Zdrowie

Czy mój pies może jeść paprykę?

Chrupiąca papryka (nazwa botaniczna: Capsicum) należy do rodziny psiankowatych. Oznacza to, że jest blisko spokrewniona z innymi roślinami psiankowatymi takimi jak ziemniak, pomidor i oberżyna, ale także z trującymi roślinami takimi jak bieluń, wilcza jagoda, brugmansja, psianka czarna i tytoń.

Wszystkie rośliny z rodziny psiankowatych zawierają substancje, które w wysokich stężeniach są toksyczne. Zatrucie papryką u psów jest rzadkie, ale możliwe. Dlatego należy zwrócić uwagę na kilka kwestii przy podawaniu psom papryki.

Papryka występuje w wielu kolorach: zielonym, żółtym, pomarańczowym i czerwonym.

Tak czy Nie? Czy psy mogą jeść paprykę?

Odpowiedź brzmi: tak, ale przy zachowaniu bardzo ostrych ograniczeń. Papryka jest jednym z warzyw, które jedynie warunkowo nadają się do karmienia psów. Papryka nie jest trująca dla psów, o ile jest dojrzała. Jednak nawet wtedy nie każdy pies dobrze ją trawi. Nawet dojrzała papryka powinna być podawana psom tylko w małych ilościach, najlepiej ugotowana. 

Wady

Papryka nadaje się do podawania psom tylko pod pewnymi warunkami - może bowiem powodować zatrucia

  1. Zielone i żółte papryki są zakazane - solanina jest toksyczna

    Jak wszystkie rośliny z rodziny psiankowatych papryka zawiera alkaloid solaninę, która jest trująca dla psów. Toksyczna solanina znajduje się w szczególności w zielonych częściach rośliny papryki oraz w niedojrzałych paprykach. Zielone i żółte papryki są niedojrzałe i zawierają szczególnie dużo alkaloidów, które są produkowane w roślinie w celu ochrony przed szkodnikami i patogenami.

  2. Redukcja zawartości solaniny przez gotowanie

    Podczas gotowania w wodzie zawartość solaniny w warzywach zmniejsza się i solanina przenika do gotującej się wody. Dlatego lepiej jest podawać paprykę ugotowaną i odsączyć wodę z gotowania. Czerwona lub żółta papryka gotowana w ten sposób jest jeszcze lepiej przyswajalna. Ponadto, psy mogą w ten sposób lepiej przyswajać witaminy i składniki odżywcze, nawet jeśli ich zawartość została nieco zmniejszona przez gotowanie.

  3. Papryka może utrudniać wchłanianie składników odżywczych

    Papryka zawiera lektyny. Są to tak zwane anty-składniki odżywcze, ponieważ utrudniają wchłanianie ważnych składników odżywczych w organizmie. Gotowanie może zmniejszyć zawartość lektyn w papryce. Jest to kolejny powód, dla którego nie należy podawać psom zbyt dużo papryki, a jeśli już, to najlepiej gotowanej. 
  4. Uwaga na rośliny papryki w ogrodzie

    Niewiele psów skusi się na uprawianą w ogrodzie roślinę papryki i niedojrzałe owoce. Jednak w przypadku szczeniąt i młodych psów lub szczególnie żarłocznych osobników nie jest to niestety wykluczone. Ponieważ jednak zielone części roślin papryki i niedojrzałe papryki są szczególnie trujące dla psów, należy dopilnować, aby pies nie jadł ich w ogrodzie. Dotyczy to łodyg, liści, korzeni i niedojrzałej papryki. 
  5. Papryki lepiej nie podawać szczeniętom, młodym psom i seniorom

    Ze względu na zawarte w niej lektyny i solaniny, nie należy podawać papryki szczeniętom, młodym psom i seniorom oraz psom osłabionym przez chorobę. Z jednej strony ich układ odpornościowy nie jest tak silny jak u zdrowego psa, a z drugiej strony potrzebują szczególnie dużej ilości składników odżywczych, których wchłanianie może być utrudnione przez lektyny. 

Po spożyciu niedojrzałej zielonej i żółtej papryki mogą wystąpić objawy zatrucia

Jeśli pies zje niedojrzałą zieloną lub żółtą paprykę lub zielone części rośliny papryki, może ulec zatruciu. Jeśli zauważysz któryś z poniższych objawów zatrucia, powinieneś udać się z psem do lekarza weterynarii:

Pierwsze objawy zatrucia:

  • nudności
  • wymioty
  • możliwa krwawa biegunka
  • ból brzucha
  • dreszcze i skurcze mięśni

Silne objawy zatrucia:

  • osłabienie mięśni i niedowład
  • krwawy mocz, podrażnienie nerek
  • blade dziąsła
  • trudności z oddychaniem
  • rozpuszczanie czerwonych krwinek

Zalety

4 argumenty przemawiające za podawaniem psom małych ilości gotowanej czerwonej papryki 

