają się również do dyscyplin sportowych, takich agility (są również warianty dla małych ras) czy obedience. Chętnie także uczą się sztuczek. Maltańczyki mają bardzo dobry węch, co może pomóc im przy szukaniu czy aportowaniu.

Małe psy nie zawsze są poważnie traktowane, a szkoda. Maltańczyki to nie tylko urocze pieszczochy, lecz również bardzo pojętne i inteligentne psy. Dlatego warto zainwestować czas w ich konsekwentne wychowanie i aktywności, aby cieszyć się potem beztroskim i radosnym życiem z psem o dobrych manierach.

Inteligencja

Maltańczyki to inteligentne, małe psy

Koncentracja

Maltańczyki są inteligentne i łatwo je wyszkolić. Smakołyki, zabawa i pozytywna motywacja świetnie sprawdzają się przy ich szkoleniu. Te małe pieski mają jednak również silną osobowość i czasami potrafią być uparte.

Energia

Maltańczyki są pełne energii i rozbawione i potrzebują swojej codziennej porcji wybiegania się na świeżym powietrzu i kontaktu z innymi psami.

Nie potrzebują one jednak długich wędrówek.

Nakład czasu

Ile czasu dziennie potrzebuję dla mojego maltańczyka?

Maltańczyki są małe i pogodne i potrzebują spaceru kilka razy dzienne oraz kontaktu z innymi psami.

Ponieważ są inteligentne, dobrze robi im sport dla psów. Jeśli nie możesz swojego maltańczyka wszędzie ze sobą zabierać i musi on zostawać sam w domu, warto go możliwie wcześnie zacząć małymi krokami do tego przyzwyczajać.

Pielęgnacja przeważnie długich, białych włosów wymaga czasu i uwagi: maltańczyki należy codziennie czesać i szczotkować.

Szkolenie

Maltańczyki to bystre psy, które chcą się podobać swoim właścicielom. To wielkie pieszczochy, a jednocześnie ruchliwe czworonogi, które uwielbiają również zabawę, dokazywanie i zadania.

Poniższe psie sporty i aktywności sprawią twojemu maltańczykowi i tobie wiele radości:

  • Agility dla małych psów
  • Obedience
  • Dogdancing czyli taniec z psem
  • Nauka różnych sztuczek
  • Szukanie i aportowanie, np. trening z torebką na przysmaki (dummy)
  • Maltańczyki nadają się również jako psy terapeutyczne

Do mieszkania?

Czy maltańczyki nadają się do życia w mieszkaniu?

Ze względu na swoje niewielkie rozmiary i przyjazny charakter, maltańczyki bardzo dobrze nadają się do życia w mieszkaniu. Regularny ruch i kontakt z innymi psami to oczywiście warunki konieczne.

Bycie samemu w mieszkaniu powinno zostać wcześnie i starannie wyćwiczone, ponieważ maltańczyki są bardzo przywiązane do swoich właścicieli i może stać się to w tym przypadku ich słabością. 

Choć maltańczyki nie mają tendencji do wycia i ujadania, potrafią być dość czujne. Aby uniknąć problemów z sąsiadami, należy zawczasu wychować maltańczyka i oduczyć go wycia.

Mieszkanie ze schodami

Codzienne pokonywanie dużej ilości schodów nie jest zdrowe dla żadnego psa. Jeśli jednak do mieszkania prowadzą schody, maltańczyka można łatwo wziąć na ręce. Jest to konieczne w przypadku szczeniaków i młodych psów, jak również u psów w starszym wieku lub schorowanych.

Właściciel mieszkania lub wspólnota mieszkaniowa, a pies w domu

Zasadniczo właściciel wynajmowanego mieszkania ma prawo umieścić zakaz lub ograniczenia w trzymaniu zwierząt w umowie najmu. Jeśli takiego zapisu w umowie najmu nie ma, lokator ma prawo mieć psa i nie musi pytać właściciela o zgodę. W ramach dbania o dobre relacje z właścicielem mieszkania, warto mimo wszystko poinformować go o planach zakupu czy adopcji psa.

Nawet jeśli jesteś właścicielem mieszkania, powinieneś upewnić się, czy wspólnota właścicieli lub spółdzielnia mieszkaniowa w regulaminie porządku domowego nie poczyniła jakiś ograniczeń dotyczących trzymania psów w lokalach.