  1. Wzmocnienie odporności i zdrowie oczu

    Papryka jest bardzo bogata w beta-karoten. Zwłaszcza czerwona papryka zawiera go bardzo dużo, bo ponad 2000 µg/100 g. Niewiele warzyw zawiera więcej beta-karotenu niż czerwona papryka, tylko marchew, bataty, brokuły, boćwina i szpinak. Beta-karoten jest przekształcany w organizmie w witaminę A, którą psy, w przeciwieństwie do ludzi, potrafią same wytwarzać. Witamina A pomaga w chorobach oczu związanych z wiekiem. Beta-karoten jest silnym antyoksydantem, który wspomaga rozwój komórek i hamuje szkodliwe wolne rodniki. Wzmacnia to układ odpornościowy. Dlatego mówi się, że antyoksydanty mają pozytywny wpływ na zapobieganie chorobom sercowo-naczyniowym i nowotworom. 
  2. Witaminowa bomba bardzo bogata w witaminę C

    Papryka zawiera dużo witaminy C, szczególnie papryka czerwona. Prawie żadne warzywo ani żaden owoc nie jest w stanie dotrzymać im w tej kategorii kroku - jedynie brokuły są blisko. Czerwona papryka zawiera około trzy razy więcej witaminy C niż pomarańcze. Tylko czerwone porzeczki zawierają ich więcej. Witamina C chroni wyściółkę żołądka i wzmacnia odporność organizmu. Jest również silnym antyoksydantem. Psy mogą same wytwarzać witaminę C w wątrobie i nerkach, ale dodatkowa porcja jest prawie zawsze dobrym wsparciem.
  3. Działanie przeciwzapalne

    Papryka jest bardzo bogata w witaminę E, której zawartość wynosi 2,5 mg/100 g (papryka zielona) i 2,9 mg/100 g (papryka czerwona). Takiego stężenia nie osiąga żaden inny owoc ani warzywo. Witamina E jest również silnym antyoksydantem, dzięki czemu chroni komórki przed działaniem wolnych rodników, wzmacnia układ odpornościowy i pozytywnie wpływa na stany zapalne w organizmie. Witamina C również działa przeciwzapalnie. 

  1. Witaminy z grupy B na mocne nerwy i energię

    Papryka zawiera sporą dawkę ważnych witamin z grupy B. Zawierają witaminę B1, B2, B3, a także witaminę B6 w dobrym stężeniu. Są one ważne dla metabolizmu energetycznego i witalności psów. Jednocześnie są one pomocne w utrzymaniu tkanki nerwowej i mięśniowej.

Podawanie

Na co należy zwracać uwagę przy podawaniu psu papryki?

Podawać tylko czerwoną paprykę

Im bardziej dojrzała jest papryka, tym więcej zawiera witamin i składników odżywczych oraz mniej szkodliwej solaniny.  

  • Zielona papryka => nie podawać!
    Zielona papryka jest niedojrzała, ma wysoką zawartość solaniny i zawiera mniej witamin i składników odżywczych. Zawarte w niej lektyny usuwają składniki odżywcze z organizmu. 
  • Żółta i pomarańczowa papryka =>  lepiej nie podawać
    Żółte i pomarańczowe papryki są bardziej dojrzałe niż zielone, ale jeszcze nie całkiem dojrzałe. Zawartość solaniny jest w nich niższa niż w papryce zielonej, ale wyższa niż w papryce czerwonej. Zawierają one również nieco więcej witamin i składników odżywczych niż papryka zielona. Zawierają one jednak lektyny, które pozbawiają organizm składników odżywczych.
  • Czerwona papryka =>  można podawać w małych ilościach
    Czerwona papryka jest dojrzała i ma najniższą zawartość solaniny, którą można jeszcze obniżyć poprzez gotowanie. Zawiera najwięcej witamin i składników odżywczych. Zawarte w niej lektyny usuwają składniki odżywcze z organizmu. 

Podawać paprykę bez szypułki i skórki?

Zielona szypułka papryki zawiera szczególnie dużo solaniny i dlatego powinna być dokładnie usunięta wraz z nasionami. W przypadku wrażliwych psów może być wskazane wcześniejsze usunięcie skórki z papryki, ponieważ jest ona mniej strawna.

Czerwoną paprykę zblenduj lub ugotuj

Ważne składniki odżywcze i witaminy mogą być spożytkowane przez psa tylko wtedy, gdy warzywa są gotowane lub rozdrobnione. Najlepszym sposobem na siekanie jest użycie blendera, który przeciera surowe warzywa.

Gotowane papryki są często lepiej tolerowane przez psy, a zawartość solaniny i lektyn zmniejsza się podczas gotowania, ponieważ solanina i lektyny przechodzą do wody. Dlatego najlepiej jest lekko podgotować kawałki czerwonej papryki i odsączyć wodę z gotowania. Jednak można również podawać psu surowe i przetarte kawałki czerwonej papryki w bardzo małych ilościach.