Wierność i przywiązanie

Maltańczyki to bardzo wierne małe pieski, które najchętniej zawsze i wszędzie towarzyszyłyby swojemu właścicielowi.

Instynkt łowiecki

Bardzo dawno temu przodkowie maltańczyka zajmowali się prawdopodobnie łapaniem szczurów i myszy. Było to jednak tak dawno temu, że obecnie instynkt łowiecki nie jest już u maltańczyków wykształcony.

Oczywiście, ciekawość i chęć zabawy mogą prowadzić do biegania za ptakami, wiewiórkami i kotami, ale instynkt łowiecki w sensie faktycznym jest im obcy.

Maltańczyki mają jednak dobrze rozwinięty zmysł węchu i lubią podążać za swoim nosem na otwartych przestrzeniach, ale to powinno być łatwe do opanowania, gdy nauczymy naszego maltańczyka przychodzenia na zawołanie.

Znoszenie samotności

Jako psy do towarzystwa, maltańczyki to pieszczochy cieszące się z bliskości swoich ludzi. Konsekwencją tego jest niestety fakt, że nie lubią zostawać same. Żaden pies nie lubi zostawać sam, ale rasy psów do towarzystwa, takich jak maltańczyk, były przez wieki przyzwyczajone do przebywania ze swoimi ludźmi przez cały dzień.

Dlatego samodzielne zostawanie w domu powinniśmy trenować z maltańczykami wcześnie, z mnóstwem cierpliwości, ale i konsekwencji. Jeśli przesadzić ze szkoleniem malucha, pojawią się lęki, jeśli nie będziesz ćwiczyć, nigdy się nie nauczy.

Żaden pies nie powinien zostawać sam w domu dłużej niż cztery godziny.

Szczekanie

Maltańczyki nie mają naturalnej skłonności do szczekania czy wycia. Jednak każdy pies jest inny i to, jak często pies szczeka, jest zawsze kwestią wychowania.

Maltańczyki bywają czujne i zdarza im się szczekać przy obcych odgłosach lub podczas zabawy z innymi psami.

Czujność

Maltańczyki bywają czujne i zdarza im się zapowiadać przybycie obcych szczekaniem.

Obrońca

Z powodu swojej grzecznej i powściągliwej natury i swoich niewielkich rozmiarów maltańczyki nie są dobrymi obrońcami.

Inne psy

Maltańczyki są zazwyczaj otwarte, przyjaźnie nastawione do innych psów i chętne do zabawy z nimi. Pod warunkiem, że ich socjalizacja przebiegała prawidłowo i nie miały żadnych złych doświadczeń, są bardzo nieskomplikowane w kontaktach z innymi psami.

Ze względu na ich mały rozmiar należy jednak chronić je przed psami, które są zbyt duże lub zbyt żywiołowe. Najlepszym sposobem na to jest zagrodzenie drogi dużym psom i zapewnienie maltańczykowi ochrony między nogami. Na ręce brać go powinniśmy tylko w ostateczności, ponieważ może wtedy zacząć ujadać.

Inne zwierzęta

Maltańczyki prawie nie posiadają instynktu łowieckiego i są zazwyczaj przyjaźnie nastawione do innych zwierząt. Czy maltańczyk będzie się z innymi gatunkami zwierząt dobrze dogadywał, zależy wyłącznie od jego socjalizacji. 

Jeśli kot jest już przyzwyczajony do psów, nie powinno być zagrożenia również dla maltańczyka. Podobnie jest z zającami i dużymi królikami. Jednak bardzo małe gryzonie bywały w przeszłości ofiarami maltańczyków i nigdy nie należy zostawiać ich z nimi samych.

Dzieci

Maltańczyki są niezwykle przyjaznymi i towarzyskimi psami, które są bardzo skore do zabawy. Dlatego też większość maltańczyków bardzo dobrze dogaduje się z dziećmi, chętnie się z nimi bawi lub uczy się od nich sztuczek.

Dzieci nie powinny być jednak zbyt małe i powinny być nauczone, jak obchodzić się z psami. Powinny pozwolić maltańczykowi odpocząć i nie przeszkadzać mu, gdy leży na swoim miejscu lub je. Nie powinny też traktować malucha jak zabawki i nosić go cały czas na rękach. Najlepiej zabrać dzieci do szkoły dla psów i umożliwić im naukę razem z psem.

Maltańczyki są za drobne, aby przewrócić małe dziecko, ale z drugiej strony przy swojej wadze 3-4 kg są też dość delikatne, więc należy je chronić przed zbyt małymi lub zbyt żywiołowymi czy wylewnymi dziećmi.

Małe dzieci zasadniczo nie powinny zostawać same z psami.

Obcy

Maltańczyki są zazwyczaj przyjazne i ciekawskie w stosunku do obcych. Mogą jednak wykazywać również pewną rezerwę lub czujność. Przy dobrej socjalizacji dobrze dogadują się nawet z nieznajomymi.

Krótka charakterystyka

Charakter
Inteligencja
Koncentracja
Energia
Szkolenie
Wierność
Szczekanie
Czujność
Odpowiedni
do mieszkania
na polowanie
Znoszenie samotności
Obrońca
dla początkujących
Dobrze dogaduje się z
innymi psami
innymi zwierzętami
dziećmi
obcymi

Zdrowie i pielęgnacja

Niebezpieczny trend - miniaturki

Maltańczyki to stosunkowo zdrowa rasa psów, która jest bardziej wytrzymała niż na to wygląda ze względu na swoje rozmiary. Jednak nawet ta rasa ma swoje słabe strony, które mogą negatywnie wpływać na zdrowie psa. Zwróć uwagę na następujące aspekty i poproś hodowców o wyniki badań i testy psich rodziców. Co najmniej matkę psa powinieneś mieć możliwość zobaczyć na własne oczy.

Chcesz mieć zdrowego i silnego maltańczyka? W takim razie uważaj na maltańczyki miniaturowe i maltańczyki o zbyt krótkich kufach.

Maltańczyki miniaturowe często są niestety bezlitośnie wynaturzonymi stworzeniami skazanymi na krótkie życie w mękach. Dzieje się tak dlatego, że ze zbyt małej puli genów dobierane są najsłabsze i najmniejsze zwierzęta, bez względu na ich stan zdrowia. Przy miniaturyzacji mogą wystąpić następujące problemy zdrowotne:

  • Otwarte ciemiączko, chroniczne bóle głowy, a nawet wodogłowie, ponieważ płyn mózgowo-rdzeniowy nie może już krążyć
  • Każde małe uderzenie w głowę może zranić lub zabić małego psa
  • Oczy, które są zbyt duże i wystające, mogą zostać szybko zranione i są podatne na choroby
  • Szkielet i kręgosłup nie są zdrowo rozwinięte, co powoduje ból, problemy ze stawami i krążkami międzykręgowymi
  • Małe narządy nie mogą już prawidłowo funkcjonować, mały przewód pokarmowy często ma problemy, podobnie jak wątroba i serce
  • Dreszcze, ponieważ temperatura ciała jest zbyt niska lub występuje hipoglikemia. Układ nerwowy również może być uszkodzony
  • Wyjątkowa wrażliwość na ciepło i zimno, pieski te szybciej doznają udaru cieplnego, gdyż nie potrafią regulować temperatury ciała, a także bardzo szybko się wychładzają
  • Wady zębów i zgryzu, ponieważ zęby są zdecydowanie za duże i jest ich za dużo. Prowadzi to do zniekształceń szczęki. Często konieczne są bolesne zabiegi stomatologiczne
  • Obszar szyi jest niestabilny i może dojść do zapadnięcia się tchawicy, co grozi uduszeniem

To tylko niektóre z patologicznych zmian spowodowanych nieodpowiedzialną miniaturyzacją. Czy chcesz żyć w ciągłym strachu, że twój mały piesek zrobi sobie krzywdę, jego organy zawiodą lub się udusi?

Maltusie z krótką kufą cierpią na wiele problemów zdrowotnych

Krótkogłowie z kufą, która jest mniejsza niż jedna trzecia głowy, prowadzi do typowych chorób, zwłaszcza układu oddechowego, chorób oczu, problemów stomatologicznych, ale także problemów skórnych i żołądkowych. Zwierzęta nie są zbyt wytrzymałe i dużo śpią. Objawy nasilają się podczas upałów i mrozów. Możliwe konsekwencje zdrowotne:

  1. Brachycefaliczny zespół oddechowy
    Górne drogi oddechowe są zbyt krótkie, zatoki nosowe, krtań i podniebienie miękkie nie są normalnie rozwinięte. Często konieczna jest operacja, aby pies mógł normalnie oddychać. Im wcześniej zostanie podjęte leczenie, tym lepiej. W przeciwnym razie może dojść do problemów z krtanią, a nawet do zapadnięcia krtani. Zespół ten może również prowadzić do podrażnienia błon śluzowych i wyściółki żołądka.