Nie podawaj ostrych papryczek!

Istnieje wiele rodzajów papryki, należą do nich również papryczki chili, peperoni itp. Ale im ostrzejsza jest papryka, tym mniej nadaje się do podawania psom. Pikantność jest spowodowana zawartością kapsaicyny. Kapsaicyna nie jest jednak tolerowana przez psy i może prowadzić do poważnych problemów żołądkowych z biegunką i wymiotami.

Postaw na produkty ekologiczne

Najlepiej podawać warzywa ekologiczne, ponieważ nie są one pryskane pestycydami i dlatego nie zawierają szkodliwych substancji. Jeśli podajesz paprykę z upraw tradycyjnych, pamiętaj o jej wcześniejszym dokładnym umyciu.

Bez przypraw i innych składników

Nigdy nie należy podawać psom papryki posolonej, przyprawionej lub nawet smażonej z cebulą. Cebula jest toksyczna dla psów, a przyprawy i sól są niezdrowe. Dlatego większość resztek nie jest też zdrowa dla psów.

Ile papryki może zjeść mój pies?

Aby określić w przybliżeniu, ile warzyw dziennie powinien jeść twój pies, posługujemy się średnimi wyliczeniami BARF. Uwaga: dokładne wyliczenia powinny być przeprowadzane indywidualnie dla twojego psa w zależności od jego wieku, rasy, wysiłku fizycznego, stanu zdrowia itp.

  • Dzienna porcja dla psa to ok. 3% masy ciała.
  • W żywieniu BARF część roślinna pożywienia powinna stanowić około 20% całkowitej ilości.
  • Z tego dwie trzecie stanowią warzywa. Odpowiada to tylko około 13% dziennej porcji.
  • Dorosły pies o wadze 10 kg otrzymuje zatem porcję warzyw wynoszącą ok. 40 g dziennie. Jednak większość dawki warzywnej stanowią warzywa szczególnie odpowiednie dla psów, do których nie zalicza się papryki.

=>=> 10-20 g czerwonej papryki kilka dni w  miesiącu <=<=

Uwaga na alergie u wrażliwych psów

Wiele psów dobrze reaguje na paprykę. W przypadku psów wrażliwych najlepiej wcześniej zapytać lekarza weterynarii, czy można podawać im papryki. On najlepiej zna twojego psa, jego indywidualne potrzeby i niedomagania. Jak w przypadku prawie każdej żywności, istnieje ryzyko, że twój pies może być uczulony na paprykę lub po prostu nie trawić jej dobrze. W przypadku nietolerancji, papryka może powodować wzdęcia, biegunkę, a nawet wymioty. Dlatego na początku zawsze zaleca się wypróbowanie papryki w bardzo małych ilościach. Jeśli twój pies wykazuje reakcje alergiczne, takie jak obrzęk, problemy z oddychaniem, wysypka, swędzenie, kaszel lub inne objawy alergii, powinieneś oczywiście zaprzestać podawania mu papryki i skontaktować się z weterynarzem.

Paprykowe ciekawostki

Sezon na paprykę

Szczyt sezonu na paprykę w Polsce przypada na lato. Papryka jest jednak dostępna przez cały rok i często pochodzi z Hiszpanii, Holandii, Węgier lub z Izraela i Egiptu. 

Nie wkładaj papryki do lodówki

Papryka nie lubi zimna i nie smakuje dobrze wyjęta prosto z lodówki. Najlepiej przechowywać ją w ciemnym miejscu, które jest nieco cieplejsze niż lodówka.

Papryka pochodzi z Ameryki Środkowej i Południowej

Papryka dotarła do Europy dzięki Krzysztofowi Kolumbowi, który odkrył ją podczas swojej wyprawy w 1492 roku.

Papryka dla psa - podsumowanie: Lepiej nie!

Papryka jest jednym z mniej wskazanych warzyw dla psów. Najlepiej nie podawać ich wcale lub tylko czerwoną paprykę, najlepiej gotowaną. Nawet wtedy należy ją podawać tylko w niewielkich ilościach. Szczeniętom, młodym psom, seniorom i psom osłabionym nie należy podawać papryki, ponieważ ich układ odpornościowy jest osłabiony i może silniej reagować na solaninę. Ponadto, zbyt duża ilość lektyn może pozbawiać organizm składników odżywczych.

Jeśli więc pies zje od czasu do czasu małą ilość gotowanej czerwonej lub żółtej papryki, prawdopodobnie mu to nie zaszkodzi. Ale najbezpieczniej jest w ogóle nie podawać papryki psom, wiele innych warzyw jest znacznie bardziej odpowiednich dla psów.

DigiDogs w innych krajach i językach: DeutschlandGreat BritainUnited StatesPolska
Copyright © 2022 DigiDogs, o ile nie zaznaczono inaczej. Wszystkie prawa zastrzeżone.
O nas - Stopka redakcyjna - Polityka prywatności