  2. Choroby oczu
    Ze względu na odsłonięte oczy, są one bardziej podatne na urazy i choroby:
    - Syndrom keratopatii ekspozycyjnej: urazy i zapalenia oczu
    - Zespół suchego oka, „suche oko”
    - Entropion, entropium – podwinięcie powieki
    - Ektropion, ektropium – odwinięcie powieki
    - Pierwotne zwichnięcie soczewki
    - Zaćma (katarakta)
    - Nieprawidłowości rzęs (rosnące do wewnątrz lub na zewnątrz)
    - Wypadnięcie gruczołu trzeciej powieki (wiśniowe oko)
  3. Problemy stomatologiczne
    Ze względu na skróconą głowę, która jednak musi pomieścić całe uzębienie, dochodzi do wad zgryzu, chorób zębów i wad rozwojowych szczęki.
  4. Problemy skórne
    Jeśli skóra pyska marszczy się, w zmarszczkach może szybko rozwinąć się zapalenie skóry. Nie dotyczy to jednak raczej maltańczyków.
  5. Silna wrażliwość na temperaturę
    Ponieważ rasy krótkoczaszkowe nie potrafią dobrze regulować temperatury ciała, mają problemy, gdy jest im za gorąco lub za zimno. W upale mogą szybko doznać udaru cieplnego, a w zimnych temperaturach nasilają się ich problemy z oddychaniem.

Jak kupić zdrowe szczenię maltańczyka

Jakie są zdrowe wymiary maltańczyka i jak długi powinien być pysk?

  1. Zwróć uwagę, żeby wzrost rodziców szczeniaka wynosił ponad 22 cm, a waga powyżej 3 kg i nie kupuj mniejszych psów.
  2. Upewnij się, że kufa rodziców jest zdrowej długości: powinna wynosić jedną trzecią długości głowy z boku i nie powinna być krótsza.
  3. Poproś hodowców o świadectwa zdrowia lub wyniki badań rodziców.
  4. Przyjrzyj się uważnie rodzicom lub przynajmniej matce szczenięcia i poproś o pisemne informacje o ojcu.

Ze względu na ich zdrowie nie kupuj maltańczyków miniaturek i tych ze zbyt krótkimi pyskami. Nie wspieraj pseudohodowli.

Wytrzymałość

Mimo swojej niewielkiej wagi, maltańczyki to krzepkie i wytrzymałe psy. Są jednak drobne i oczywiście bardziej delikatne i kruche niż większe rasy psów.

Choroby

Następujące choroby występują u maltańczyków częściej niż u innych ras psów:

  • Przetrwały przewód tętniczy (PDA)
  • Zwichnięcie rzepki
  • Wnętrostwo u psów
  • Zespolenie wrotno-oboczne (choroba wątroby)
  • Zespół drżenia białych psów (WSDS)
  • Niedomykalność zastawki mitralnej (choroba serca)
  • Głuchota i ubytek słuchu
  • Zapalenie gruczołów łojowych (choroba skóry)
  • Następujące choroby oczu:
    • Zapalenie oczu z powodu wpadających do oczu włosów
    • Jaskra
    • Postępujący zanik siatkówki
    • Dysplazja siatkówki
    • Zespół suchego oka, „suche oko”

 

Znoszenie upału

Maltańczyki na ogół dobrze znoszą wyższe temperatury. Ich włos ma niewiele lub nie ma w ogóle podszerstka i jeśli jest długi, to bardzo dobrze chroni je przed słońcem i upałem. Mimo to, nie należy ich oczywiście narażać na nadmierne ciepło i nigdy nie wolno zostawiać psa samego w samochodzie na słońcu.

Znoszenie zimna

Ponieważ maltańczyki nie mają podszerstka i są dość lekkie, źle znoszą zimno i szybko się wychładzają. W niskich temperaturach należy je zatem chronić, np. sprawiając im odpowiedni płaszcz i pozostając w ruchu. Nie należy zostawiać mokrego maltańczyka w zimnym samochodzie, szczególnie w chłodne dni trzeba je szybko wysuszyć.

Pielęgnacja

Pielęgnacja maltańczyka skupia się głównie na długim, białym włosie i na oczach. Sierść musi być regularnie czesana, aby uniknąć kołtunów, ponieważ maltańczyki mają krótkie nogi i ich długie włosy często znajdują się blisko ziemi, co niestety sprzyja brudzeniu i zamoczeniu.

Sierść może drażnić oczy i sprawiać, że będą one podatne na łzawienie. Prowadzi to do stanów zapalnych oczu i niechcianych zacieków pod oczami. Dlatego sierść wokół oczu powinna być przycinana tak, aby nie podrażniała oczu. Niektórzy używają również spinek do włosów. Futro pod oczami powinno być regularnie czyszczone, np. wilgotną szmatką.

Kąpiel

Ze względów zdrowotnych żaden pies nie musi być regularnie kąpany.

Wyjątkiem mogą być choroby skóry lub zakażenia pasożytnicze.

Ale w przypadku psa o śnieżnobiałej, zwykle długiej sierści, która ma tendencję do kołtunienia się, comiesięczna kąpiel może być całkiem rozsądna.

Wielu właścicieli maltańczyków ciężko znosi błotniste pory roku, ponieważ ich żywiołowi towarzysze są stworzeni do wygłupów na zewnątrz, ale wyglądają potem jak małe świnki. Codzienna kąpiel nie jest zdrowa dla skóry, w normalnym przypadku powinno wystarczyć wytarcie „podwozia” psa mokrym ręcznikiem po spacerze. Jeśli już musisz wykąpać psa, użyj łagodnego i naturalnego szamponu dla psów z niewielką ilością składników. Powinien być on dostosowany do pH skóry psa. Niestety, szampony dla ludzi nie są odpowiednie dla psów, ponieważ ludzie mają inne pH.

Czesanie i szczotkowanie

Już jako szczeniaki maltańczyki powinny być przyzwyczajane do codziennego czesania i szczotkowania. W zależności od długości jedwabistej sierści, codzienne szczotkowanie i czesanie może być niezbędne, aby zapobiec kołtunom. Dlatego wielu hodowców uważa, że na pielęgnację długowłosego maltańczyka należy zaplanować 10-15 minut dziennie.

Linienie

Maltańczyki nie linieją, nie mają podszerstka i nie podlegają corocznej wymianie sierści.

Strzyżenie i trymowanie

W hodowlach, a zwłaszcza na wystawy, jedwabisty biały włos maltańczyka nie powinien być skracany. Jednak prywatni właściciele maltańczyków, którym nie chce się regularnie czesać sierści, chętnie ją od czasu do czasu obcinają. Należy podkreślić, że sierść maltańczyka nie powinna być strzyżona, ponieważ może jej to zaszkodzić, a ponadto nie chroni wtedy psa w wystarczającym stopniu np. przed promieniami słonecznymi. Natomiast regularne skracanie włosów wokół oczu i wokół odbytu może być bardzo wskazane zarówno z punktu widzenia zdrowia, jak i higieny.

Regularne strzyżenie sierści pod łapami i wokół łap chroni przed nieprzyjemnym kołtunieniem oraz gromadzeniem się brudu i wilgoci.

Odpowiedni dla alergików

Maltańczyki nie podlegają sezonowym zmianom sierści i nie mają podszerstka. W związku z tym prawie w ogóle nie tracą włosów i są uważane za lepiej tolerowane przez alergików niż rasy psów liniejących. Niestety, to nie jest jedynym czynnikiem decydującym o tym, czy jesteś uczulony na psa. 

Dlatego lepiej jest sprawdzić, jak reagujesz na konkretną rasę psa lub najlepiej na wybranego przez ciebie psa. Żaden pies nie jest bowiem w 100% hipoalergiczny, a na pewno nie chcesz być zmuszony do oddania psa z powodu alergii.

Polecany artykuł:

Psy dla alergików: Życie z psem mimo alergii

 

Ślinienie się

Maltańczyki nie mają tendencji do nadmiernego ślinienia.

Zdrowie i pielęgnacja w skrócie

Zdrowie
Wytrzymałość
Znoszenie upału
Znoszenie zimna
Choroby
Dla alergików
Pielęgnacja
Kąpiel
Czesanie
Linienie
Strzyżenie
Ślinienie się

Żywienie

Uwaga nadwaga!

Dieta maltańczyka ma bardzo duży wpływ na jego zdrowie. Dlatego tak ważna jest naturalna i zrównoważona dieta. 

Wiele maltańczyków uwielbia jeść, dlatego należy regularnie kontrolować wagę psa. Przy ich długiej i gęstej sierści, wahania wagi mogą bowiem w przeciwnym razie pozostać niezauważone.

Uważaj także na smakołyki: dla nas mogą wydawać się niewielkie, ale dla drobnego maltańczyka stanowią już często mały posiłek.

 

Łakomstwo

Czy maltańczyki są żarłokami?

Maltańczyki uwielbiają jeść, a ze względu na swoje niewielkie rozmiary potrzebują bardzo mało pokarmu.

Ilość karmy powinna być zawsze proporcjonalna do wysiłku fizycznego i wielkości psa. Najlepiej jest regularnie kontrolować wagę psa, ponieważ przy długiej sierści nie widać zbyt dobrze wahań wagi.

Uwaga: wiele maltańczyków uwielbia podkradać jedzenie.

Wygląd

Małe psy z długimi, jedwabistymi, białymi włosami i oczami jak węgielki

Maltańczyki to małe, białe, żywe psy z dużymi, okrągłymi, ciemnymi oczami. Według wzorca powinny mierzyć od 20 do 25 cm i być przy tym ok. 1/3 dłuższe niż wysokie.

Ich waga wynosi zaledwie od 3 do 4 kg i ze względów zdrowotnych nie powinna wynosić mniej niż 3 kg.

Charakterystyczne dla maltańczyków są ich długie, gładkie i białe włosy, bez podszerstka.

Maltańczyki prawie zawsze są białe, blady odcień kości słoniowej jest dopuszczalny, ślad blado-pomarańczowego odcienia jest tolerowany, ale niepożądany.

Ich ogon osadzony jest w poziomie zadu, tworzy pojedyncze, duże zagięcie nad plecami i jest pokryty długimi włosami. Uszy są osadzone wysoko na głowie i przylegają do boków czaszki.

Kolor oczu

Maltańczyki mają bardzo ciemne, prawie czarne oczy.

Sierść

Maltańczyki mają bardzo gęste, ciężkie i jedwabiste włosy, które według wzorca rasy powinny być bardzo długie. Włosy maltańczyków wymagają intensywnej pielęgnacji.

Włosy maltańczyków nie ulegają linieniu, stąd prawie nie gubią one włosów i mogą dzięki temu być dobrą opcją dla alergików.

Okrywa włosowa maltańczyków powinna być gładka, włosy nie powinny być kręcone czy kędzierzawe. Kępki lub kosmyki są dopuszczalne jedynie na kończynach przednich, od łokcia do łapy oraz na kończynach tylnych, od kolana do łapy.

Maltańczyki nie mają podszycia, co prowadzi do tego, że w zimie przy niskich temperaturach często marzną. Dlatego w przypadku tych małych psów w zimie może przydać się kurtka lub płaszcz, żeby zapobiec wyziębieniu.

Maść

Jakiego koloru może być maltańczyk?

Według standardu rasy włos maltańczyka powinien być czysto biały. Dopuszczalny jest także blady odcień kości słoniowej.
Poza tym tolerowany, ale niepożądany jest ślad blado-pomarańczowego odcienia.

Historia i pochodzenie

W obszarze Morza Śródziemnego małe psy są popularne już od tysięcy lat

Wzorzec FCI

Numer: 65

Pochodzenie

Włochy

Historia

Biszony, małe, zwykle jasnej maści psy, były znane we wschodnim obszarze Morza Śródziemnego już ok. 1000 r. p.n.e., gdy ten obszar został skolonizowany przez Fenicjan. To, czy te małe, białe psy trafiły tam z żeglującymi Fenicjanami i pochodzą z innych krajów, np. ze starożytnego Egiptu, nie zostało naukowo udowodnione.

Ponoć jednak już w starożytnym Egipcie pojawiły się ilustracje przedstawiające podobne psy. Pewne jest, że podobne, małe psy żeglowały przez cały świat i osiągały później w handlu wysokie ceny. Pewne jest również, że początkowo te małe pieski miały za zadanie łapanie szczurów, myszy i innych gryzoni, ale już wkrótce stały się pieskami do towarzystwa bogatych, pięknych i możnych tego świata.

Nie można więc dokładnie odtworzyć pochodzenia maltańczyków, ale istnieje kilka bardzo interesujących historycznych wzmianek i opisów:

  • Archeolodzy znaleźli w grobowcu faraona Ramzesa II (1301-1225 r. p.n.e.) małe, kamienne statuetki psów, przypominające wyglądem małe biszony.
  • Arystoteles (384-322 p.n.e.) wspomina w swoim spisie psów europejskich „Historia animalium” o rasie małych piesków, którą nazywa „canes melitenses”.
  • I w. n.e.: rzymski gubernator Malty Publiusz tak bardzo kochał swoją suczkę rasy maltańczyk o imieniu „Issa”, że zlecił poecie Marcjalisowi napisanie o niej wiersza. Namalowano również portrety tej psiej damy.
  • Renesans (XV i XVI w.): Na wielu obrazach znajdują się bardzo podobne do Maltańczyków małe, białe psy, które towarzyszą szlachciankom.
  • 1570: Dr John Caius (1510-1573) pisze pierwszą rozprawę o psach w Anglii i opisuje w niej również maltańczyki.
  • 1830: w Anglii występuje rasa maltańczyk-terier.
  • 1862: w Wielkiej Brytanii zorganizowana zostaje pierwsza wystawa maltańczyków, które prawdopodobnie trafiły tam przez Maltę i od tego czasu były tam hodowane.
  • 1877: maltańczyki trafiają do USA.

Maltańczyki - pieski salonowe bogatych, pięknych i możnych tego świata
Biszon to nic innego jak pies do towarzystwa i właśnie taką rolę odgrywały maltańczyki i ich przodkowie najpóźniej od czasów renesansu. Towarzyszyły one swoim zwykle zamożnym właścicielkom szlacheckiego pochodzenia przez prawie cały dzień i często siedziały u nich na kolanach. Wierzono również, że łagodzą bóle brzucha, co zapewne miało związek z rozgrzewającym efektem, gdy maltańczyk leży na brzuchu człowieka.

A propos ciepła: podobno zamożne damy upodobały sobie maltańczyki również dlatego, że ściągały one na siebie ich pchły. Psy mają wyższą temperaturę ciała niż ludzie i dlatego silniej przyciągają do siebie pchły.

Maltańczyk najbogatszym psem świata

Maltańczyk o imieniu „Trouble” był pieskiem do towarzystwa miliarderki Leony Helmsley, która zmarła w 2007 roku. Była ona żoną nowojorskiego potentata na rynku nieruchomości i w związku z tym niezbyt lubianą osobą. Z powodu oszustw podatkowych siedziała nawet półtora roku w więzieniu. Po jej śmierci jej maltańczyk odziedziczył ponad 8 milionów euro.

Maltańczyk w Księdze rekordów Guinnessa

Należąca do Wendy Diamond suczka rasy maltańczyk o imieniu „Lucky Diamond” trafiła do Księgi rekordów Guinnessa jako zwierzę, które zostało sfotografowane z największą liczbą wielkich gwiazd estrady i ekranu. W swojej kolekcja suczka miała zdjęcia z gwiazdami, takimi jak: Kristen Stewart, Snoop Dogg, Hayden Panettiere, Richard Branson i Betty White.

Maltańczyki jako lekarstwo na ból brzucha

Niesamowite. Rzymski uczony Pliniusz (ok. 23-79) pisał o przodkach maltańczyków, że są oni niewiele więksi od wiewiórek i świetnie nadają się do leczenie problemów żołądkowych - wystarczy położyć takiego psa na bolącym brzuchu. Pliniusz twierdził dodatkowo, że psy przejmują chorobę człowieka i po jego ozdrowieniu same umierają, co brzmi dość makabrycznie.

Miłośnicy maltańczyków wśród gwiazd XX i XXI wieku

Frank Sinatra podarował Marilyn Monroe czystej rasy suczkę-maltańczyka o imieniu Mafia Honey, w skrócie „Maf”. Autor Andrew O’Hagan napisał z jej perspektywy swoją powieść pt. „Rozważania psa Mafa i jego przyjaciółki Marilyn Monroe”.

Mały pies o wprowadzającej w błąd nazwie: czy maltańczyki pochodzą z Malty?

Nazwa rasy maltańczyk sugeruje, że te małe, białe pieski pochodzą z Malty, ale to nieprawda. Przymiotnik „maltais - maltański” pochodzi, jak wyjaśnia FCI, od starego semickiego słowa „màlat”, oznaczającego port, przystań lub azyl.

Fenicjanie byli ludem semickim, co prowadzi nas w poszukiwaniu korzeni maltańczyków do portów i nadmorskich miejscowości wokół Morza Śródziemnego. Wiele miast i wysp nosi nazwy, które wywodzą się od tego źródłosłowu, np. właśnie wyspa Malta, wyspa Méléda lub sycylijskie miasto Melita.

Istnieją również teorie, które doszukują się pochodzenia maltańczyków na chorwackiej wyspie Mljet, która w starożytności nosiła nazwę Milita albo Militäa. Do zadań małych psów należało wtedy jeszcze polowanie na szkodniki, które rozmnażały się szybko w portowych miastach z ich spichlerzami. Już wkrótce jednak ich rola miała ulec transformacji.

Od jakich ras psów wywodzą się maltańczyki?

Również w tej kwestii istnieją różne teorie, według jednej z nich przodkowie dzisiejszych psów wodnych takich jak barbet, portugalski pies dowodny i pudel mogą być również przodkami biszonów. Inna teoria zakłada, że przodkami maltańczyków są szpic, spaniel i terier. Według ostatniej, dość nieprawdopodobnej teorii maltańczyki to miniaturowe owczarki.

Biszony dopiero wiele później podzieliły się na pojedyncze rasy, takie jak maltańczyk, hawańczyk, bolończyk, rosyjska bolonka kolorowa, coton de Tuléar i lwi piesek.

Hybrydy maltańczyków są obecnie bardzo popularne

Hybrydy, czyli krzyżówki maltańczyka z innym psem rasowym są teraz bardzo w modzie. Te tzw. psy designerskie nie są oficjalnymi rasami psów, ale cieszą się obecnie wielką popularnością.

Celem takiego skrzyżowania jest połączenie pozytywnych cech obu ras w jednym psie. Czy to się zawsze udaje i czy te psy nie ucierpią na tym, łącząc w sobie również właściwe tym rasom skłonności do pewnych chorób, tego nikt nie wie.

Przykłady takich hybryd:

  • Maltipoo (maltańczyk i pudel)
  • Morkie (maltańczyk i yorkshire terrier)
  • Malteagle (maltańczyk i beagle)
  • Maltipom (maltańczyk i szpic miniaturowy)
  • Maltipug (maltańczyk i mops)

Maltańczyk - podsumowanie

Przyjaźni mali towarzysze, którzy chcą być traktowani poważnie

Maltańczyki to małe, przytulne i figlarne psy, które są dość wytrzymałe jak na swój rozmiar. Jeśli nie są zbyt małe i pochodzą od renomowanego hodowcy, są silne i zdrowe. Maltańczyki są mądre i łatwe w szkoleniu, ale bywają też uparte, a przede wszystkim bardzo żarłoczne. Nadają się dobrze jako psy dla rodzin, jak również dla wielu alergików oraz do trzymania w mieszkaniu. Ich biała sierść wymaga regularnej pielęgnacji.

Przepisy

Posiadanie maltańczyków nie podlega żadnym szczególnym przepisom.

Czy mogę zabrać mojego maltańczyka do samolotu?

Maltańczyki mogą zazwyczaj podróżować w kabinie pasażerskiej samolotu, ponieważ nie są zbyt ciężkie i nie należą do ras psów krótkogłowych, dla których zdrowia loty są zbyt niebezpieczne. Większość linii lotniczych nie zezwala na przewóz na pokładzie samolotu psów o wadze przekraczającej 8 kg wraz z pojemnikiem.

Pseudohodowle maltańczyków miniaturek i maltańczyków o zbyt krótkich kufach

Niestety, jest coraz więcej pseudohodowli maltańczyków, gdzie hodowane psy są za małe i ze zbyt krótką kufą. Jest to bardzo niezdrowe i niebezpieczne dla tej już i tak małej rasy psów, te miniaturki są często bardzo chore i słabowite.

DigiDogs w innych krajach i językach:
Copyright © 2021 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
Stopka redakcyjna - Polityka prywatności